مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی - جلسه 210

بسم الله الرحمن الرحیم

جلسه دویست و دهم 29 فروردین ماه 1385 هجری شمسی (210) 19 ربـیـع الاول 1427 هجری قمری

مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی

دوره هفتم ـ اجلاسیه دوم

1385 ـ 1384

فهرست مندرجات:
1 ـ اعلام رسمیت و دستور جلسه.
2 ـ تلاوت آیاتی ازکلام الله مجید.
3ـ ناطقین قبل از دستور آقایان: شاهین محمدصادقی، غلامحسین مظفری، سیدمحمود مدنی بجستانی، حسین اسلامی و سیدمحمدرضا میرتاج الدینی.
4 ـ بیانات ریاست محترم مجلس شورای اسلامی بمناسبت روز ارتش، برگزاری چهارمین اجلاس روسای مجالس کشورهای اسلامی در استانبول و سومین کنفرانس حمایت از مردم فلسطین.
5 ـ تسلیت ریاست محترم مجلس شورای اسلامی به آقای حسن نوعی اقدم نماینده محترم اردبیل.
6 ـ تذکرات نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به مسوولان اجرایی کشور.
7 ـ تذکر آیین‌نامه‌ای و اخطار قانـون اساسی آقایـان:
حسینعلی شهریاری، اکبر اعلمی، مرتضی تمدن، محمدناصر توسلی زاده و شاپور مرحبا نمایندگان محترم زاهدان، تبریز، شهرکرد، تربت حیدریه و آستارا.
8 ـ تصویب اصلاحات کمیسیون درخصوص لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری و حومه (جهت تامین نظر شورای محترم نگهبان).
9 ـ تصویب کلیات لایحه یک فوریتی تخریب و بازسازی مدارس غیر استاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام و بحث و بررسی درخصوص آن.
10 ـ طرح سوال آقای حشمت الله فلاحت پیشه نماینده محترم اسلام آباد غرب از آقای رحمتی وزیر محترم راه و ترابری و ارجاع آن به کمیسیون مربوطه.
11 ـ اسامی غایبین و تاخیرکنندگان.
12 ـ اعلام ختم جلسه و تاریخ تشکیل جلسه آینده.

«جلسه ساعت هشت و بیست دقیقه به ریاست آقای غلامعلی حدادعادل رسمیت یافت»

اداره تدوین مذاکرات مجلس شورای اسلامی

1 ـ اعلام رسمیت و دستور جلسه
رییس ـ بسم الله الرحمن الرحیم
با حضور 219 نفر جلسه رسمی است ، دستور جلسه را اعلام بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ بسم الله الرحمن الرحیم
دستور جلسه دویست و دهم روز سه شنبه بیست و نهم فروردین ماه 1385 هجری شمسی مطابق با نوزدهم ربیع الاول 1427 هجری قمری:
1 ـ گزارش کمیسیون عمران درمورد لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی درون شهری (اعاده شده از شورای محترم نگهبان).
2 ـ گزارش کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات درمورد لایحه یک فوریتی تخریب و بازسازی مدارس غیراستاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام.
3 ـ گزارش کمیسیون اقتصادی مبنی بر تصویب تقاضای تحقیق و تفحص عده‌ای از نمایندگان محترم مجلس درمورد عملکرد نظام بانکی کشور (کلیه بانک‌های داخلی و شعب خارج از کشور).
4 ـ گزارش کمیسیون فرهنگی درمورد تحقیق و تفحص از مرکز امور مشارکت زنان.
5 ـ گزارش شور اول کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در مورد رد لایحه تعیین مرجع تهیه و تصویب مقررات مربوط به تخلفات از نظامات راجع به امور شهری و شد و آمد و چگونگی اجرای آن.
6 ـ گزارش شور اول کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی درمورد رد طرح مستثنی شدن موقوفات از قوانین مربوط به اراضی موات، جنگل ها، مراتع و منابع ملی.
7 ـ گزارش کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی درمورد لایحه موافقتنامه همکاری درزمینه قرنطینه گیاهی و حفظ نباتات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه.
8 ـ گزارش شور اول کمیسیون اجتماعی درمورد لایحه اصلاح سن فرزندان ذکور مشمولین صندوق‌های بازنشستگی کشوری، لشکری و تامین اجتماعی و سایر صندوق ها در برخورداری از خدمات درمانی.
9 ـ گزارش شور اول کمیسیون اجتماعی درمورد لایحه الحاق یک تبصره به ماده (80) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 و ماده (153) قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366 و ماده (177) قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مصوب 1370.
10 ـ سوال آقای حشمت الله فلاحت پیشه نماینده محترم اسلام آبادغرب از وزیر محترم راه و ترابری.

2 ـ تلاوت آیاتی ازکلام الله مجید
رییس ـ تلاوت کلام الله مجید را آغاز بفرمایید.
(آیات 63 ـ 60 از سوره مبارکه «انفال» توسط قاری محترم آقای سیداحمد واقفی قرایت گردید)

اعوذبالله من الشیطان الرجیم ـ بسم الله الرحمن الرحیم
و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه و من رباط الخیل ترهبون به عدو الله و عدوکم و آخرین من دونهم لا تعلمونهم الله یعلمهم و ما تنفقوا من شی فی سبیل الله یوف الیکم و انتم لا تظلمون * و ان جنحوا للسلم فاجنح لها و توکل على الله انه هو السمیع العلیم * و ان یریدوا ان یخدعوک فان حسبک الله هو الذی ایدک بنصره و بالمومنین * و الف بین قلوبهم لو انفقت ما فی الارض جمیعا ما الفت بین قلوبهم و لکن الله الف بینهم انه عزیز حکیم *
(صدق الله العلی العظیم ـ حضار صلوات فرستادند)

رییس ـ از آقای واقفی قاری محترم تشکر می کنیم.

3 ـ ناطقین قبل از دستور آقایان: شاهین محمدصادقی، غلامحسین مظفری، سیدمحمود مدنی بجستانی، حسین اسلامی و سیدمحمدرضا میرتاج الدینی
رییس ـ ناطقین قبل از دستور را دعوت بفرمایید.
منشی (محمدصادقی) ـ بسم الله الرحمن الرحیم
ناطقین قبل از دستور جلسه امروز عبارتند از :
ـ جناب آقای غلامحسین مظفری نماینده محترم نیشابور که ده دقیقه وقت دارند و خود اینجانب (محمدصادقی).
ـ جناب آقای حسین اسلامی نماینده محترم ساوه و زرندیه.
ـ جناب آقای سیدمحمدرضا میرتاج الدینی نماینده محترم تبریز، اسکو و آذرشهر.
(که هرکدام پنج دقیقه وقت دارند)
رییس ـ آقای محمدصادقی برای ایراد نطق تشریف بیاورید.
شاهین محمدصادقی ـ سلام علیکم
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم ـ بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام به پیشگاه مقدس حضرت ولی عصر، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و مقام معظم رهبری و با درود به ارواح طیبه شهدای اسلام و روح مطهر و ملکوتی امام راحل و با تبریک روز ارتش، روز دلاورمردان عرصه‌های نبرد و با کسب اجازه از محضر ریاست دانشمند و بزرگوار مجلس شورای اسلامی و شما نمایندگان عزیز ملت، سخنان خویش را آغاز می کنم.
در ابتدا لازم می دانم ایام ولادت مسعود رسول مکرم اسلام و امام جعفرصادق (علیهم السلام) و این سال پرخیر و برکت را که مزین بنام مبارک پیامبر اعظم است خدمت شما عزیزان و ملت شریف ایران تبریک عرض نموده و دستیابی ایران اسلامی به چرخه کامل سوخت هسته‌ای را گرامی داشته و مراتب سپاس خود را به پیشگاه رهبر فرزانه انقلاب، ریاست محترم جمهور، دست اندرکاران این حرکت عظیم و خصوصا جوانان دانشمند و گرانمایه میهنمان تقدیم نمایم.
اجازه فرمایید با نگاهی گذرا به حوادث و وقایع پیرامونی داخلی و خارجی و نیز نامگذاری این سال بنام سال پیامبر اعظم، مطالبی را به اختصار ارایه نمایم:
1ـ همانگونه که رهبر انقلاب فرمودند تن ها با نامگذاری این سال بنام سال پیامبر اعظم، اهداف رسالت ایشان تحقق نخواهد یافت، بلکه با تبیین سیره نظری و عملی و شخصیت حضرت رسول، همه با هم تلاش کنیم که این سال واقعا سال پیامبر اعظم باشد و این وظیفه حوزه‌های علمیه، مجامع دانشگاهی، علمای اعلام، اساتید دانشگاه، طلاب مدارس دینی، دانشجویان، دانش آموزان، صاحبان فکر و نظر، ارباب جراید، اهل قلم، هنرمندان، شعرا و همه آنانی است که دل در سینه شان به عشق محمد و آل محمد می تپد (حضار صلوات فرستادند) و بخصوص صدا و سیما، نمایندگان مجلس و هیات دولت، تا با عمل به دستورات ایشان و بیان زوایای گوناگون رفتار و کردار آن یگانه بی بدیل همیشه تاریخ، حق عظیم آن اعظم پیامبران اولوالعزم و اعظم همه رسولان حق را ادا نموده و گرد جهل و ناآگاهی از چشمان بشریت امروز نسبت به آن خورشید فروزان حقیقت بشویند.
2 ـ درخصوص دستیابی ایران اسلامی به فناوری کامل چرخه سوخت هسته‌ای، همانگونه که بارها و بارها از سوی جمهوری اسلامی ایران اعلام شده است، باور داریم که ما هرگز در صدد استفاده نظامی از این موهبت الهی نبوده و تمامی تلاش خود را برای ساختن دنیایی عاری از هرگونه سلاح هسته‌ای بکار خواهیم برد و پایبندی خویش را به تمامی قوانین و مقررات بین‌المللی اعلام داشته و هرگونه تخلف از کنوانسیون‌ها و معاهدات شناخته شده جهانی را مردود می‌دانیم و دقیقا بر همین مبنا تخلف آمریکا، انگلیس و اروپا را نیز محکوم نموده و عدول آنان از این معاهدات و سلطه طلبی افسارگسیخته ایشان را در این باره، هرچند بنام قطعنامه شورای امنیت باشد نمی پذیریم.
اینجانب اعتقاد دارم ملت ما از راهی که در استفاده صلح آمیز از فناوری هسته‌ای انتخاب نموده هرگز برنخواهد گشت و آمریکا و اذنابش هم چاره ای جز پذیرش این حق مسلم ملت ایران ندارند و اطمینان دارم با هوشیاری مردم و ایستادگی ایشان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دولت خدمتگزار، هرگونه اقدام نظامی یا تحریم اقتصادی، از پیش محکوم به شکست قطعی و سریع بوده و اساسا با توجه به اثرات کمرشکن سیاسی و اقتصادی آن بر حکومت ها و ملت های غربی، حتی ایده چنین اقداماتی هم شکل نهایی بخود نخواهد گرفت و دست نیاز نمایندگان بلندپایه کنگره آمریکا برای مذاکره با ایران، بیانگر این واقعیت انکارناپذیر است که غرب چاره ای جز برخورد عقلانی و پذیرش حقوق مسلم این ملت قهرمان ندارد و آحاد ملت بدانند که نه اقدام نظامی و نه تحریم اقتصادی هرگز واقع نخواهد شد.
3 ـ هماهنگی و همدلی هرچه بیشتر دولت و مجلس که هردو پرچم اصولگرایی را بر بام خانه خویش برافراشته اند برای اعتلای نام ایران و ایرانی ضرورتی غیرقابل انکار بوده و همانطور که تا امروز این هماهنگی شعله های امید را در دل ملت ما برافراشته است، یکایک ما باید تلاش نماییم تا این شعله های امید، فروزان تر و افق آینده انقلاب روشن تر گردد. تحمل سخنان خیرخواهانه نمایندگان مجلس که عمدتا از سر صدق و صفا و دلسوزی نسبت به ملک و ملت است، از سوی دولتمردان و پذیرش نقطه نظرات ایشان که شناخت کافی نسبت به اوضاع مملکت و حوزه‌های انتخابیه خویش دارند از طرف وزرای محترم از یکسو و همراهی مجلس در تصویب و تایید برنامه ها و بودجه دولت از سوی دیگر، حداقل وظیفه ایست که دوطرف نسبت به یکدیگر و بلکه نسبت به ملت و انقلاب دارند.
اینجانب ضمن قدردانی از خویشتنداری و متانت جناب آقای دکتر احمدی نژاد بخاطر تحمل بعضی کلمات تند و یکی، دونطق نه چندان پسندیده برخی همکاران ما در سال گذشته، از تمامی نمایندگان مجلس، اعم از اقلیت و اکثریت بدلیل پشتیبانی از اهداف و برنامه‌های کلان دولت و ریاست محترم جمهور سپاسگزاری می نمایم و یقین دارم با توکل بر خدا و همکاری دولت و مجلس بدخواهان اسلام و انقلاب، فرصت شیطنت و تفرقه افکنی نخواهند یافت.
4 ـ ضمن سپاسگزاری از زحمات شما نمایندگان عزیز طی یکی، دو سال اخیر و تصویب طرح‌های ارزشمندی همچون کنترل قیمت ها و کاهش بهره بانکی که درجهت مهار تورم و حمایت از تولید داخلی مطرح شد و نیز طرح‌هایی همچون بیمه روستاییان و حمایت از مددجویان کمیته امداد و سازمان بهزیستی و افزایش حقوق ایشان و توجه به راه‌های روستایی و محصولات کشاورزی و استخدام معلمین حق‌التدریس و پرستاران و نیز طرح لغو تعلیق غنی سازی هسته‌ای در مجلس که هرکدام درجای خود منشا اثرات فوق‌العاده ای در زندگی مردم بوده اند، لازم است به بعضی موارد و موانع اساسی دیگر در پیش پای دولت و مجلس اشاره نمایم و یادآوری کنم که چاره اندیشی برای این موارد از اهم وظایف دولت و مجلس در سال جاری است.
الف ـ ساماندهی واقعی یارانه ها اعم از یارانه‌های حامل‌های انرژی و مواردی همچون نان و مواد خوراکی:
درحالیکه کارشناسان معتقدند سالانه بیش از (30) هزار میلیارد تومان صرف تامین یارانه ها از سوی دولت می‌شود، بنظر می‌رسد سهم اقشار آسیب پذیر از این مبلغ، یعنی کارگران، کشاورزان و روستاییان بسیار اندک بوده و بخش عمده آن توسط صاحبان مکنت و ثروت استفاده می‌شود. تصمیم جدی دولت و مجلس برای حل این معضل، گره گشای بسیاری از موانع پیشرفت و رفاه عمومی خواهد بود.
ب ـ ارایه تعریف جدیدی از سرمایه گذاری براساس دستورات دینی و تعاریف مجامع جهانی:
توجه به سلامت انسان و هزینه برای تربیت انسان های سالم، هم از نظر جسمی و هم از نظر علمی و اخلاقی بایستی نوعی سرمایه گذاری و نه هزینه قلمداد گردد. با افزایش سهم بهداشت و درمان، آموزش و پرورش، آموزش عالی و تحقیقات از درآمد ناخالص ملی، نیل به این هدف میسور خواهد شد.
ج ـ توجه به صنعت حمل و نقل و گسترش شبکه راه‌های کشور و نیز وسایل نقلیه عمومی و سوق دادن کمک‌های دولت به سوی تولید خودروهای عمومی از قبیل اتوبوس و قطار و امثال این ها و حذف این کمک‌ها در تولید خودروهای شخصی، حایز اهمیت بسیار است.
د ـ حمایت از تولیدات کشاورزی و خصوصا مهار و تامین آب مصرفی این بخش و تامین اعتبار مورد نیاز آن ولو با استفاده از صندوق ذخیره ارزی، اقدامی ضروری و بسیار مهم است.
ه ـ تامین امنیت عمومی مردم و تقویت نیروی انتظامی و مبارزه با قانون شکنان و بزهکاران یکی از خواسته‌های همگانی و موکد تمامی مردم است که علی رغم اهمیت راهبردی و اعتقادی آن بنظر می‌رسد چندان مورد توجه واقع نشده و نمی شود. دولت و مجلس باید بگونه‌ای اقدام نمایند که مردم باور کنند که حکومت، خود را در قبال امنیت آنان مسوول می‌داند.
به دولت محترم و رییس جمهور عرض می نمایم که وظایف ذاتی وزارت کشور و از جمله تامین امنیت و مبارزه با توزیعکنندگانمواد مخدر و قاچاق و امثال آن را به این وزارتخانه محول نمایند و ستادها و شوراها و کمیته‌های مختلفی را که طی چند سال گذشته تشکیل شده اند و مانع انجام وظیفه امنیتی وزارت کشور می‌شوند، منحل نمایند.
5 ـ آخرین کلام اینجانب درخصوص دنیای اسلام، فلسطین، عراق و لبنان است. فلسطین مظهر مظلومیت مسلمانان و نتیجه تفرقه بین دولت‌های ایشان و لبنان پرچم مقاومت پیروز و عراق داستان پرماجرای تجاوزگری و خونریزی و زندان مدعیان آزادی و حقوق بشر است. برماست که بر وحدت و انسجام دنیای اسلام و حمایت از محرومین ایشان و ایستادگی در مقابل نظام سلطه پای فشاریم.
والسلام علیکم و رحمه الله، متشکرم.
رییس ـ تشکر می کنم، ناطق بعدی را خود آقای محمدصادقی دعوت کنند.
منشی (محمدصادقی) ـ ناطق بعدی جناب آقای غلامحسین مظفری هستند، بفرمایید.
غلامحسین مظفری ـ بسم الله الرحمن الرحیم
ایام ولادت نبی مکرم اسلام و امام جعفرصادق (علیه السلام) را به محضر امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، رهبر معظم انقلاب، ملت بزرگ ایران و همکاران عزیز تبریک عرض می نمایم و یاد و خاطره شهدای اسلام مخصوصا امام عزیز را در این ایام خجسته گرامی می داریم.
چه نکو سالیست امسال که بنام پیامبر اعظم، مفتخر است. اگرچه پیامبر نه در سال و نه در قرن که در رگ های زمان جاریست. او خاتم النبیین است و اسوه حسنه، هماره و برای همه. او نمونه اخلاق است و پرچمدار «ادعو الی سبیل ربک بالموعظه و الحسنه»، او کوثر است و چشمه خیر بسیار، او همان است که در اوج قدرت نه تن ها دشمن را به بند نمی کشد که خانه او را هم مامن دیگران اعلام می‌دارد. او کاروان سالار رهپویانی است که جهاد اکبرشان مبارزه با نفس زیاده جوی «اماره بالسو» است. او پیک رحمت است و شمشیر را جز به ضرورت حفظ حیات در کف اصحابش نمی نهد و این یعنی اینکه اخلاق نبوی، بسی فراتر از اخلاق شخصی و تهذیب نفس می‌باشد. اخلاق نبوی بویژه در زمینه‌های سیاسی و اجتماعی عینیت می‌یابد. بیاییم در امسال که از طرف رهبر معظم انقلاب رسما بنام رسول الله نام گرفته است، بواقع به این افضل بشریت که البته خود را بشری مثل ما می‌داند، اقتدا کنیم. پس شما ای همه مدیران ارشد، کل و جز این نظام که خود را وامدار مکتب او می دانید، بیایید در این سال مبارک بنام نامی آن الگوی الهی، خود را در ترازوی سنت و شریعت او قرار دهیم و رافت و رحمت و عدل و انصاف را که شالوده اخلاق حسنه درصحنه اجتماع است از او بیاموزیم و مدام بیاد آریم که او در تمامی شوون اخلاق فردی و اجتماعی راهنمای ماست.
اینجانب بعنوان نماینده مردم نیشابور، شهر علم و ادب و عرفان، شهر ایثار و شهادت، شهری که تعداد شهدای عزیز آن بیش از شهدای (11) استان کشور می‌باشد و یکی از پرافتخارترین شهرهای تمدن ساز جهان در طول تاریخ که البته امروز هم یکی از مهمترین شهرهای استان خراسان رضوی و ایران عزیز می‌باشد برخود لازم می دانم از طرف خود و مجمع نمایندگان استان خراسان و به نمایندگی از مردم عزیز استان خراسان رضوی، بویژه مردم خونگرم و صمیمی شهرستان نیشابور از سفر و بازدید ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران و هیات محترم دولت به این استان و بخصوص نیشابور تشکر و قدردانی نمایم. البته جا دارد سپاسگزاری خود را از هماهنگی خوب مسوولان امر در استان و شهرستان و حضور گرم و با نشاط مردم عزیز نیز اعلام دارم.
مسلما ارتباط مسوولان ارشد اجرایی با قاطبه مردم، یک ارزش است و می‌تواند نقش موثری در همراه کردن مردم با سیاست‌های اجرایی نظام داشته باشد و این امر زمانی موثرتر خواهد بود که این ارتباط و دیدارها مشخصا در راستای وظایف مدیریت و نظارت بر حسن اجرای امور توسط کارگزاران دولت و اطمینان بخشی به بخشی از مردم از صحت اجرای امور درجریان قانون باشد. باید درنظر داشت که رابطه مردم و مسوولان جامعه یک رابطه اعتباری است. این رابطه در چارچوب قانون تعریف می‌شود و در همین چارچوب تداوم یافته و تعاملات انجام می‌گردد، البته تعمیق چنین رابطه‌ای به سطوح عمیق تر روابط انسانی که بعد عاطفی هم پیدا می‌کند امری مذموم نیست و گاه به تحکیم و تسهیل این تعامل نیز کمک می‌نماید. اما پرداختن مسوولان اجرایی به نوع روابطی که عمدتا سطوح اولیه جامعه را شامل می‌شود حتی اگر درکوتاه مدت به تعمیق روابط احساسی بخشی از مردم به مسوولان کمک کند در درازمدت توقعاتی را ایجاد می‌نماید که بعضا امکان برآوردن آن‌ها در چارچوب قانون میسر نمی باشد و این امر ضربه های جبران ناپذیری را به شالوده این روابط در گستره وسیعی از جامعه وارد خواهد کرد. افراط در این مسیر ممکن است حتی به طوفان هایی از مطالبات غیرقابل تحقق نیز بدل شود.
امروز موضوع انرژی هسته‌ای محور اصلی مسایل سیاسی و امنیتی کشور را تشکیل می‌دهد که صدالبته تمامی شوونات و بخش‌های جامعه و نظام را بصورت مستقیم و غیرمستقیم نیز تحت تاثیر قرار داده است. یقینا راهی که تا بدینجا طی شده است، راهی دشوار، پیچیده، زمان بر و پرهزینه بوده است و امروز دیگر درباره ضرورت آن جای سخن نیست. مسلما تلاش دانشمندان و متخصصان کشورمان درطول مدت حدود (18) سال و به نتیجه رساندن چنین پروژه حساس و پراهمیتی هم مایه افتخار است و هم درخور تحسین بسیار و اینجانب بعنوان نماینده ملت از تلاش همه این عزیزان صمیمانه تشکر نموده و این موفقیت را به مردم عزیز تبریک عرض می نمایم. اما باید سخت مراقب بود که چگونگی مواجهه ما برای حفظ این دستاورد علمی و فنی آسیبی به بنیاد این تلاش ها و خدای ناخواسته جامعه و کشور وارد نسازد. حال که به شکر خداوند متعال دانش فنی هسته‌ای حاصل آمده است، شاید بتوان زمان را بنفع امنیت و صیانت کشور و دستاوردهای علمی آن داد و ستد کرد و با اعتمادسازی عملی در همه زمینه‌های مربوط به سیاست خارجی و گفتگو و تعامل مثبت از گردنه دشوار بین‌المللی موجود عبور کرده و شرایط مناسب برای بهره‌برداری از چنین دستاوردهایی فراهم گردد.
مراحل نهایی تصویب بودجه سال 1385 در روزهای پایانی سال گذشته طی شد و بودجه با رقمی بیش از (190) هزار میلیارد تومان جهت اجرا به دولت محترم تقدیم شد. درحال حاضر فرصتی فراهم است تا با کنکاش بیشتر در نظام تهیه، تنظیم، تصویب و اجرای بودجه‌های سنواتی میزان دقت، کارآمدی و اثربخشی هریک از این مراحل را مورد بررسی کارشناسی قرار دهیم و به سوالاتی شبیه سوالات ذیل پاسخ دهیم:
1 ـ آیا ساختار فعلی تنظیم بودجه بهترین است.
2 ـ دخالت افراد خاص در تهیه و تصویب بودجه در دستگاه‌های اجرایی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی و مجلس شورای اسلامی به چه میزان است؟
3 ـ مجلس بعنوان مرجع تصویب بودجه تا چه حد و به چه اندازه امکان تاثیرگذاری در کلیات و محتوای بودجه را دارد و اصولا ورود مجلس به بررسی جزییات لایحه بودجه چقدر ضرورت دارد؟
4 ـ شاخص‌های توزیع منابع در بودجه درحالیکه متاسفانه طرح آمایش سرزمین در کشور انجام نشده است، چقدر مطابق نیازها، استعدادها و فرصت ها می‌باشد؟ و البته سوالات بسیار دیگر.
لذا اینجانب پیشنهاد می‌نماید مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی با فراخوانی از همه صاحبنظران و متخصصان امر در کشور و بهره گیری از تجربیات سایر کشورها و با انجام مطالعه تطبیقی نظام بودجه ریزی آن کشورها برای ارتقا و بهبود وضعیت بودجه در سال 1386 و سال‌های آتی، راهکارهای عملی پیشنهاد نماید. البته این اقدام بایستی در زمان مناسب انجام پذیرد تا مجلس و کمیسیون‌های تخصصی، بویژه کمیسیون برنامه و بودجه فرصت مناسب برای عملیاتی کردن آن را داشته باشند.
آقای رییس! یک، دو دقیقه از وقت من را آقای مدنی می‌خواهند استفاده کنند، می خواستند از طرف مجمع نمایندگان از آقای رییس جمهور تشکر کنند.
رییس ـ از (3) دقیقه کمتر نمی شود، بسیار خوب، حالا آقای مدنی می‌توانند تشکر مختصری کنند.
سیدمحمود مدنی بجستانی ـ اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
صمیمانه اعیاد این ایام را بویژه ولادت با سعادت رسول اکرم خدمت ملت بزرگوار ایران و همکاران محترم تبریک عرض می کنم.
از سفر پربرکت ریاست محترم جمهور و هیات وزرا و معاونین مربوطه به استان پهناور خراسان رضوی صمیمانه سپاسگزاری و تشکر می کنم. گستردگی این استان و تعدد شهرستان ها موجب تلاش مضاعفی برای این عزیزان شد و فشار کاری فراوانی را تحمل کردند که ما هم تشکر مضاعف داریم.
این سفرهای استانی که رهبر معظم انقلاب این سفرها را تایید کردند، فرصتی است برای آشنا شدن بیشتر با مشکلات و محرومیت‌های مردم از نزدیک. ما امیدواریم این سفر در رابطه با استان خراسان رضوی فرصتی باشد که ان شاالله با اجرای تصمیماتی که گرفته شد و با تصمیماتی که در آینده و در بودجه سال آینده و در دیگر تصمیمات هیات دولت ان شاالله بخشی از محرومیت‌های این استان برطرف بشود و عقب ماندگی های این استان از متوسط کشوری به سطح سایر استان‌های کشور برسد.
نکته دیگری که در این سفر مطرح شد و بخوبی به هیات دولت منعکس شد، خشکسالی وحشتناک امسال این استان است که نیازمند برنامه ریزی کوتاه‌مدت و درازمدت برای آینده است. من همینجا مجددا از سفر ریاست محترم جمهور و هیات دولت و معاونین مربوطه صمیمانه سپاسگزاری می کنم و از همه عزیزان هم استانی در شهرستان‌های مختلف که با حضور بسیار پرشور و پررنگ خودشان از رییس جمهور خودشان استقبال کردند، صمیمانه سپاسگزاری و تشکر می کنم. والسلام علیکم و رحمه الله
رییس ـ خیلی متشکر که وقت را هم رعایت کردید. ناطق بعدی را دعوت بفرمایید.
منشی (محمدصادقی) ـ ناطق بعدی جناب آقای حسین اسلامی هستند، بفرمایید.
حسین اسلامی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
«الحمدلله رب العالمین انه خیر ناصر و معین»
ولادت با سعادت پیامبر رحمت، رسول مکرم اسلام را به همه شما نمایندگان عزیز ملت تبریک عرض می کنم.
نامگذاری سال پیامبر اعظم از سوی مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (حضار صلوات فرستادند) پیام خاصی دارد که شناخت سیره اخلاقی این پیامبر رحمت است. امیدوارم در جابجایی مدیران خدمتگزار نظام جمهوری اسلامی این سیره نبوی مد نظر باشد و از خدمات مدیران گذشته سپاسگزای و تشکر بشود.
در این سالی که بنام پیامبر اعظم نامگذاری شد، مهمترین پدیده این سال، غنی سازی اورانیوم و دستیابی ایران به چرخه کامل سوخت هسته‌ای بود که لازم می دانم به محضر مقام معظم رهبری، شما نمایندگان ملت و مردم سرافراز ایران عزیز و نیروهای مسلح تبریک عرض کنم و خدا را هم شکرگزاریم که در این مصاحبه های اخیر دیدیم مردم آمریکا نسبت به سیاست‌های غلط دولتمردان آمریکا در راستای قربانی کردن آمریکایی ها در مقابل صهیونیست ها اعتراض کردند و این پیام بسیار بسیار مثبتی در راستای اضمحلال حکومت استبدادی و استثماری آمریکا که امیدواریم بزودی ان شاالله تحقق پیدا کند.
من در (4) بخش موضوعاتی را محضر شما نمایندگان عزیز عرض می کنم.
ابتدا افزایش دستمزد کارگران عزیز کشور از سوی مجلس شورای اسلامی موجب امیدواری و نشاط در کارگران و خانواده ها ایجاد کرد و مراتب تشکرشان را اعلام کردند. اما متاسفانه در این یکماه گذشته برخی از مدیران صنایع اقداماتی را انجام دادند که من لازم می دانم به حضور شما نمایندگان عزیز برسانم.
ما در شهرستان ساوه (560) واحد صنعتی داریم که در همین مدت یکماه گذشته (4) تا از این صنایع تعطیلی اعلام کردند و اعلام کرده اند که ما قادر به پرداخت افزایش این دستمزد نیستیم. من از وزیر محترم صنایع و معادن جناب آقای طهماسبی بصورت جدی استدعا دارم که در این راستا در سطح کل کشور اقدام عاجلی داشته باشند تا در راستای تمدید قراردادهای کارگران و عدم اخراج کارگران و تعدیل ننمودن آنان ان شاالله بتوانند راهکار مناسبی را ارایه بدهند و واقعا از آقای رییس جمهور عدالت محور جناب آقای دکتر احمدی نژاد هم می خواهم برخی از این مدیرانی که امروز ادعا می‌کنند ما نمی توانیم مصوبه مجلس را در راستای افزایش دستمزد کارگران اجرا کنیم، من از ریاست محترم جمهور می خواهم یک مجموعه‌ای را مشخص کنند، سرمایه‌هایی که از بازوان این کارگران برخی از این مدیران بدست آورده اند و خانه‌های میلیاردی و ویلاهای آنچنانی و سرمایه گذاری در کشورهای خارجی نموده اند را بررسی کنند و ببینند آیا این انصاف است که مجلس بیاید (70)، (80) هزار تومان به دستمزد کارگرها اضافه کند و یک عده از مدیران بگویند ما نمی توانیم پرداخت کنیم و لذا اخراج می کنیم؟
آقایان نماینده ها! امروز التهاب بسیار جدی در سطح کشور برای کارگرها بوجود آمده و برخی از مدیران در مقابل مصوبه مجلس قد علم کرده اند. من از همه شما استدعا می کنم که به این مساله بصورت جدی توجه داشته باشید.
نکته دومی که عرض می کنم در راستای اقدام خداپسندانه و شایسته دانشمند فرهیخته حضرت آیت الله شاهرودی ریاست محترم قوه قضاییه در راستای بازدید از دادسراها و رفع مشکلات مردم است که بصورت حضوری انجام می‌دهند. انصافا این اقدام بدیع و شایسته ریاست محترم قوه قضاییه، شایسته تشکر است و من بعنوان احدی از این نمایندگان لازم می دانم این اقدام خداپسندانه را که موجب امنیت، آسایش و آرامش جامعه گردیده اعلام کنم و امیدوارم که ان شاالله اگر نقد و سخنی هم هست، در قالب نقدهای حکیمانه مطرح بشود که این اقدامات شایسته ان شاالله بتواند بهتر از گذشته انجام بشود.
نکته دیگری که لازم می دانم به استحضار شما برسانم، اصلاح قانون ماده (56) قانون مراتع و منابع طبیعی است. کمیسیون اصل (90) شکایت های مردمی را در راستای منابع طبیعی رسیدگی کرد و با وزیر محترم جهادکشاورزی مذاکراتی را انجام دادیم که همینجا لازم می دانم از وزیر محترم جناب آقای مهندس اسکندری تشکر کنم، ایشان پذیرفتند که بالاخره لایحه اصلاح قانون ماده (56) مراتع و منابع طبیعی را به مجلس تقدیم کنند که با اصلاح این قانون مشکل کشاورزان عزیز در سطح کشور حل خواهد شد (رییس ـ آقای اسلامی وقتتان تمام است) در پایان لازم می دانم با توجه به اینکه در آستانه روز معلم هستیم، از رییس محترم مجلس مان استدعا کنم این نظام هماهنگ پرداخت که باعث شده ما نمایندگان در مقابل معلم های عزیز بدون جواب مانده ایم و هر روز هم دارد تشدید می‌شود، دستور بفرمایید خارج از نوبت در صحن علنی مجلس بیاید و تکلیف این نظام هماهنگ مشخص بشود.
از وزیر محترم کشور در تعطیلات نوروزی و سردار احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی و سرداران سبزپوش امنیت نیروی انتظامی هم تشکر می کنیم که زحمات بسیار زیادی را متحمل شدند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
رییس ـ متشکر، ناطق بعدی را دعوت بفرمایید. ضمنا گفتنی است که افزایش حقوق کارگران توسط شورای عالی کار صورت گرفته است، نه با مصوبه مجلس.
منشی (محمدصادقی) ـ آخرین ناطق امروز جناب آقای سیدمحمدرضا میرتاج الدینی هستند، بفرمایید.
سیدمحمدرضا میرتاج الدینی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
«الحمدلله رب العالمین و الصلاه علی رسول الله و آله الطاهرین». «فبما رحمه من الله لنت لهم و لو کنت فظا غلیظ القلب لا نفضوا من حولک»
با توجه به محدودیت وقت، مطالب را در چند بند خدمت همه عزیزان و ملت بزرگ ایران تقدیم می‌دارم:
1 ـ الحمدلله سال پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) که ابتکار بسیار شایسته و ارزنده از سوی رهبر عزیز انقلاب بود، با موفقیت و پیروزی ملت بزرگ ایران در دستیابی به فناوری هسته‌ای و تکمیل چرخه غنی سازی اورانیوم برای تولید سوخت اتمی، در مرحله تحقیقاتی و آزمایشگاهی آغاز شد و به امید خدا و پایداری مردم سرافراز ایران و تدبیر و ادامه دیپلماسی فعال، این پیروزی تداوم پیدا خواهد کرد، ان شاالله.
2 ـ در سال پیامبر اعظم باید سیره فردی و اجتماعی نبی اکرم به گفتمان غالب جامعه مان، بلکه جهان اسلام تبدیل شود و باید با نهادینه کردن سیره نبوی در عرصه‌های مختلف جامعه و با تاسی به اسوه حسنه ای که نویدبخش حیات طیبه در حیات دنیوی و اخروی است، همه با هم در ساختن جامعه نبوی و الگو تلاش کنیم.
دستگاه‌های فرهنگی و آموزشی کشور با اجرای برنامه‌های گوناگون علمی، آموزشی، تبلیغی، هنری، فیلم، سریال، نمایش و هنرهای تجسمی و در عرصه نشر و مطبوعات و در تولید نرم افزارهای کامپیوتری و غیره، در تحقق چنین آرمان بزرگ، همه باید با هم همکاری صمیمانه داشته باشند.
پیشنهاد می کنم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جشنواره فیلم سال 85 را عنوان و رویکرد گفتمان سیره نبوی و احیا و نهادینه کردن آن در جامعه قرار دهد و همینطور همه دستگاه ها در جشنواره‌های دیگر چون نمایش، تیاتر، کتاب، مطبوعات و غیره.
پیامبر عظیم الشانی که قرآن کریم بزرگترین عامل موفقیت او را محبت ورزی و نرم خویی معرفی می‌کند و اخلاق او را به بزرگی می ستاید و او را اسوه حسنه معرفی می‌کند، باید بیش از این مورد توجه همه متولیان فرهنگی و اجتماعی جامعه قرار بگیرد.
3 ـ اخیرا کنگره ای ضدایرانی در تاریخ (25) اسفند 84 در باکو برگزار شده است که متاسفانه در این کنگره رییس جمهور جمهوری آذربایجان و مسوولان دولتی و سیاسی این کشور همسایه حضور داشتند و مع الاسف از حق همسایگی عدول کرده و به بیراهه رفته اند. در این کنگره در راستای سیاست‌های استعماری آمریکا در جهت تفرقه و اختلاف بین کشورهای اسلامی گام برداشته اند. حمایت از گروه‌های ضدایرانی و تجزیه طلب را سرلوحه کار خود قرار دادند. در این کنگره از عهدنامه ننگین گلستان و ترکمنچای که بموجب آن‌ها اراضی قفقازی ایران تحت اشغال روسیه درآمده سخن گفته اند. در این مختصر امکان صحبت درباره این قرارداد ننگین نیست و تحلیل آن را به فرصت دیگر وا می گذاریم، لکن اشاره به یک نکته را ضروری می دانم، سیاستمداران دولت باکو باید بدانند اگر سررشته این نوع صحبت های تاریخی باز شود، بالاخره واقعیت های تاریخی وجود دارد که رو شدن آن‌ها بنفع دولت باکو تمام نخواهد شد.
اگر صحبت از قرارداد ننگین ترکمنچای است، همه اراضی آذربایجان شمالی زمانی متعلق به ایران بوده است و طبق قرارداد ترکمنچای در اواخر جنگ روسیه با ایران، به روسیه ملحق شد که اگر ادعایی باشد، باید ایران طبق قوانین بین‌المللی نسبت به آن اقدام نماید. اکنون در این اراضی یک دولت مستقل یعنی جمهوری آذربایجان پا به عرصه وجود نهاده است که ما آن را در چارچوب خطوط مرزی شناخته ایم، بهتر است که این افراد در تاریخ کنکاش نکنند، زیرا آن‌ها چیزی مفید برای خود در آن پیدا نخواهند کرد و بهتر است به کاری مفیدتر اشتغال داشته باشند.
اگر نمایندگان مجلس باکو و دولتمردان آن‌ها این مباحث را ادامه دهند، مطالب و مسایل بسیار مستدل و روشن تر داریم که بموقع آن را رو خواهیم کرد و در این میان از وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران درخواست می کنم به وظیفه قانونی و دفاع از حقوق ملت ایران بیش از این عمل نموده و هشدارهای لازم به دولت باکو بدهد (رییس ـ آقای میرتاج الدینی! وقت جناب عالی تمام است) اگرچه در مورد این کنگره ضدایرانی اقداماتی از سوی وزارت خارجه انجام شد، ولی مصاحبه سفیر ایران در باکو و برخورد منفعلانه آن قابل توجیه نیست.
اگر نیم دقیقه اجازه می‌فرمایید بحث فلسطین را مطرح کنم؟ (رییس ـ نمی رسیم، خود من صحبت می کنم) تشکر می کنم.
خدا را سپاس می گویم که مجلس هفتم صفحه دیگری از کارنامه درخشان خود را در برگزاری موفقیت آمیز کنفرانس بین‌المللی حمایت از قدس و حقوق مردم فلسطین را رقم زد. استقبال کم نظیر روسای پارلمان های مجالس دنیا و حضور گسترده هیات پارلمانی، رهبران گروه‌های سیاسی و جهادی فلسطین و شخصیت های علمی و مبارز جهان در اجلاس سوم، بار دیگر بارقه امید آزادی قدس شریف را در دل ها زنده کرد و در این شرایط بسیار ویژه که دولت جدید برخاسته از رای مستقیم مردم فلسطین مورد تحریم و محاصره اقتصادی کشورهای مدعی دموکراسی قرار گرفته است، کنفرانس برای عبور از این بحران به یاری مظلومان فلسطین شتافت که از همه دست اندرکاران بخصوص از ریاست کنفرانس جناب آقای دکتر حداد که عهده دار ریاست کنفرانس را داشت و جناب آقای محتشمی دبیر محترم کنفرانس و همه نمایندگان عزیز که همکاری و کمک کرده اند، نهایت تقدیر و تشکر را داریم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
رییس ـ تشکر می کنم.

4 ـ بیانات ریاست محترم مجلس شورای اسلامی بمناسبت روز ارتش، برگزاری چهارمین اجلاس روسای مجالس کشورهای اسلامی در استانبول و سومین کنفرانس حمایت از مردم فلسطین
رییس ـ بسم الله الرحمن الرحیم
امروز بیست و نهم فروردین، روز ارتش جمهوری اسلامی ایران است. بیست و نهم فروردین یادآور تصمیم درست و اقدام شجاعانه امام راحل در سال 1358 درباره ارتش است.
به یاد داریم که در آن زمان بعضی از گروهک ها با تبلیغات اینطور می خواستند که ارتش منحل شود. امام تشخیص دادند که پشت سر این پیشنهاد یک توطیه ای است. از ارتش حمایت کردند، به ارتش اعتماد کردند و ارتش باقی ماند. چند ماه بعد هم وقتی آن گروهک ها در نقاط مختلف کشور دست به اسلحه بردند و در مقابل انقلاب و ملت ایستادند، معلوم شد حق با امام بوده که ارتش را منحل نکرده است.
بعدها ارتش در موارد مختلف و خصوصا در (8) سال جنگ تحمیلی با فداکاری و با تقدیم هزاران شهید و با دفاع از ایران و اسلام و انقلاب اسلامی ثابت کرد که شایسته اعتماد امام و ملت بوده است.
بحمدالله ارتش ما در طول (27) سال گذشته از همه جهت پیشرفت داشته است. چه از جهت معنوی و اعتقادی و فرهنگی پیشرفت داشته که ارتشی مبتنی بر ایمان بوجود آمده، چه از نظر انضباط و چه از نظر تجهیزات و ساخت سلاح های پیشرفته که نمونه‌ای از آن را ما در دو هفته گذشته در رزمایش پیامبر اعظم در آب‌های خلیج فارس مشاهده کردیم.
ما روز ارتش را به همه فرماندهان، افسران، درجه داران، سربازان و کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران تبریک می گوییم. به روح پاک شهدای ارتش درود می فرستیم و برای ارتش جمهوری اسلامی ایران در دفاع از کشور آرزوی موفقیت می کنیم.
در هفته گذشته، چهارمین اجلاس روسای مجالس کشورهای اسلامی در استانبول ترکیه برگزار شد. اتحادیه روسای مجالس کشورهای اسلامی یکی از نهادهای جهانی اسلام است که کشور و مجلس ما در تاسیس آن سهم بزرگی داشته، این افتخار از آن ماست و دبیرخانه دایمی این اتحادیه هم در تهران مستقر است. چهارمین اجلاس در استانبول برگزار شد و نمایندگان مجلس که در کمیته اجرایی و شورای اجرایی این اجلاس شرکت داشتند، بحمدالله بسیار فعال بودند و توانستند پیشنهادهای ایران را که مورد توجه سایر کشورها هم بود به تصویب برسانند.
در این کنفرانس سه پیشنهاد از جانب ما مطرح شد که در مراحل مختلف به تصویب رسید و در بیانیه پایانی اجلاس قید شد. یکی انتقاد از رفتار و برخورد دوگانه غرب با جهان اسلام در مسایلی مانند دموکراسی و آزادی و امثال اینطور مفاهیم و دیگر محکوم کردن هتک حرمت مقدسات اسلامی، بویژه بی احترامی نسبت به ساحت مقدس پیامبر گرامی اسلام و ما موضوع نامگذاری سال جدید را در ایران بنام پیامبر اعظم در کنفرانس مطرح کردیم و این مطلب در بیانیه پایانی کنفرانس هم خطاب به سایر کشورها قید شد و پیشنهاد دیگر ایران هم حق استفاده همه کشورها از دانش‌های نوین از جمله انرژی هسته‌ای بود.
بنده لازم می دانم از نمایندگان مجلس که تلاش بسیاری در این کنفرانس داشتند، آقای کاظم جلالی و آقای آوایی و دوستان دیگری که با ما همراه بودند، تشکر کنم.
اما فعالیت مهمی که مجلس در ایام مقارن با ولادت پیامبر گرامی اسلام داشت، برگزاری سومین کنفرانس حمایت از مردم فلسطین و قدس شریف بود. قبلا مجلس دو بار به چنین اقدام شایسته‌ای مبادرت کرده بود و امسال هم با برنامه ریزی مفصلی که از حدود یکسال پیش آغاز شده بود، به لطف الهی مجلس شورای اسلامی موفق به برگزاری این کنفرانس شد.
در این کنفرانس (16) رییس مجلس از کشورهای اسلامی شخصا شرکت کردند. آقای دکتر عبدالعزیز الدویک رییس مجلس فلسطین بعلت ممانعت رژیم صهیونیستی از خروج ایشان از غزه، از راه دور و از طریق ماهواره سخنرانی خودشان را در جلسه افتتاحیه ایراد کردند. (8) هیات هم به ریاست نایب رییس های مجلس شرکت کردند. ما جمعا (600) میهمان خارجی از (80) کشور جهان داشتیم و در میان آن‌ها علاوه بر روسا و نواب رییس و نمایندگان مجالس، شخصیت ها و مبارزان قدیمی، پژوهشگران، نویسندگان، نمایندگان رسانه ها و همه کسانیکه به آرمان فلسطین دلبستگی داشتند، در قاره های مختلف جهان شرکت داشتند و این کنفرانس در شرایط فعلی که هم ایران تحت فشار استکبار جهانی است و هم فلسطین به سختی در فشار است، اهمیت بسیار داشت و ما آنجا با صراحت اعلام کردیم که راه حل عادلانه مساله فلسطین این است که هر کس به خانه خود برگردد و تصور می کنم که این عبارت کوتاه جامع همه آرمان فلسطین است.
این کنفرانس اثر مهمی در وحدت جهان اسلام، حول محور فلسطین داشت. گروه‌های مختلف مبارز فلسطینی خوشبختانه با همدلی با یکدیگر در این کنفرانس شرکت داشتند و نقش جمهوری اسلامی ایران و انقلاب اسلامی ایران در جهان اسلام بنحو مشهودی بارز بود.
سخنان شجاعانه و مبتنی بر اسلام و انسانیت که از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی در افتتاح این کنفرانس ایراد شد، بسیار عمیق بود و مورد توجه قرار گرفت و ما این را در احساسات شرکت کنندگان در این کنفرانس نسبت به رهبر معظم انقلاب اسلامی بعد از ایراد سخن شان مشاهده کردیم.
رییس جمهور محترم هم علاوه بر اینکه در برگزاری این کنفرانس از هیچ کمکی دریغ نکردند، در جلسه افتتاحیه شرکت کردند. سخنان ارزشمندی ایراد کردند که ما از ایشان تشکر می کنیم. جناب آیت الله هاشمی شاهرودی ریاست محترم قوه قضاییه حضور داشتند، تشکر می کنیم. از جناب حجت‌الاسلام و المسلمین آقای کروبی رییس مجلس ششم که کنفرانس قبلی به ریاست ایشان برگزار شد و در این اجلاس شرکت کردند تشکر می کنیم.
قطعنامه بسیار جامعی در این کنفرانس به تصویب رسید که درواقع حاوی همه دیدگاه ها نسبت به فلسطین است و می‌تواند بعنوان یک سند ارزشمند مورد استناد قرار بگیرد. ما هم چه در کنفرانس استانبول و چه در کنفرانس تهران از فرصت حضور روسای مجالس و مقامات و شخصیت ها استفاده کردیم. به اطلاع همکاران عزیز خودم در مجلس می رسانم که هیات ایرانی در این دو کنفرانس بیش از (40) ملاقات خارجی داشت و این فرصت بسیار خوبی بود. ما در این ملاقات ها سعی کردیم دیدگاه های خودمان را نسبت به مسایل جهان اسلام و ازجمله انرژی هسته‌ای بیان بکنیم و این هم گفتنی است که اعلام خبر دستیابی ایران به غنی سازی لازم برای تامین سوخت هسته‌ای که در مشهد مقدس توسط رییس جمهور محترم بیان شد تاثیر مثبتی در روحیه همه کشورها داشت و همه نمایندگانی که با ما ملاقات می‌کردند روسای مجالس از این موفقیت خوشحال بودند و آن را باعث افتخار جهان اسلام می‌دانستند که یک کشور علی رغم فشارهایی که بر او وارد می‌شود راه خود را در مسیر پیشرفت دانش و فناوری ادامه می‌دهد.
بنده لازم می دانم تشکر خودم را و تشکر مجلس شورای اسلامی را از وزارت امور خارجه، وزارت ارشاد، وزارت اطلاعات، ریاست جمهوری، صدا و سیما، وزارت کشور، سپاه پاسداران، نیروی انتظامی، راهنمایی و رانندگی، هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران، پاویون دولت، بنیاد مستضعفان، خبرنگاران و عکاسان و فیلمبرداران صدا و سیما، خبرگزاری ها و روزنامه‌های مختلف داخلی و خارجی، مدیران و کارکنان و حفاظت مجلس شورای اسلامی و کلیه افراد ستاد اجرایی کنفرانس و دبیرخانه حمایت از حقوق ملت فلسطین و اعضای هیات امنای دبیرخانه که نمایندگان محترم مجلس آقایان: محمود محمدی، شیخ الاسلام، میرتاج الدینی و آوایی جزو این هیات امنا هستند تشکر کنم و تشکر ویژه‌ای هم داشته باشم از جناب حجت‌الاسلام والمسلمین محتشمی پور که دبیرکل این کنفرانس بودند و وظیفه خودشان را با اعتقاد و با شایستگی انجام دادند.

5 ـ تسلیت ریاست محترم مجلس شورای اسلامی به آقای حسن نوعی اقدم نماینده محترم اردبیل
رییس ـ تسلیتی هم به حضور همکار گرامی مان آقای دکتر نوعی اقدم نماینده محترم اردبیل در مجلس شورای اسلامی و عضو هیات رییسه به سبب فوت پدر ارجمندشان عرض کنیم. خانواده نوعی اقدم خانواده ای شهیدپرور هستند، این پدر را که من از نزدیک می شناختم مردی متدین و پدر دو شهید بود، دو شهیدی که هر دو دانشجوی دانشکده پزشکی بودند و در عملیات کربلای (5) به فاصله (10) دقیقه زمانی هر دو برادر به شهادت رسیده بودند. برادر دیگری دارند که جانباز (70) درصد است، از سرداران سپاه است و جناب آقای دکتر نوعی اقدم هم که خدمتگزار مردم در مجلس هستند.
ما فوت این پدر متدین و فداکار را به خانواده نوعی اقدم و به مردم شریف اردبیل تسلیت عرض می کنیم، برای بازماندگان صبر و اجر و برای آن مرحوم طلب علو درجات مسالت می کنیم.
اقلیت‌های دینی کشور از طریق نمایندگانشان یا بهتر است بگویم نمایندگان اقلیت‌های دینی کشور در مجلس از جانب موکلان خودشان میلاد با سعادت حضرت رسول اکرم و هفته وحدت را به حضور مقام معظم رهبری، ملت شریف و سربلند ایران و مسوولان نظام و مجلس شورای اسلامی و نمایندگان محترم تبریک گفته اند و تقارن این ایام را با عید پسح کلیمیان و پاک مسیحیان به فال نیک و شاهدی بر سعادت بار بودن این ایام گرفته اند. آقایان: موریس معتمد، یوناتن بت کلیا، روبرت بگلریان و کورش نیکنام این نامه را امضا کرده اند. ما از جانب نمایندگان مجلس از این دوستان سپاسگزاری می کنیم.

6 ـ تذکرات نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به مسوولان اجرایی کشور
رییس ـ من تذکرات نمایندگان محترم مجلس به مسوولان اجرایی کشور را قرایت می کنم:
ـ آقای مجید ناصری نژاد نماینده محترم شادگان به رییس جمهور محترم درخصوص دستور رسیدگی به علت عدم ابلاغ مصوبه کمیسیون سیاسی ـ دفاعی دولت در مورد شهر شدن دارخوین شهرستان شادگان.
ـ آقای سیدمحمود ابطحی نماینده محترم خمینی شهر به وزیر محترم صنایع و معادن درخصوص تسریع در رسیدگی به وضعیت نابسامان و بحرانی صنایع نساجی کشور بخصوص صنایع بزرگ، متوسط و کوچک نساجی استان اصفهان.
ـ آقای مرتضی تمدن نماینده محترم شهرکرد به وزرای محترم جهادکشاورزی و بازرگانی درخصوص جلوگیری از افزایش بی رویه قیمت گوشت قرمز و نظارت و تنظیم بازار برای برخورد با برخی گرانی های تصنعی.
ـ آقایان: سیدجلال یحیی زاده فیروزآباد نماینده محترم میبد و تفت، ستار هدایت خواه نماینده محترم دنا، یوناتن بت کلیا نماینده محترم آشوریان و سعید ابوطالب نماینده محترم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر به وزرای محترم بازرگانی و فرهنگ و ارشاد اسلامی درخصوص ساماندهی نحوه توزیع کاغذ و نظارت دقیق بر بازار کاغذ و جلوگیری از فعالیت شبکه مافیایی موجود.
ـ آقای سیدجلال یحیی زاده فیروزآباد نماینده محترم تفت و میبد به رییس جمهور محترم درخصوص دستور جبران ضرر و زیان چاپخانه داران و صحافان تولیدکننده سررسید که بدلیل تصمیم دولت قراردادهایشان با شرکت‌های دولتی فسخ گردید.
ـ آقای عباس رجایی نماینده محترم اراک و کمیجان به رییس جمهور محترم درخصوص دستور رسیدگی به علت عدم جذب نیروهای بومی، اعم از متخصص و عادی در پروژه آب سنگین اراک توسط سازمان انرژی اتمی.
ـ آقای بهمن محمدی نماینده محترم فریدن، فریدونشهر و چادگان به وزیر محترم نفت درخصوص لزوم گازرسانی به روستاهای مناطق سردسیر و دارای حکم بودجه از سال 84.
ـ آقایان: زادعلی خلیل طهماسبی نماینده محترم لردگان و مرتضی تمدن نماینده محترم شهرکرد به وزیر محترم راه و ترابری درخصوص لزوم توجه به تقسیم بودجه راه‌های روستایی استان چهارمحال و بختیاری براساس محرومیت شهرستانی.
ـ آقای قدرت الله علیخانی نماینده محترم بویین زهرا و آوج به وزیر محترم نیرو درخصوص تسریع در راه اندازی آب کانال کشاورزی قطع شده به بهانه آبگیری از سد طالقان.
ـ آقای مرتضی فضلعلی نماینده محترم تویسرکان به وزیر محترم نیرو درخصوص پرداخت بدهی پیمانکار سد مخزنی سراجی و جلوگیری از تعطیلی آن.
ـ آقای محمدحسین نژادفلاح نماینده محترم ساوجبلاغ، طالقان و نظرآباد به وزیر محترم نیرو درخصوص اعلام عدم کوتاهی در تامین آب شرب روستاهای ساوجبلاغ، نظرآباد و شهرک‌های ملک آباد و مهدی آباد.
به وزیر محترم نفت درخصوص اعلام علت کوتاهی در گازرسانی به روستاهای شهرستان ساوجبلاغ، نظرآباد و شهرستان‌های تنکمان، سعیدآباد، لشکرآباد و ملک آباد.
ـ آقای حسن زمانی نماینده محترم ملایر به وزیر محترم آموزش و پرورش درخصوص اعلام علت عدم پرداخت مزایای فرهنگیان شاغل در شهرهای جدید جوکار و ازندریان.
ـ آقای حشمت الله فلاحت پیشه نماینده محترم اسلام آبادغرب و دالاهو به وزیر محترم کشور درخصوص پیگیری علل ایجاد پست‌های ایست و بازرسی غیررسمی در خیابان ها و اتوبان های تهران و دیگر شهرها و ایجاد تدابیر ویژه برای پایان دادن به مشکل سیل و آب گرفتگی شهرستان اسلام آباد غرب در روزهای بارانی.
ـ آقای عبدالغفور ایران نژاد نماینده محترم چابهار و نیک شهر به وزیر محترم جهادکشاورزی درخصوص جلوگیری از صید ترال (کف روب) در دریای عمان.
ـ آقایان: کریم شافعی نماینده محترم مرند و جلفا، سلمان خدادادی نماینده محترم ملکان، سیدحسین هاشمی نماینده محترم میانه، رسول صدیقی نماینده محترم بناب، اکبر اعلمی، اسماعیل جبارزاده، رضا رحمانی، محمدحسین فرهنگی و خانم عشرت شایق نمایندگان محترم تبریز، اسکو و آذرشهر، امیر صنعتی نماینده محترم سراب و مهربان، سیدمصطفی سیدهاشمی نماینده محترم مراغه وعجبشیر، غفار اسماعیلی نماینده محترم هشترود و چاراویماق، ولی الله دینی نماینده محترم اهر و هریس، کریم غیاثی مرادی نماینده محترم شبستر، گل محمد الیاسی نماینده محترم ورزقان، طاهرآقا برزگر تکمه داش نماینده محترم بستان آباد، ارسلان فتحی پور نماینده محترم کلیبر و هوراند به رییس جمهور محترم در خصوص اعتراض به نحوه انتخاب مدیر عامل جدید سازمان منطقه آزاد ارس.
ـ آقای موسی الرضا ثروتی نماینده محترم بجنورد، جاجرم، مانه و سملقان به رییس جمهور محترم درخصوص دستور رسیدگی به وضعیت نابسامان مدیریت ورزش استان خراسان شمالی و کمبودهای شدید ورزشی و نیازهای ورزشکاران.
لزوم رسیدگی به عملکرد ضعیف مدیریت میراث فرهنگی و گردشگری خراسان شمالی و نحوه مصرف امور مالی.
ـ خانم عشرت شایق نماینده محترم تبریز، اسکو و آذرشهر به وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی درخصوص لزوم ارایه تسهیلات مصوب به پروژه‌های مهم کشور در وقت مقرر توسط بانک‌های دولتی.
به وزیر محترم آموزش و پرورش درخصوص تسریع در بازسازی مدارس مستهلک آذربایجان شرقی.
ـ آقایان: عزت الله یوسفیان نماینده محترم آمل، ابوالقاسم روحی نماینده محترم ساری، انوشیروان محسنی بندپی نماینده محترم نوشهر و چالوس، حجت الله روحی نماینده محترم بابلسر و فریدونکنار، کیانوش صادق دقیقی نماینده محترم آستانه و بندرکیاشهر و هادی حق شناس نماینده محترم بندرانزلی به وزیر محترم نفت درخصوص جلوگیری از بخشنامه‌های دست و پاگیر از طرف شرکت ملی گاز ایران.
ـ آقای پرویز سروری نماینده محترم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر به وزرای محترم صنایع و معادن و بازرگانی درخصوص افزایش سرسام آور قیمت آهن‌آلات و فولاد در کشور.
ـ آقای رمضانعلی صادق زاده نماینده محترم رشت به وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی درخصوص برطرف نمودن معضلات اجرایی استفاده از دفترچه های درمانی روستایی.
ـ آقای سیدمحمدرضا میرتاج الدینی نماینده محترم تبریز، اسکو و آذرشهر به وزیر محترم نیرو درخصوص تسریع در رفع مشکل مدیریت توزیع آب شرب روستای تیمورلو و قراغیل از توابع بخش گوگان.
ـ آقای ناصر نصیری نماینده محترم گرمی به وزیر محترم نیرو درخصوص تسریع در استقلال شرکت آب منطقه‌ای استان اردبیل.
به وزیر محترم جهادکشاورزی درخصوص تسریع در اجرای شهرک گلخانه ای و مجتمع دامپروری شهرستان گرمی.
ـ آقای محمد علیخانی نماینده محترم قزوین، آبیک و البرز به وزیر محترم آموزش و پرورش درخصوص تسریع در پرداخت مطالبات فرهنگیان استان قزوین.
این هم تذکرات همکاران محترم ما به مسوولان اجرایی.

7 ـ تذکر آیین‌نامه‌ای و اخطار قانون اساسی آقایان: حسینعلی شهریاری، اکبر اعلمی، مرتضی تمدن، محمدناصر توسلی زاده و شاپور مرحبا نمایندگان محترم زاهدان، تبریز، شهرکرد، تربت حیدریه و آستارا
رییس ـ تذکراتی را هم نمایندگان می‌خواهند شفاها بدهندکه از آقای محبی نیا خواهش می کنم بیان کنند.
منشی (محبی نیا) ـ نفر اول جناب آقای شهریاری هستند، بفرمایید.
حسینعلی شهریاری ـ بسم الله الرحمن الرحیم
با عرض تبریک میلاد با سعادت پیامبر گرامی اسلام و تبریک هفته وحدت.
جناب آقای دکتر! من می خواستم اشاره‌ای به چند اصل قانون اساسی داشته باشم که اول اصل (67) قانون اساسی است که سوگند نمایندگان مجلس شورای اسلامی است که من فرازی از این سوگند را می خوانم. آنجایی که می گوید: «حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشند». حفظ حقوق ملت، حداقل حقوق ملت امنیت، امنیت جانی و مالی است که لااقل من بعنوان خدمتگزار مردم نتوانستم این وظیفه ام را بنحو احسن انجام بدهم و از حقوق مردم استان سیستان و بلوچستان دفاع کنم.
رییس ـ حالا اشکال هیات رییسه را هم بفرمایید، چون تذکر قاعدتا وقتی خطاب به هیات رییسه است باید کوتاهی از آیین‌نامه شده باشد.
شهریاری ـ درست است، من خودم را مثال زدم که بقیه متوجه باشند که منظور فقط خودم تن ها نیستم، حضرت عالی هم بعنوان نماینده مردم این سوگند را خورده اید.
اصل (121) قانون اساسی در رابطه با سوگندی است که روسای جمهور می خورند که آنجا هم فرازی از این سوگند را می خوانم: «در حراست از مرزها و استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشور» که بنظر می‌رسد روسای محترم جمهور هم از ابتدا تاکنون نتوانسته اند در این اصل و سوگندی که خورده اند به نحوه صحیح حفاظت و حراست از مرزها کنند.
اصل (156) قانون اساسی در رابطه با وظایف قوه قضاییه است، آنجا که در بندهای (4) و (5) آن... در بند (4) می گوید: «کشف جرم، تعقیب مجازات و تعزیر مجرمین و اجرای حدود مقررات مدون جزایی اسلام» و بند (5) می گوید: «اقدام مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمین».
جناب آقای دکتر! بیش از (30) روز از حادثه شوم جاده زابل ـ زاهدان، منطقه تاسوکی می گذرد و هنوز متاسفانه نتوانسته اند مجرمین را دستگیر کنند و خانواده اسرا و گروگان ها بشدت نگران هستند. من در دیداری که چند روز پیش خدمت این عزیزان داشم این ها مطرح می‌کنند، گفتند خدمت حضرت عالی برسانم، به گوش آقای رییس جمهور برسانم این خانواده ها می‌گویند که ما نمی خواهیم که بعد بیایند به ما بگویند که جنازه فرزندانتان را تحویل بگیرید و ایشان شهید است. می‌گویند ما اینطور شهیدی را نمی پذیریم و اگر به ما تحویل بدهند ما ترجیح می دهیم جهنمی باشیم و اینطور شهیدی نباشیم که به نامردی ما را به شهادت برسانند. مردم انتظار دارند که ان شاالله اقدام جدی بشود. از وزیر محترم کشور هم تشکر می کنیم که قرارگاه حضرت رسول اکرم را راه اندازی کردند. امیدواریم که مجلس شورای اسلامی... جناب آقای دکتر حداد! متاسفانه در بودجه سال 85 مجلس بودجه‌ای که نیروی انتظامی درخواست کرده بود نکرد... (رییس ـ حالا آن دیگر گذشته، شما...) حالا در متمم بودجه انتظار داریم که مجلس ان شاالله همکاری کند که هرچه سریعتر بشود به این مشکلات فایق آمد.
رییس ـ حالا ما به جهت همدردی با آن خانواده‌های شهدا و کسانی که گرفتارند تذکر جناب عالی را گوش کردیم، برای شما هم احترام قایلیم. اما اعلام می کنیم که این تذکر از نظر آیین‌نامه‌ای جا نداشت. حضرت عالی می توانید نطق قبل از دستور کنید یا تذکر کتبی بدهید. چون هیات رییسه قصور یا تقصیری نکرده بود در عین حال که اصل موضوع را مهم می‌دانیم. نفر بعدی را دعوت بفرمایید.
منشی (محبی نیا) ـ نفر بعدی جناب آقای اعلمی هستند، بفرمایید.
اکبر اعلمی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رییس! تذکر من بند (11) ماده (23) و مواد (25) و (193) و اصل (88) قانون اساسی است.
باتوجه به نقض مکرر مواد (7)، (17)، (21) و بندهای (1)، (6) و (7) ماده (23) بندهای (4)، (5)، (7)، (11) و (12) ماده (33) بندهای (5و6) ماده (39) بندهای (2و3) و ماده (53) و (78) آیین‌نامه و اصول (87)، (88)، (89) و (125) قانون اساسی برآوردی که ما در طول این دو سال کردیم هیات رییسه محترم حدود هزار بار تذکر و اخطار قانون اساسی دریافت کرده و تا به امروز هم این وضعیت و این روند استمرار داشته، هرچند من اذعان می کنم که جناب عالی نهایت تلاشتان را صرف این کرده اید که آیین‌نامه به اجرا دربیاید. اما متاسفانه اجرا نشده و همه راه‌هایی را که ما آزموده ایم برای اینکه از جایگاه مجلس و از شان و منزلت نمایندگی بنحو مطلوبی صیانت بشود، متاسفانه تا به امروز به نتیجه ای نرسیده و روز به روز شاهد این هستیم که مجلس و جایگاه آن دارد مخدودش می‌شود.
آیین‌نامه بموجب ماده (25) یک راه حل دیگری در پیش روی نمایندگان قرار داده که متاسفانه هم در مجالس گذشته و هم در این مجلس عدم اجرای ماده (25) حکم تابو را پیدا کرده، درحالیکه ماده (25) چیزی نمی گوید، ماده (25) می گوید: «اگر چنانچه حداقل (25) نفر از نمایندگان نسبت به عدم اجرای آیین‌نامه و نسبت به عملکرد هیات رییسه معترض باشند می‌توانند درخواست خودشان را بصورت مکتوب تقدیم هیات رییسه بکنند، هیات رییسه موظف است حداکثر ظرف سه روز نسبت به تشکیل هیات رسیدگی به اعتراضات... (رییس ـ حالا چه اتفاقی افتاده؟ آن را بفرمایید) مرکب از سه تن از نمایندگان معترضین، روسای کمیسیون‌های تخصصی و اعضای کمیسیون آیین‌نامه تشکیل بشود و به اعتراضات رسیدگی بکند».
ما یکبار نزدیک به (50) امضا جمع کردیم و بدون اینکه موضوع را مطبوعاتی بکنیم تحویل آقای ابوترابی نایب رییس محترم مجلس کردیم و ایشان قول دادند که جلسه ای را با حضور معترضین تشکیل بدهند و به اعتراضات آن‌ها رسیدگی کنند. باوجود اینکه یکسال از زمان تقدیم این اعتراض گذشته تا به امروز این هیات تشکیل نشده. مجددا ما نزدیک به (49) امضا جمع کردیم و مراتب اعتراض خودمان و درخواست اعمال ماده (25) را تقدیم هیات رییسه کردیم که علی‌القاعده باید ظرف سه روز نسبت به تشکیل جلسه اقدام می شد.
متاسفانه ما شاهد این هستیم که بعضی از اعضای هیات رییسه که در این موضوع ذینفع هستند (راه) افتادند و دارند وساطت می‌کنند که نمایندگان امضاکننده امضاهایشان را پس بگیرند. حضرت عالی می دانید که امضای نماینده معرف شخصیت اوست. یک فرد عادی وقتی پای یک چک یا یک سفته یا یک ورقه بی ارزش را امضا می‌کند به آن اعتبار می‌دهد، به میزان عدد و رقمی که در آن نوشته. وقتی اعضای هیات رییسه بجای اینکه بموجب بند (11) ماده (23) از شان و جایگاه نمایندگی دفاع بکنند می‌آیند و نقش میانجیگری را ایفا می‌کنند که «نماینده تو امضای خودت را پس بگیر!»، درواقع این استقلال نمایندگی و جایگاه نمایندگی و شان و منزلت نمایندگی را مخدوش می‌کند و لطمه می‌زند.
استدعای ما این است... قبل از آن به آقای ابوترابی من عرض کردم، گفتم اگر حتی همه نمایندگان پس بگیرند من یکی پای آن هستم و اعتراض کردیم و به کمیسیون اصل (90) شکایت کردیم و بایستی یک جلسه ای تشکیل بشود با تفاهم کامل ما بنشینیم مراتب اعتراض خودمان را اعلام بکنیم و هیات رییسه را وادار به تمکین از آیین‌نامه بکنیم. تا به امروز هم من چندبار پیگیری کردم، گفتم این ورقه ما کجاست که شما مرتب می گویید که آقا! تعدادی از نماینده ها امضایشان را پس گرفتند تا به الان به من نداده اند. من مجددا امروز پنج امضا اضافه کردم یعنی هرچه شما امضا را کم بکنید ما برای اینکه ماده (25) اعمال بشود و هیات تشکیل بشود اصرار خواهیم کرد.
روی این اصل خواهش من این است بجای اینکه ما بخواهیم رو در روی هم بایستیم زمینه ای فراهم بشود ما بنشینیم اعتراضات خودمان را بگوییم، اگر اعتراضات بحق است هیات رییسه براساس سوگندی که خورده بایستی نسبت به اجرای آیین‌نامه تمکین بکند. روی این اصل اگر جناب عالی هم با بنده هم عقیده هستید و بر سوگند خودتان ابرام می ورزید امروز آن جلسه را باید تشکیل بدهید و اگر اعلام بفرمایید که تعداد امضاکننده ها کم شده من خدمتتان دارم عرض می کنم مجددا از کسانی که امضاهایشان را پس گرفتند ما امضا گرفتیم و فکر نمی کنم این زیبنده مجلس باشد. لطفا تشکیل جلسه بدهید، هیات تشکیل بشود و مراتب اعتراض را ما اعلام بکنیم، متشکر.
رییس ـ بسیار خوب، شنیدیم طبق آیین‌نامه عمل می کنیم. نفر بعدی را دعوت بفرمایید.
منشی (محبی نیا) ـ نفر بعدی جناب آقای تمدن هستند، بفرمایید.
مرتضی تمدن ـ بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رییس! تذکر بنده مستند به مواد (23) و (24) آیین‌نامه است بخصوص آن قسمت از وظایف هیات رییسه در قبال تنظیم دستورات هفتگی جلسات مجلس است. عرض بنده بیشتر ناظر بر بعد محتوایی و کیفی تنظیم دستورات کار هفتگی مجلس است. از (1400) روز از عمر مجلس (700) روز آن گذشته، در بعضی از هفته ها بخصوص اگر دستور هفتگی گذشته مجلس را دقت کنید و برخی از هفته های قبل تر را اگر توجه کنید واقعا وقتی انسان به این دستور هفتگی نگاه می‌کند می‌بیند چیز مهمی که واقعا وقت (290) نفر نماینده و قوه مقننه یک کشور را بگیرد در این دستورهای کار هفتگی وجود ندارد.
بعضی مواقع آدم احساس می‌کند اگر شما خیلی از این ها را اگر از اصل (85) قانون اساسی استفاده کنید به کمیسیون ها تفویض کنید اجازه بدهید مجلس به کارهای مهم و طرح ها و لوایح مهمی که در پیش رو دارد در دو سال باقیمانده از عمر مجلس واقعا زودتر برسد شما خدمت بزرگی به پارلمان و به مجلس کرده اید... (رییس ـ خیلی ممنون، مفهوم شد) آقای دکتر! ما الان حدود (530) طرح و لایحه داریم که اگر دستورهای کار هفتگی به همین شکل بخواهد تنظیم بشود واقعا به طرح ها و لوایح اصلی که خود حضرت عالی هم بر آن تاکید دارید نخواهیم رسید. (رییس ـ من یک توضیحی می دهم) یک تشکری هم از جناب عالی بکنیم بخاطر توجهی که به بحث زلزله داشتید و نامه‌ای که به آقای رییس جمهور نوشتید و واقعا اعلام آمادگی کرد ه اید که قوه مقننه به کمک دولت بیاید و پیش‌بینی‌های لازم را برای خسارت از زلزله هایی که بهرحال رخ می‌دهد در پیش بگیرد. خواهشم این است که نسبت به دستورات هفتگی توجه بیشتری بشود.
رییس ـ متوجه شدم، نمایندگان هم توجه کردند، تذکرتان را هم وارد می دانم به اطلاعتان هم می رسانم که در سال 85 بنده به اتفاق عده‌ای از نمایندگان و روسای کمیسیون ها و نواب رییس این موضوعی را که بیان کردید پیگیری می کنیم و ان شاالله نتایج این پیگیری ها را که با تشکیل یک کارگروه دارد دنبال می‌شود به اطلاع جناب عالی و سایر همکاران خواهم رساند. موضوع را قبول دارم نکته مهمی است. نفر بعدی را دعوت بفرمایید. دوستان مختصر بفرمایند که ساعت نزدیک به (10) است ما هنوز وارد بحث قانونگذاری نشدیم، یعنی مجلس همینطور مجلس اختلاط، تذکر و صحبت های دونفری با یکدیگر است و بالاخره مردم هم منتظرند که ما کار خودمان را شروع کنیم. ان شاالله مختصر بفرمایید که زودتر بتوانیم وارد دستور شویم. آقای محبی نیا بفرمایید.
منشی (محبی نیا) ـ نفر بعدی جناب آقای توسلی زاده هستند، بفرمایید.
محمدناصر توسلی زاده ـ بسم الله الرحمن الرحیم
ماده (23) و اصل (67). از حضرت عالی تشکر دارم که به وعده و هدیه ای که می خواستید اول سال به مجلس بدهید عمل کردید و تقویم کاری مجلس را در ششماهه اول مخصوصا دررابطه با هفته هایی که مجلس جلسه علنی ندارد منضبط اعلام فرمودید.
تذکر من در رابطه با مراجعات حضوری و کتبی مردم است. گاهی من می بینم که مردم مراجعه می‌کنند چون مجلس قانونا پاسخگوی همه درخواست ها و مراجعات نیست ناراضی بیرون می‌روند. اصولا مجلس باید جایگاه قانونی خودش را تبیین کند تا ملت عزیزمان بدانند چه مطالبات قانونی را از مجلس و نمایندگان بخواهند... (رییس ـ این ها را در یک نطق قبل از دستور بفرمایید، چشم) این از وظایف شماست، این تذکر هست که شما کار کنید یا خود هیات رییسه مجلس از طریق رسانه ها کار کنند که این قضیه محقق بشود. مردم ناراضی نشوند، نمایندگان در خدمت مردم هستند ولی عدم رضایت مردم از مجلس برای مجلس سنگین است.
رییس ـ من هم از همین فرصت استفاده می کنم تذکر همکار محترممان آقای توسلی زاده را مهم می دانم. خطاب به همه کسانی که از طریق رادیو صدای بنده را می شنوند عرض می کنم که وظیفه اصلی نمایندگان مجلس قانونگذاری است. نمایندگان مجلس مسوولیت اجرایی ندارند که مردم برای رفع مشکلات اجرایی به نمایندگان مراجعه کنند. کثرت مراجعات مردم در گرفتاری های مالی و امثال آن به نمایندگان سبب شده که فرصت کافی برای نمایندگان باقی نماند که فکر کنند و در قانونگذاری بتوانند آنطور که لازم است انجام وظیفه بکنند. نفر بعدی را دعوت بفرمایید.
منشی (محبی نیا) ـ نفر بعدی جناب آقای مرحبا هستند، بفرمایید.
شاپور مرحبا ـ بسم الله الرحمن الرحیم
بنده هم این روز ارتش را به همه نیروهای مسلح و امت شهیدپرور تبریک عرض می کنم.
آقای رییس ماده (192) است. زحمتی که جناب عالی آنجا می کشید و تذکرات کتبی نمایندگان را قرایت می‌فرمایید در سنوات گذشته روال بر این بود که این تذکرات را در ظرف مدت (7) یا (10) روز وزیر مسوول یا تذکردهنده پاسخ می‌داد، پاسخ قانع کننده ای که واقعا مطابق قانون که بله، در دست اجراست یا در این مرحله است. تاکنون تذکراتی که داده شده هیچگونه پاسخ قانع کننده ای داده نشده، این یک مطلب.
مطلب دوم این است که به استناد همین ماده (25) بند (11) و (182)، ما از شما خواهش می کنیم باتوجه به اینکه جناب عالی در این مدت شان و شخصیت همه نمایندگان را حفظ کرده اید، دستور بدهید اداره کل قوانین تاکنون تذکراتی که (از طرف) ما و همکاران داده شده است چند درصد مطابق ماده (182) بوده است و چه کسانی مراعات آیین‌نامه داخلی مجلس را عمل می‌کنند؟ علی هذا انتظار ما بر این است که این دو مورد را دستور بفرمایید.
رییس ـ خیلی ممنون، چون بنده اصرار دارم بر اینکه وقت مجلس به این نوع مباحث گرفته نشود آنچه که به دفاع از هیات رییسه است بنده آن را صرفنظر می کنم که بتوانیم زودتر به کار اصلی مان برسیم، ملت خودش بهترین داور است. آقای محبی نیا! تمام شد؟
منشی (محبی نیا) ـ خیر، نفر آخر آقای امیرحسنخانی هستند (امیرحسنخانی ـ منصرف هستم) منصرف هستند.
رییس ـ متشکر. از نمایندگان محترم درخواست می کنم که به صندلی های خودشان برگردند و در بررسی طرح ها و لوایح و رسیدگی به دستور جلسه همکاری کنند. قبل از اینکه دستور جلسه را بفرمایید آقای فضلعلی تذکر دادند در مورد «سد» لفظ «سد سرابی» درست بوده، بعلت اینکه طوری نوشته بودند که «سراجی» خوانده می شد، بنده «سراجی» خواندم که «سرابی» در تویسرکان درست است.

8 ـ تصویب اصلاحات کمیسیون درخصوص لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری و حومه (جهت تامین نظر شورای محترم نگهبان)
رییس ـ آقای حاجی بابایی وارد دستور شوید.
منشی (حاجی بابایی) ـ اولین دستور گزارش کمیسیون عمران در مورد لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی درون شهری (اعاده شده از شورای محترم نگهبان) است. آقای مهندس مویدی بفرمایید.
علی مویدی (نایب رییس کمیسیون عمران) ـ
سلام علیکم و رحمه الله ـ بسم الله الرحمن الرحیم
لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی درون شهری (اعاده شده از شورای محترم نگهبان) به شماره 64/52/د به تاریخ 1385/01/21
گزارش کمیسیون عمران به مجلس شورای اسلامی
لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری و حومه (اعاده شده از شورای محترم نگهبان) به شماره چاپ (1064) که بعنوان کمیسیون اصلی جهت رسیدگی به این کمیسیون ارجاع شده بود طی چند جلسه بحث و تبادل نظر با حضور اعضای محترم شورای نگهبان و مسوولین ذیربط مورد رسیدگی قرار گرفت که پس از بررسی‌های لازم بشرح ذیل به تصویب رسید. اینک گزارش آن تقدیم مجلس محترم شورای اسلامی می‌گردد.

رییس کمیسیون عمران ـ علی اکبر آقایی

در هفت مورد شورای محترم نگهبان اشکال قانون اساسی و شرع بر این مصوبه گرفته بود که موارد با حضور یکی از اعضای فقهای محترم شورای نگهبان و یکنفر حقوقدان مورد بررسی قرارگرفت و بعد از اصلاحات تقدیم می‌شود.
مورد اول در ارتباط با عباراتی است که بیشتر غیرفارسی است مثل مونوریل، مترو، و تراموا که به این شرح اصلاح گردید:
ماده (1) ـ سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری شامل سامانه‌های نقل و انتقال جمعی مسافر در زمان و مسیر مشخص است که عبارتند از انواع قطار شهری... (عبارات غیرفارسی در درون پرانتز قرار گرفت) شامل (تراموا، قطار سبک شهری، منوریل، مترو) و سامانه‌های مشابه.
اشکال دوم یا ماده (2)، در ماده (6) این مصوبه است. که در سطر پنجم این مصوبه بعد از عبارت «این قانون» به این شکل اصلاح شد.
در سطر پنجم ماده (6) بعد از عبارت «این قانون» عبارت «بصورت غیرربوی» اضافه گردید. بدلیل اینکه سامانه‌های حمل و نقل درون شهری اجازه داده به شهرداری ها که از سرمایه‌های خارجی استفاده کنند و نوعا سرمایه خارجی هم بصورت ربوی است این عبارت «غیرربوی» اضافه گردید که در قانون اساسی با شرع مطابقت داشته باشد.
در تبصره همین ماده باز اشکالی بود که بحث همان ربوی را در تسهیلات فاینانس بنوعی القا می‌کرد باز به این شکل اصلاح شد. در سطر سوم تبصره ماده (6) بعد از عبارت «این قانون» عبارت «با تاکید بر غیرربوی بودن آن» اضافه گردید.
اصلاح دیگری که در ماده (9) اتفاق افتاد در ارتباط با اختیاری است که شورای شهر از آن می‌تواند استفاده کند در ارتباط با اخذ عوارض بود که شورای محترم نگهبان ایرادی گرفته که به این شکل اصلاح شد.
ماده (9) ـ شهرداری‌های شهرهای بالای (500) هزار نفر جمعیت دارای طرح مصوب، نسبت به اخذ عوارض ویژه بمنظور احداث و بهره‌برداری سیستم حمل و نقل عمومی شهری و حومه پس از تصویب مراجع ذی صلاح قانونی اقدام خواهند نمود.
اشکالی که شورای محترم نگهبان گرفته بود، در ارتباط با این بود که شورای شهر شاید در این خصوص نتواند قانونگذاری کند که اینجا باتصویب مراجع ذی صلاح، این نظریه شورای محترم نگهبان تامین شد. اشکالی هم در ارتباط با ماده (11) گرفته بود که کمیسیون ماده (11) را عینا تصویب کرد و بر مصوبه قبلی اصرار ورزیده است.
در ماده (12) باز، در ارتباط با پرداخت دیه است که در مسیر قطارهای شهری ممکن است اتفاقی صورت بگیرد که در قانون قبلی پرداخت دیه افرادی که بنوعی در این مسیر دچار حادثه می‌شوند بعهده راننده نبود تکلیف مشخص نشده بود که اینجا با این اصلاح مشخص شد.
در سطر فوق بعد از عبارت «الحاقات بعدی» عبارت «پرداخت دیه و خسارات برحسب مقررات برعهده دستگاه مربوطه خواهد بود» اضافه شد که اینجا اگر اتفاقی صورت بگیرد، قتلی اتفاق بیفتد دستگاه متولی چه قطار درون شهری، شهرداری یا شورای شهر این متولی، مسوول پرداخت دیه خواهد بود و آخرین اصلاح در ارتباط با ماده (14) است که به این شرح اصلاح شد. در ارتباط با واگذاری اماکنی است که در حومه ایستگاه‌های قطار شهری واگذار می‌شود، دستگاه متولی آنرا به اجاره مستاجر می‌دهد شرایطی را نبایستی در آن قراردادی که با مستاجر بسته می‌شود لحاظ کنیم اینجا به این شکل اصلاح شد:
ماده (14) ـ در واگذاری اماکن تجاری موضوع این قانون، قید شرایط مندرج در مواد (7) و (8) قانون روابط موجر و مستاجر ممنوع است. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
رییس ـ خیلی ممنون آقای قربانی، کسی می خواهد صحبت کند؟
منشی (قربانی) ـ آقای رییس! کسی ثبت نام نکرده.
رییس ـ بسیار خوب برای رای گیری بخوانید. چند مورد اصلاحیه کمیسیون عمران درمورد لایحه حمایت از سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری و حومه که از شورای نگهبان اعاده شده بود، مخبر کمیسیون هم نظر کمیسیون را بیان کردند آقای حاجی بابایی مورد به مورد می خوانند به رای می گذاریم. نمایندگان محترم به صندلی های خودشان برگردند توجه کنند که به چه چیزی می خواهیم رای بدهیم و ان شا الله با آگاهی در رای گیری شرکت کنید. هفت مورد رای گیری برای این لایحه داریم بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ برای تامین نظر شورای محترم نگهبان ماده (1) بشرح زیر اصلاح گردید:
ماده (1) ـ سامانه‌های حمل و نقل ریلی شهری شامل: سامانه‌های نقل و انتقال جمعی مسافر در زمان و مسیر مشخص است که عبارتست از انواع قطار شهری (تراموا، قطار سبک شهری، منوریل، مترو) و سامانه‌های مشابه.
رییس ـ قبل از اینکه تعداد حاضران را اعلام کنم، از دوستان عزیزی که در ردیف‌های جلو نشسته اند و با مسوولان اجرایی صحبت می‌کنند درخواست می کنم به صندلی خودشان برگردند، رای بدهند. الحمدلله نیازی به ذکر نام نیست.
حضار 221 نفر، اعلام رای بفرمایید. دوستان همه در رای گیری شرکت کنند. اگر اجازه بفرمایید پایان رای گیری را اعلام کنم. کسانیکه به صندلی هایشان برگشتند در همان صندلیهایشان چند دقیقه ای بنشینند چون پشت سر هم رای گیری داریم. با (150) رای موافق به تصویب رسید. از 221 نفر 162 نفر در رای گیری شرکت کردند. موضوع بعدی را بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ مورد دوم برای تامین نظر شورای محترم نگهبان درماده (6) این تغییر بوجود آمد. در سطر پنجم ماده (6) بعد از عبارت «این قانون» عبارت «بصورت غیر ربوی» اضافه گردید.
رییس ـ حضار 220 نفر، اعلام رای بفرمایید. پایان رای گیری را اعلام می کنم، از 146 نفر شرکت کننده در رای گیری با (136) رای موافق به تصویب رسید. تعداد دارد کم می‌شود!
منشی (حاجی بابایی) ـ مورد سوم، در تبصره ماده (6) در سطر سوم تبصره ماده (6) بعد از عبارت «این قانون» عبارت «با تاکید بر غیر ربوی بودن آن» اضافه گردید (برای تامین نظر شورای محترم نگهبان).
رییس ـ حضار 222 نفر، اعلام رای بفرمایید. دوستان در رای گیری شرکت کنند. پایان رای گیری را اعلام می کنم با (146) رای از (152) نفر شرکت کننده در رای گیری به تصویب رسید.
منشی (حاجی بابایی) ـ ماده (9) بشرح ذیل اصلاح و تبصره آن حذف گردید (برای تامین نظر شورای محترم نگهبان).
ماده (9) ـ شهرداری‌های شهرهای بالای (500) هزار نفر جمعیت دارای طرح مصوب، نسبت به اخذ عوارض ویژه بمنظور احداث و بهره‌برداری سیستم حمل و نقل عمومی شهری و حومه، پس از تصویب مراجع ذی صلاح قانونی اقدام خواهند نمود.
رییس ـ حضار 220 نفر، اعلام رای بفرمایید. دوستان محترم در رای گیری شرکت کنند. پایان رای گیری را اعلام می کنم با (138) از 145 مجموع آرا به تصویب رسید.
منشی (حاجی بابایی) ـ مورد بعدی در ماده (11) که کمیسیون عینا تصویب کرده من عین همان ماده (11) را قرایت می کنم.
ماده (11) ـ مقررات تبصره‌های (1) و (2) ماده (1) لایحه قانونی اصلاح قانون تاسیس شرکت راه آهن شهری تهران و حومه مصوب 1359 شورای انقلاب اسلامی به کلیه سامانه‌های حمل ونقل ریلی شهری و حومه موضوع این قانون تسری پیدا می‌کند.
شورای محترم نگهبان به این ایراد گرفته ولی کمیسیون عینا تصویب کرده برای نظر کمیسیون رای گیری می کنیم.
رییس ـ حضار 220 نفر، اعلام رای بفرمایید. بعضی از نمایندگان خیلی از جایگاه خودشان دور هستند. اعلام رای بفرمایید. پایان رای گیری را اعلام می کنم، با (136) رای از مجموع 170 شرکت کننده به تصویب رسید.
منشی (حاجی بابایی) ـ در ماده (12)، آن قسمت را می خوانم:
ماده (12) ـ مقررات مندرج در مواد (7، 9، 10 و 13) قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349 با اصلاحات و الحاقات بعدی، در محدوده مسیرهای قطار شهری مجزا از معابر شهری که اینجا گفته شده برای تامین نظر شورای محترم نگهبان در سطر فوق بعد از عبارت «الحاقات بعدی» عبارت «پرداخت دیه و خسارات برحسب مقررات برعهده دستگاه مربوط خواهد بود...» اضافه شد.
رییس ـ حضار 222 نفر، اعلام رای بفرمایید. دوستانی که در انتهای سالن ایستاده اند! همکاران محترم رای بدهند. پایان رای گیری را اعلام می کنم، با (165) رای به تصویب رسید.
منشی (حاجی بابایی) ـ مورد بعدی برای تامین نظر شورای محترم نگهبان ماده (14) بشرح زیر اصلاح گردید:
در واگذاری اماکن تجاری موضوع این قانون قید شرایط مندرج در مواد (7 و 8) قانون روابط موجر و مستاجر ممنوع است.
رییس ـ حضار 220 نفر، اعلام رای بفرمایید. دوستان همه در رای گیری شرکت کنند. پایان رای گیری را اعلام می کنم، با (141) رای از (156) رای به تصویب رسید، خیلی متشکرم.
منشی (حاجی بابایی) ـ آقای رییس! با توجه به اینکه این ماده (11) عینا نظر کمیسیون تصویب شده باید به شورای محترم نگهبان اعاده شود.
رییس ـ بله، اگر شورا اصرار بر نظر قبلی کند دیگر باید به مجمع ارسال شود.
من از فرصت استفاده کنم از میهمانان امروز مجلس یاد کنم. میهمانان امروز ما دانش آموزان آموزشگاه دخترانه وحدت از منطقه (13) تهران هستند، دانش آموزان آموزشگاه دخترانه صدیقه کبری (سلام الله علی ها) از شهرستان قزوین. دانش آموزان آموزشگاه دخترانه آزاده از منطقه (1) تهران و جمعی از دبیران علوم اجتماعی از آموزش و پرورش بخش فراهان استان مرکزی. جمعی از طلاب و استادان مدرسه علمیه شهید صدوقی (2) از استان قم. دانش آموزان آموزشگاه پسرانه رسالت از ناحیه (1) شهر ری، جمعی از خواهران کانون میثاق از شهرستان گنبد کاووس.
ما به همه این دوستان عزیز که در خانه ملت امروز حضور پیدا کردند خوشامد می گوییم سپاسگزاری می کنیم برای خودشان و مسوولانی که آن‌ها را همراهی کردند به مجلس تشریف آورند، تشکر می کنیم.
جمعی از مدیران و کارشناسان وزارت دادگستری هم میهمان مجلس هستند به آن‌ها هم خوشامد می گوییم.

9 ـ تصویب کلیات لایحه یک فوریتی تخریب و بازسازی مدارس غیر استاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام و بحث و بررسی درخصوص آن
رییس ـ دستور بعدی را مطرح بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ دستور بعدی گزارش کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات درمورد لایحه یک فوریتی تخریب و بازسازی مدارس غیر استاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام است. مخبر محترم کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات، جناب آقای مفتح تشریف بیاورند.
محمدمهدی مفتح (مخبر کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات) ـ
بسم الله الرحمن الرحیم
گزارش کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات به مجلس شورای اسلامی
لایحه یک فوریتی تخریب و بازسازی مدارس غیر استاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام به شماره چاپ (1204) که به کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات بعنوان کمیسیون اصلی ارجاع گردیده بود، با حضور کارشناسان و مسوولین مورد بحث و بررسی قرار گرفت و در جلسه مورخ 1384/11/16 با اصلاحاتی بشرح زیر به تصویب رسید. اینک گزارش آن تقدیم مجلس محترم شورای اسلامی می‌گردد.

رییس کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات ـ رضا عبداللهی

همکاران محترم در جریان سوابق این لایحه هستند. دولت محترم لایحه‌ای را تقدیم مجلس کرد به همین عنوانی که خدمت عزیزان عرض شد. لایحه تخریب و بازسازی مدارس غیر استاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام. موضوع هم به این ترتیب است که مدارس ما مثل بسیاری دیگر از ساختمان ها در مقابل زلزله مقاومت لازم را ندارند. با این تفاوت و با این نکته که بسیار باید مورد توجه باشد و آن اینکه اگر خدای ناکرده زلزله در ساعاتی اتفاق بیفتد که ساعات کار مدرسه است باتوجه به تراکم زیاد انسان در مدرسه در هر متر مربع بدلیل اینکه دانش آموزان زیادی در مدرسه در ساعات کار مدرسه حضور دارند، بنابراین در آن شرایط یعنی در شرایطی که زلزله در ساعات کار مدرسه خدای ناکرده اتفاق بیفتد قاعدتا تلفات زیاد انسانی را ما شاهد خواهیم بود.
بنابراین ایجاب می‌کند که ما ضمن اینکه باید منازلمان در مقابل زلزله مقاوم شود، ساختمان ها در مقابل زلزله مقاوم شود اما در اولویت بندی بین این ها مقاوم سازی مدارس از ویژگی خاصی برخوردار است خصوصا در کشور ما که ملاحظه می‌فرمایید در رابطه با زلزله، تقریبا تمام کشورمان روی خط زلزله قرار دارد و هر روز و هر لحظه می‌توان انتظار زلزله ای را بر اساس محاسبات طبیعی داشت که در نقطه‌ای از کشور زلزله اتفاق بیفتد. همین سال‌های اخیر را شما شاهد هستید، زلزله اخیری که در لرستان اتفاق افتاده است، زلزله بم، زلزله هایی که قبل از آن در زرند کرمان، در رزن و آوج و بقیه نقاط کشور در گوشه گوشه کشور ما می‌بینیم که زلزله های متعددی در هر سال اتفاق می افتد.
بنابراین باید برای این بناها بطور کلی و خصوصا مدارس که در مقابل زلزله مقاوم باشند، چاره ای اندیشید و فکری کرد. علاوه بر اینکه در کشورهایی که توانسته اند این کار را سامان بدهند و ساختمان ها و ابنیه مقاوم در مقابل زلزله داشته باشند، مدارس از مقاومترین بناها هست، هم این رسالت را دارد هم این هدف را تامین می‌کند که اگر زلزله در ساعات کار مدرسه اتفاق بیفتد دانش‌آموزانی که بصورت متراکم در مدرسه هستند از این خطر نجات پیدا خواهند کرد و ثانیا برای امداد رسانی برای آن نقطه‌ای که از زلزله آسیب دیده است فضای مدرسه یک فضای خوبی خواهد بود تا نیروهایی که می‌خواهند امدادرسانی را انجام بدهند و وظیفه امداد رسانی را بعهده دارند در آن مدرسه مستقر خواهند شد و کار خودشان را انجام خواهند داد.
برای اینکه این هدف اتفاق بیفتد وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس کشور کار مطالعاتی وسیع را انجام داده است آنگونه که در کمیسیون گزارش دادند و مدارک را ارایه کرده اند، برای هر مدرسه سازمان نوسازی در سطح کشور شناسنامه ای را تشکیل داده است، شناسنامه ای متشکل از سوال های متعدد و در چند برگ که تمام مشخصات و خصوصیات ساختمانی این فضای آموزشی را در آنجا منعکس کرده است، بررسی و منعکس کرده که این ساختمان از نظر فوندانسیون و پی در چه وضعی است، از نظر بنا و ساختمان در چه شکلی است، از نظر سقف و دیگر خصوصیاتی که باید در آن ساختمانی مقاوم دیده شود برای تک تک فضاهای آموزشی چنین شناسنامه ای را تشکیل دادند و به همین دلیل هم هست که اگر شما به لایحه دولت در گزارش کمیسیون مراجعه بفرمایید می بینید که خیلی بصورت دقیق عدد بیان شده است که (131) هزار و (935) باب مدرسه باید تخریب و نوسازی شود و (126) هزار و (10) باب کلاس بدون استحکام مقاوم سازی شود. این نشانگر آن کار مطالعاتی است که انجام شده است و اطلاعات خوبی که سازمان نوسازی دارد.
لایحه دولت بر این معنا بود که حدود (4) میلیارد دلار یعنی (3) میلیارد و (954) میلیارد دلار از سال 84 تا 87 تخصیص پیدا کند در هر سال رقمش مشخص است این پول را سازمان نوسازی بردارد و برود و این مدارس را طبق همان برنامه‌ای که هست کارش را انجام بدهد باید یک مدرسه ای صد درصد تخریب شود و ساخته شود بعضی از مدارس باید مقاوم سازی شود. در کمیسیون برنامه و بودجه که این بحث مطرح شد بعد از آنکه کلیات آن رای آورد و ضرورت این کار که باید چنین اقدامی انجام شود و مدارس کشور از نظر ساختمان در مقابل زلزله مقاوم شود این در کمیسیون مورد تایید قرارگرفت، نسبت به شیوه اجرایی آن بحث هایی شد و آنچنانکه ملاحظه می‌فرمایید با اصلاحاتی در کمیسیون تصویب شده است.
اولا کمیسیون ارایه و انجام این کار را درمقابل برداشت از ارز و دادن ارز و یا تبدیل ارز به ریال و بعد ریال به سازمان نوسازی، این مکانیزم را تغییر داد حدود (4) میلیارد دلار را تبدیل به ریال کرد و اعلام کرد که دولت موظف باشد (35) هزار میلیارد ریال یعنی (3500) میلیارد تومان طی هفت سال بتدریج به سازمان نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس پرداخت کند (این ریال را) تا سازمان نوسازی بتواند با این بودجه‌ای که به آن تخصیص داده می‌شود، مدارس را مقاوم سازی و نوسازی کند. چون دلار به درد سازمان نوسازی نمی خورد، هزینه‌هایی که برای این کار دارد همه هزینه ها ریالی است. اگر می خواهد دستمزد بپردازد باید ریالی پرداخت کند، اگر می خواهد مصالح بخرد باید ریالی این کار را انجام بدهد و مصالح را ریالی خریداری کند.
بنابراین، این (35) هزار میلیارد ریال در طول هفت سال را دولت چگونه پرداخت کند و از کجا تامین کند آیا از حساب ذخیره ارزی برداشت کند و یا اینکه از منابع دیگر درآمدی کشور تامین کند، این بعهده دولت است اگر بخواهیم از حساب ذخیره ارزی برداشت کنیم، دوستان مستحضر هستند در ماده (1) قانون برنامه الزاماتی داریم برای برداشت از حساب ذخیره ارزی و استفاده از ارز برای هر موردی که مد نظر باشد. برای اینکه ماده (1) قانون پنج ساله چهارم هم رعایت شده باشد و از طرفی چگونه دولت دلار را تبدیل به ریال کند و ارز را تبدیل به ریال کند این ها همه به کارشناسی دولت واگذار شده و آنچه را که کمیسیون تصویب کرد این شد که (35) هزار میلیارد ریال را دولت طی هفت سال تخصیص بدهد و سازمان نوسازی مدارس طی هفت سال بتواند بر اساس لیستی که دارد (131) هزار و (935) باب کلاس را تخریب و نوسازی کند و (126) هزار و (10) باب کلاس بدون استحکام را، مقاوم سازی انجام بدهد.
این مجموعه آنچه را که کمیسیون تصویب کرده، اگر در بیانات مخالفین و موافقین مطلب دیگری بود، بنده در پایان فرمایشات دوستان عرایضی را خدمتتان خواهم داشت. والسلام علیکم و رحمه الله
رییس ـ خیلی ممنون، مخالف را دعوت بفرمایید.
منشی (قربانی) ـ آقای دکتر! مخالف ندارد. اگر نظر دولت را می خواهید...
منشی (حاجی بابایی) ـ دولت هم موافق است برای کلیات رای گیری کنید.
رییس ـ کلیات را رای گیری کنیم.
حق شناس ـ تذکر دارم.
رییس ـ عذرمی خواهم آقای حق شناس قبل از آقای کوچک زاده هستند، بفرمایید.
هادی حق شناس ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای دکتر حداد! من هم اخطار قانون اساسی دارم و هم تذکر آیین‌نامه‌ای و هم مغایرت با برنامه حالا به ترتیب عرض می کنم. هر یک را که حضرت عالی بپذیرید دیگر آنجا تمامش می کنم.
اولا در صدر این لایحه آمده، برای اجرای بند «م» ماده (52)...
رییس ـ آقای حق شناس عذرخواهی می کنم. آنچه قرار است به بحث گذاشته شود پیشنهاد کمیسیون است فعلا هنوز بحث بازگشت به دولت نیست اجازه بفرمایید از کلیات عبور کنیم بعد از اینکه وارد شور دوم شدیم اگر ملاحظه فرمودید که اشکال دارد تذکرتان را بفرمایید. آقای کوچک زاده بفرمایید.
مهدی کوچک زاده ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای رییس! همکاران محترم توجه بفرمایید تذکر بنده ماده (134) مربوط به نحوه تنظیم و ارایه لوایح قانونی به مجلس است. در این لایحه‌ای که ارایه شده من طبق یک محاسبه‌ای سرانگشتی که انجام دادم و خدمت همکاران عرض می کنم دقت بفرمایید چه اشکالی وارد است.
فرمودند که (131) هزار و (935) باب کلاس را می‌خواهند بازسازی کنند و (126) هزار و (10) باب کلاس را هم تقویت و مقاوم سازی. ما فرض را بر این گذاشتیم که همه این ها می خواهد تخریب و بازسازی شود، جمع این می‌شود (257) هزار و (945) باب، اگر هر کلاسی (30) متر مربع باشد مساحت کل ساخت و ساز آن می‌شود (7) میلیون و (738) هزار و (350) مترمربع و اگر قیمت هرمتر مربع بنا را ما (150) هزار تومان بگیریم کل مبلغ مورد نیاز، یک چهارم این چیزی می‌شود که...
رییس ـ همکار گرامی! آقای کوچک زاده! شما الان وارد محتوا شدید. ما الان داریم در باب کلیات رای گیری می کنیم شور اول.
کوچک زاده ـ اجازه بدهید عرض کنم. تمام این لایحه همین مبلغ (3) میلیارد و (900) میلیون تومان است. کل این محاسبه می‌شود، (1) میلیارد و (160) میلیون تومان...
رییس ـ حالا رییس سازمان نوسازی مدارس اینجا حضور دارند، (آقای مهندس بوربور) اگر لازم باشد ایشان تردید شما را هم شنیدند...
کوچک زاده ـ اجازه بدهید حرف من تمام شود به این شکل که همکاران متاسفانه از آن وسط همهمه می‌کنند که نمی دانم شور اول یا شور دوم است، وارد نیست. به این دلیل که ما در هفته گذشته هم بنده در شور اول به یک مطلبی به اصل آن ایراد داشتم آقای باهنر فرمودند این شور اول است اجازه بدهید در شور دوم وارد جزییات شویم. من پذیرفتم برای اینکه نمی خواستم وارد بحث شوم. درست بلافاصله بعد از آن شور اول یک لایحه دیگری بود، دو ساعت و ربع اینجا راجع به آن بحث می شد. حالا این لایحه فقط همین یک ماده ، یعنی همین یک بند است و آن قسمت (4) میلیارد...
رییس ـ آقای کوچک زاده! اشکال جنا ب عالی در قالب تذکر نمی گنجد.
کوچک زاده ـ چرا! می خواهم بگویم این لایحه متاسفانه اصلا درست تنظیم نشده است...
رییس ـ این بمعنای این است که شما با این لایحه مخالفید. آن را حق دارید موقعیکه... (کوچک زاده ـ مخالف لایحه نیستم) نه، با همین شیوه، با همین چیزی که به رای گذاشته می‌شود مخالفید. الان کلیات این است بودجه مناسبی برای مقاوم سازی مدارسی که احتمالا در اثر زلزله بر سر بچه های مردم فرود بیاید تخصیص داده شود. در کلیات ما بیشتر از این چیزی را نمی خواهیم. این را اگر شما اجازه بدهید ما بگذریم به شور دوم که رسیدیم ثبت نام بفرمایید بعنوان مخالف نظرتان را بدهید.
کوچک زاده ـ چشم، ولی حالا اجازه بدهید این وقت مجلس که گرفته شد یک جمله فقط بگویم. بهرحال این محاسبه بنده، این کار به (1) میلیارد و (160) میلیون دلار پول نیاز دارد، (3) میلیارد و (900) میلیون دلار براساس چه محاسبه‌ای درخواست می‌کنند؟
رییس ـ بسیار خوب، حالا دوستان بموقع توضیح می‌دهند، ولی خواهش من این است که در وقت تذکر فقط تذکر بدهید. اجازه بفرمایید! آقای حاجی بابایی کار را دنبال کنید.
منشی (حاجی بابایی) ـ آقای دکتر! من مطرح می کنم، کلیات لایحه تخریب و بازسازی مدارس غیراستاندارد و مقاوم سازی...
مرحبا ـ تذکر دارم.
رییس ـ آقای مرحبا شما مخالف هستید؟
منشی (حاجی بابایی) ـ مخالف و موافق نداریم.
مرحبا ـ تذکر من در مورد محتوای تذکر...
رییس ـ نه، خودم تذکر دادم، دیگر حالا تذکر در تذکر داده نشود. بله، کلیات را بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ کلیات لایحه تخریب و بازسازی مدارس غیراستاندارد و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام مطرح است.
رییس ـ حضار 220 نفر، دوستان محترم اعلام رای بفرمایید. باتوجه به اهمیت موضوع، هیچکس نباشد که در رای گیری شرکت نکند. پایان رای گیری را اعلام می کنم، با (161) رای از (181) شرکت کننده در رای گیری به تصویب رسید.
منشی (حاجی بابایی) ـ آقای رییس! قبل از اینکه ورود به مسایل دیگر پیدا کنیم، در خود ماده واحده که کمیسیون آورده بنده و آقای عبداللهی و آقای تمدن یک رفع ابهام براساس ماده (157) داده ایم.
یکی از نمایندگان ـ آقای رییس! اول جایگزین مقدم است.
منشی (محبی نیا) ـ آقای حاجی بابایی بازگشت به دولت...
(همهمه نمایندگان)
یکی از نمایندگان ـ اول جایگزین لایحه دولت مقدم است.
رییس ـ خوب، حالا مطرح کنند، اگر قابل طرح نبود بررسی می کنیم، بعد هر کس که پیشنهاد دارد.
منشی (حاجی بابایی) ـ آقای عباسپور پیشنهاد جایگزینی دولت را مطرح بفرمایید.
علی عباسپور تهرانی فرد ـ بسم الله الرحمن الرحیم
من تقاضا می کنم همکاران محترم به این لایحه مهم توجه بفرمایند. من کمی به عقب می روم و درحقیقت ریشه‌های ارایه این لایحه را به مجلس خدمت نمایندگان محترم عرض کنم.
درحقیقت این ایده توسط خود مجلس مطرح شد. جناب آقای دکتر حداد کمیته‌ای تشکیل دادند متشکل از کمیسیون آموزش و تحقیقات، کمیسیون عمران مجلس و وزارت مسکن و شهرسازی که جناب آقای سعیدی کیا شرکت می‌کردند، وزارت آموزش و پرورش باتوجه به وضعیت فضای آموزشی در کشور ضروری است که بازسازی مدارس مورد توجه قرار بگیرد. هم بازسازی و هم مقاوم سازی دربرابر زلزله.
بخاطر همین مساله این کمیته چندین جلسه داشت و در این کمیته بحث برداشت از صندوق ذخیره ارزی و هزینه کردن در بازسازی و مقاوم سازی مدارس مطرح شد و متنی تهیه شد که به تصویب رسید، در جلسه ای با حضور خود جناب آقای دکتر حداد این متن مورد بررسی قرار گرفت. چون مجلس نمی تواند از صندوق ذخیره ارزی برداشت کند لذا قرار شد که دولت این را بصورت لایحه تقدیم مجلس کند که این مراحل طی شد، این موضوع بصورت یک لایحه به مجلس ارایه شد. بنده عرض کنم که این ریشه کار ضمن اینکه براساس نظر تخصصی که مطرح شد قرار شد که ظرف (4) سال مدارس ما که احتیاج به بازسازی و مقاوم سازی دارند، این اعتبار دراختیار آموزش و پرورش قرار بگیرد تا ان شاالله ما در کشورمان مدرسه ای نداشته باشیم که نگران این باشیم فرزندانمان در فضایی درس می خوانند که خدای ناکرده بخاطر زلزله یا حوادث طبیعی دیگر این ها دچار حادثه شوند و به آن‌ها لطمه وارد شود.
علی‌الاصول در کشورهای دنیا هم مدارس را بعنوان پایگاه‌های امدادرسانی تلقی می‌کنند، چون بطور گسترده این مدارس در هر کشوری وجود دارد، در هر منطقه‌ای اگر بصورت مقاوم ساخته شود، اگر خدای ناکرده حادثه ای پیش بیاید، بعنوان یک مکان امن و یک مکان امدادرسانی باتوجه به مقاوم بودن آن می‌تواند تلقی شود و پناهی برای مردم آن منطقه باشد. لذا ما امیدواریم در اعتباری که به آموزش و پرورش و براساس این (4) سال و طبق قانون برنامه پنج ساله چهارم دولت مکلف شده است تا پایان برنامه این مقاوم سازی و بازسازی را انجام دهد.
کمیسیون محترم تلفیق مدت زمان را زیادتر کرده که بهرحال در توان اجرایی مهندسی ما هست که بتوانیم این مدارس را ظرف این (4) سال بازسازی کنیم. در سال اول یکمقدار اعتبارات کمتر و در (3) سال بعد اعتبارات بیشتری قرار می‌گیرد تا ان شاالله همه مدارس ما بازسازی شوند. لذا این ذکری که در ارتباط با (4) سال آمده است منطبق بر بند «م» ماده (52) قانون برنامه پنج ساله چهارم است.
بهرحال من امیدوارم که نمایندگان محترم عنایت داشته باشند، این مساله را هرچه زودتر ما در کشورمان بتوانیم فیصله بدهیم. به این معنی که بتوانیم در حداقل زمان، مدارس مان را بازسازی کنیم، بهرحال برای همه ما این امنیت و آرامش خاطر را ایجاد می‌کند که کودکان و نوجوانانمان در مدارس امنی دارند درس می خوانند و اگر خدای ناکرده در زمان ساعات کاری مدارس حادثه ای پیش بیاید، فرزندانمان امن خواهند بود و دچار حادثه نخواهند شد. به یاد داشته باشیم که متاسفانه در زلزله پاکستان که پیش آمد و در ساعات روز و کاری مدارس بود، در اثر این حادثه بسیاری از دانش آموزان از بین رفتند.
آمار داده می‌شود که در زلزله اخیر لرستان هم (102) کلاس ویران شد. ما در زلزله بم و در زلزله زرند هم تخریب مدارس را داشتیم که خوشبختانه باتوجه به اینکه در ساعات کاری نبود، بهرحال در مدارس این تلفات و کشته شدن در حادثه زلزله پیش نیامد. بهرحال بعنوان نماینده این وظیفه ماست که نگران وضعیت نسل جوان باشیم و مکان‌های استاندارد و مناسب را تدارک ببینیم تا در یک فضای آموزشی استاندارد و قابل قبول در کلاس‌های مطمین در فضاهای مقاوم ان شاالله بتوانند به کسب علم و دانش بپردازند.
من تقاضا می کنم باتوجه به اهمیت امر نمایندگان محترم بپذیرند که ما بازگشت به لایحه دولت را داشته باشیم که درحقیقت متن آن متنی بود که عرض کردم در کمیته تخصصی تهیه شد و خود مجلس این متن را با کمک و همکاری مسوولین اجرایی تهیه کرد، از جمیع جهات مورد بررسی قرار گرفت. از نقطه نظر اینکه چه میزان اعتبار لازم است باتوجه به تعداد فضاها و واحدهای آموزشی که نیاز به بازسازی و نوسازی دارند، این دقیقا محاسبه شد و در این لایحه آمده است که عرض کردم دولت بعنوان لایحه تقدیم مجلس کرد. ان شاالله رای بدهید و ما این آرامش فکری را برای اولیای محترم و دانش آموزان عزیز خود در مدارس داشته باشیم.
تعدادی از نمایندگان ـ تذکر داریم.
رییس ـ بعضی از نمایندگان تذکر دارند، آقای قربانی اعلام بفرمایید.
منشی (قربانی) ـ آقایان طلایی نیک و عبداللهی تذکر دارند. آقای طلایی نیک نیستند.
رییس ـ آقای عبداللهی تذکرتان را بفرمایید.
رضا عبداللهی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای دکتر! خواهش من این است که حضرت عالی به مواد (17)، (181) و (182) یک عنایت بیشتری مبذول بفرمایید.
آنجا آورده وقتی کسی می خواهد اخطار یا تذکر بدهد، بحث را قطع می‌کند. الان آقای دکتر عباسپور (4)، (5) دقیقه زحمت کشیدند توضیح دادند، درصورتیکه اگر حضرت عالی اخطار یا تذکر را وارد بدانید، خوب بحث عوض می‌شود دیگر وقت مجلس هم کمتر گرفته می‌شود.
تذکر بنده ماده (223) آیین‌نامه داخلی است، آنجا که اشاره می‌کند «پیشنهادات نمی تواند مغایر قانون برنامه باشد». تقاضای من این است که هم حضرت عالی، هیات رییسه محترم و نمایندگان بزرگوار عنایت داشته و توجه دارند، مخبر محترم کمیسیون... آقای دکتر عباسپور هم که فرمایششان را فرمودند، نمی گذارند که حرف ما را هم آقای رییس بشنوند.
جناب آقای دکتر حداد! آقای دکتر مفتح مخبر محترم کمیسیون توضیح مفصل دادند که چرا کمیسیون به این سمت و سو رفت که مبالغ ارزی و حساب ذخیره را عوض کرد. ما آنجا بحث کردیم که اگر بخواهیم لایحه دولت را وارد شویم، لایحه دولت با بند «و» ماده (1) قانون برنامه چهارم مغایر است. مغایرت آن را هم اگر عنایت بفرمایید، آقای دکتر! من بند «و» را می خوانم. می گوید: «استفاده از وجوه حساب ذخیره ارزی موضوع این ماده صرفا درقالب بودجه‌های سنواتی مجاز خواهد بود». یعنی اگر دولت محترم می خواست که اینکار را طبق قانون برنامه انجام بدهد، باید در قانون بودجه 85 یا 84 می‌آورد. یعنی باید به این سمت و سو حرکت می کردیم. ما مفصل در کمیسیون برنامه و بودجه بحث کردیم که این را کمک کنیم، رد نکنیم. یعنی این کمک به ساخت و ساز و مقاوم سازی انجام بگیرد، والا اگر می خواستیم که مخالفت کنیم، می گفتیم که آقا! این لایحه مغایر بند «و» ماده (1) قانون برنامه است، آن را رد می کردیم. ولی چون بنابر کمک بود، قصد کمک بود، گفتیم که این را بیاییم از این زاویه وارد شویم که مبلغ ارزی را تغییر بدهیم... (باید بگذاریم آقای عباسپور صحبت کند دیگر! آقای دکتر عباسپور قبلا با شما صحبت کردند، الان هم فرمایشاتشان را فرموده اند، در تذکر بنده هم نمی گذارند که حضرت عالی گوش کنید!)
آقای دکتر! قصد ما این بود که کمک کنیم، برای اینکه این کمک انجام بگیرد، گفتیم که بیاییم حساب ذخیره را که مانع قانون برنامه را دارد، تغییر بدهیم، به ریال تبدیل کنیم. این ریال را الان انجام دادیم، حالا بحث محتوایی آن را هم آقای دکتر مفتح اشاره کردند که بحث سیمان، میلگرد، دستمزد، این ها ارز که نمی خواهد، همه این ها ریال می خواهد، همه بحث های تورمی آن را ما مطرح کردیم، ولی بلحاظ شکلی عرض می کنم که کمیسیون به این نتیجه رسید که بهیچوجه ما این را نمی توانیم درقالب یک لایحه عادی از حساب ذخیره برداشت کنیم، بارها هم حضرت عالی جلو آن را گرفته اید. یعنی در بحث های دیگر، طرح‌های دیگر، لوایح دیگر شما حتما اینکار را کرده اید.
خواهش من این است که حضرت عالی این تذکر را جدی بگیرید و قصد ما این بوده که این کمک انجام بگیرد، حالا اگر یک ابهامی هست ما رفع ابهام می کنیم، رفع ابهام هم به هیات رییسه محترم داده شده که این اعتبار و این بودجه علاوه بر اعتبارات فصل آموزش و پرورش است. ما این رفع ابهام را دادیم و اینکار را انجام می دهیم، ولی اگر بخواهید وارد حساب ذخیره ارزی شوید، هم مخالفت های فراوانی وجود دارد که وقت مجلس گرفته می‌شود و بلحاظ شکلی هم مغایر بند «و» ماده (1) قانون برنامه است. بنظر من شما باید به این عنایت بفرمایید.
رییس ـ من تذکر شما را وارد می دانم، بنابراین، این لایحه را با آن صورتیکه دولت مطرح کرده، مطرح نمی کنیم. حالا اگر آقای عباسپور می‌خواهند که گزارش کمیسیون را مطرح کنند، گزارش کمیسیون را مطرح کنید، چون اشکال آقای عبداللهی به لایحه دولت است، شما در دفاعی که کردید، دفاع از کمیسیون بود. حالا این بازگشت به لایحه دولت را ما منتفی می‌دانیم، گزارش کمیسیون را مطرح می کنیم.
منشی (حاجی بابایی) ـ کمیسیون آموزش و تحقیقات پیشنهادش را مطرح کند، جایگزین کل است، بفرمایید.
علی عباسپورتهرانی فرد (رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات)ـ اولا این بحثی که جناب آقای دکتر عبداللهی اشاره فرمودند، چون مجلس به شور اول آن رای داده است، درحقیقت مجلس این لایحه را پذیرفته. این تذکر را هم ما در کمیسیون آموزش و تحقیقات به آن توجه داشتیم، بخاطر همین عنوان لایحه را برگرداندیم به اینکه اصلاح ماده (1) قانون برنامه پنج ساله چهارم که درحقیقت اجازه برداشت از صندوق ذخیره ارزی را می‌دهد، فقط تغییر در عنوان است وگرنه چیز دیگری نیست. لذا در پیشنهاد کمیسیون همان پیشنهاد دولت است که ما عنوان آن را بخاطر اینکه با آیین‌نامه داخلی مجلس مغایر نباشد، پیشنهاد کردیم که بشود اصلاح ماده (1) قانون برنامه پنج ساله چهارم، البته در پرانتز تاکید آوردیم همان بازسازی و مقاوم سازی مدارس. به این ترتیب اشکال آیین‌نامه‌ای حل شده. عرض بنده همین است، طبق بند «م» ماده (52) قانون برنامه پنج ساله چهارم، دولت مکلف است ظرف (4) سال این مقاوم سازی و بازسازی را انجام بدهد.
من تشکر می کنم از جناب آقای دکتر عبداللهی که فرمودند فقط بخاطر این اشکال، یعنی یکی از اشکالاتی که متن را تغییر دادند، بخاطر این بوده که ما این اشکال را در کمیسیون آموزش و تحقیقات رفع کردیم. لذا اگر این اعتبارات دراختیار آموزش و پرورش قرار بگیرد، ان شاالله در همین دولت و در چارچوب همین قانون برنامه پنج ساله چهارم، این بازسازی صورت می‌گیرد و به امید خدا و ان شاالله ما مدرسه ای در کشور خود نداریم که نگران فرزندانمان باشیم که در این فضای آموزشی تحصیل می‌کنند. لذا من تقاضا می کنم که به پیشنهاد کمیسیون که با یک اصلاحاتی هست، آن جدول را هم درست کردیم، چون این در سال 84...
عبداللهی ـ تذکر دارم.
رییس ـ حالا آقای عبداللهی دوباره می‌خواهند تذکر بدهند، دیگر اگر ما حالا فوری هم صحبت شما را قطع نکنیم یک تذکر هم به ما می‌دهند، بفرمایید.
رضا عبداللهی ـ متشکر از آقای دکتر.
آقای دکتر! ماده (223) را خدمت شما و هیات رییسه محترم قرایت می کنم. اشاره می‌کند که: «اصلاح برنامه مصوب تن ها درقالب طرح ها و لوایح خاص خود قابل پذیرش است».
اینجا آقایان دارند درضمن لایحه دولت، لایحه دولت که برای استحکام، بازسازی و مقاوم سازی بوده، می‌خواهند که قانون برنامه را عوض کنند و تغییر بدهند. خواهش من این است باتوجه به سوگندی که شما خورده اید و هیات رییسه محترم این سوگند را قبول دارند، اجازه ندهیم که به این شکل قانون برنامه دور بخورد. آقایان بیایند اول ماده (1) را اصلاح کنند، ببینیم مصلحت است، مصلحت نیست، دو شوری روی آن بحث کنیم که این ماده (1) را می خواهیم عوض کنیم، ماده (2) را می خواهیم عوض کنیم. یک طرح یا لایحه باید بیاید که بخواهیم این را عوض کنیم.
لذا اینجا صریحا آورده که اصلاح برنامه تن ها درقالب طرح ها و لوایح خاص خود قابل پذیرش است. لذا این چون طرح و لایحه مشخص نیست من فکر می کنم که این موضوع را هم آقای دکتر عباسپور بزرگواری بفرمایند، گذشت کنند، بگذارند آنچه که مصوبه... (رییس ـ حالا دیگر وارد بحث دیگری می شوید) خیلی متشکر.
رییس ـ این تذکر شما را وارد نمی دانم.
عبداللهی ـ آقای دکتر لایحه مشخص که نیاورده اند. یعنی کمیسیون آموزش و تحقیقات لایحه...
رییس ـ بارها ما در همین مجلس و در مجلس قبل با حضور خود شما ما در اصلاح برنامه عنوان را به اصلاح برنامه تغییر دادیم و کار را ادامه دادیم.
عبداللهی ـ آقای دکتر! خواهش من این است... می گوید که درقالب طرح ها و لوایح خاص خود قابل پذیرش است. الان چه هست؟ (رییس ـ فهم بنده... ) الان یک لایحه دیگر است، ما داریم عنوان آن را عوض می کنیم، این که نمی شود.
رییس ـ این تفسیر شماست، حالا میکرفون آقای عبداللهی را ببندید تا بتوانیم کارمان را ادامه بدهیم.
منشی (حاجی بابایی) ـ آقای عباسپور بقیه صحبت خود را ادامه بدهید.
عباسپورتهرانی فرد ـ من می خواستم خدمت نمایندگان محترم عرض کنم ما بحث کلامی که نداریم. فقط یک تغییر عنوان است، ما یک لایحه‌ای را بکشیم و ردش کنیم یا پیشنهادی را نپذیریم، بخاطر اینکه عنوان آن باید مثلا طبق آیین‌نامه می شد که این را رعایت کردیم. عرض کردم در کمیسیون آموزش و تحقیقات این فرمایش برادر عزیزم جناب آقای دکتر عبداللهی عنایت بود، به آن توجه شد و الان در چارچوب اصلاح قانون برنامه پنج ساله چهارم تغییر ماده (1) دارد مطرح می‌شود.
بنده خواهش می کنم... ببینید! مدارس ما باید امن باشد و بچه های ما در این مدارس درس بخوانند و این مهم است. ما در همین چند سال اخیر شاهد زلزله های بسیار مخربی بوده ایم، زلزله بم، زلزله استان لرستان، زلزله زرند و در آینده هم خواهیم داشت. اما این بلای طبیعی قابل کنترل است. چرا در بعضی از کشور زلزله های بسیار مخرب تر می‌آید، اما کشته ای ندارند. بهترین جا و اولین جا و اولویتی که باید به آن توجه شود، فضاهای آموزشی ما، مدارس ما، مکانی است که نسل جوان ما دارد در این تحصیل می‌کند. ما باید مکان را امن کنیم، مکان را باید از نظر آموزشی استاندارد کنیم. بعضا عنوان می‌شود که ذخیره ارزی مثلا برداشت آن ممکن است باعث تورم شود. چه بهتر و چه حرکتی مطلوب تر از اینکه اگر این تورم برای ایمن سازی نوجوانان ما و کودکان ما در فضاهای آموزشی است، ضمن اینکه تدابیر لازم را دولت محترم می‌تواند اتخاذ کند که این ارز... بالاخره در لایحه بودجه این ارز یا دلار است که می آییم به ریال تبدیل می کنیم، اینهم در کنار آن.
لذا امکانات وجود دارد، عرض کردم پتانسیل فنی ـ مهندسی وجود دارد. ان شاالله ما در همین برنامه پنج ساله چهارم که مصوب خودمان است و پیش بینی کرده ایم تا انتهای برنامه، ما مدرسه غیرمقاوم نداشته باشیم، بازسازی شود. دیگر بچه های ما در استان سیستان و بلوچستان، در هرمزگان، در بوشهر دیگر در مدارس کپری درس نخوانند، اگر می خوانند در یک مدارس استاندارد و مقاومی باشد. در خود همین تهران، در بسیاری از استان‌هایی که غیرمحروم حساب می‌شود، خراسان رضوی یا جاهای دیگر، این عکس ها را من خواهش کردم که از صفحه نمایش مجلس پخش کنند و نشان بدهند که ما در همه استان‌ها مدارس واقعا... اصلا نمی شود اسم مدرسه گذاشت. الان عزیزان ما در این مدارس دارند تحصیل می‌کنند. خوب این را ما اگر هزینه کنیم ان شاالله در یک مدارس استاندارد قابل قبولی است که نهایتا هم برای خانواده ها آرامش است و هم برای دانش آموزان و نسل آینده. ان شاالله رای بدهید، قطعا این رای مورد مرضی خدا و جامعه اسلامی ما خواهد بود.
رییس ـ ممنون. آقای عباسپور پیشنهاد کمیسیون را مطرح کردند، آقای قربانی مخالف را اعلام بفرمایید.
منشی (قربانی) ـ آقای دکتر سبحانی مخالف هستند، بفرمایید.
حسن سبحانی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
دوستان پیشنهاد کمیسیون آموزش و تحقیقات درواقع همان پیشنهاد دولت است، فقط اسم آن عوض شده و بجای اینکه از سال 84 شروع شود، از سال 85 شروع شده. البته سال 85 هم چون بودجه آن تصویب شده، عملا از موضوعیت می افتد، بنابراین باید به سال 86 فکر کرد.
من بدلایلی که خدمت شما عرض می کنم با این پیشنهاد مخالف هستم. اولین نکته ای که عقل سلیم حکم می‌کند که باید به آن توجه کرد این است در کشوری که مدعی داشتن برنامه است، باید تصمیمات را مبتنی بر برنامه گرفت و روند مسایل مالی دولت باید در کادر برنامه معنا پیدا کند. درواقع فرق است بین مجلس با یک اداره در یک جایی از کشور که مجلس قطعا باید تصمیم کلان بگیرد و کار بخشی نکند.
ما در کشور خودمان خوب برنامه ریزی می کنیم. انتظار داریم بودجه‌های سنواتی از برنامه تبعیت کند. بخاطر اینکه فرض بر این است که برنامه را ساماندهی شده تنظیم کردیم. معمولا اینگونه است، بجای اینکه بودجه ها از برنامه ها تبعیت کند، ما برنامه ها را مطابق آنچه که می خواهیم در بودجه تغییر می دهیم، یعنی قاعده را برعکس گذاشته ایم، راس را پایین آورده ایم و قاعده را بالا قرار داده ایم. حالا یک نکته مهم دیگری هم که معمولا مطرح می‌شود این است که غیر از بودجه که برنامه را نادیده می‌گیرد، یک طرح ها و لوایحی از طرف نمایندگان محترم یا مجلس می‌آید و همان بودجه را هم بهم می ریزد. یعنی برنامه، بودجه و طرح و لایحه معمولی هر کدام باید به ترتیب حاکم باشند بر موارد پایین تر، اما ما برعکس با طرح و لایحه بودجه را اصلاح می کنیم، با بودجه هم برنامه را اصلاح می کنیم. به همین دلیل هم هست که در بسیاری از مواقع به هیچ جا نمی رسیم.
یک بحث دیگری که متاسفانه فراوان درموقع تصمیم گیری هایی که احتیاج به عقلانیت کافی دارد در بین ما دیده می‌شود، استفاده از احساسات است. البته احساسات امر پسندیده ای است، اما اگر احساس بخواهد عقل را تعطیل کند یا تحت الشعاع قرار بدهد، قاعدتا نقش مخرب بازی می‌کند. اینکه زلزله جاهای مختلف را خراب می‌کند، اینکه با مختصر تکانی بر زمین مجموعه‌ای از مردم زیر آوار می مانند، این ها واقعیت هایی است که وجود دارد، اما راهکار آن این نیست که ما به یک بخشی بخاطر تعلق خاطر به آن بخش رسیدگی کنیم و بقیه را رها کنیم. حالا گیرم در ساعت هایی که بچه ها در مدرسه هستند زلزله نتواند کاری کند، در بقیه (18)، (19) ساعتی که در مدرسه نیستند و زیر سقف‌های در معرض تخریب قرار دارند، آنرا چکار می کنیم؟
بنابراین استفاده از احساسات برای رسیدن به مقاصدی که در قانونگذاری وجود دارد، می‌تواند به ضرر عقلانیت تمام شود و ما به شدت باید خودمان را از این قضیه باز داریم. البته هرکس احساساتی دارد، ولی به ما اجازه داده نشده که با احساس خود برای مردم تصمیم بگیریم، ما باید با عقل خود برای مردم تصمیم گیری کنیم.
نگاه بخشی هم به مسایل این مساله را تشدید می‌کند. فراوان دیده می‌شود که هر کمیسیونی بخاطر وابستگی به یک بخشی در دولت آنچه را که مطلوب است بدون توجه به آثار جانبی و بدون توجه به اینکه آیا کار تعادل یا عدم تعادل را دامن می‌زند، از مقوله مربوط به بخش خودش دفاع می‌کند، نیت خیر هم دارد، ولی تصمیم گیری کلان با لحاظ مسایل بخشی در مجموع قابل دفاع است، نه اینکه ما مسایل بخشی را جدا جدا دنبال کنیم و منتظر باشیم که در کلان یک تصمیم درستی را بگیریم. البته ما مدارسی داریم که این مدارس در معرض آسیب هستند، باید به آن‌ها برسیم. مشکلات دیگری هم در کشور داریم، پول هم کم داریم. باید ارز ناشی از فروش ثروت را تبدیل به ثروت کنیم، یعنی شما بدهید تولید را راه اندازی کنید، از تولیدکننده مالیات بگیرید، با مالیات مدرسه ها را آباد کنید، بیمارستان ها را آباد کنید. اینکه نمی شود ما ارز ناشی از فروش نفت را که ثروت طبیعی بوده و هیچ زحمتی هم برای آن نکشیده ایم، می آییم مصروف اموری می کنیم که قطعا این امور هرچند مفید است، اما نسبت به بعضی از مسایل دیگر اولویت ندارد. تا زمانی که تولید تعطیل است و شما پول تولید را صرف مسایلی از این قبیل می کنید، فقط می توانید دلخوش باشید به اینکه یک کار خوبی را در یک زمینه انجام داده اید. تحقیقا نمی توانید مطمین باشید که کار اولویت دار نسبت به مسایل و نیازهای کشور انجام داده اید. مسایل تولید تعطیل می‌شود، درآمد بدست نمی آید، فقر همچنان باقی می‌ماند، مردم بیکار باقی می مانند، بخاطر اینکه بیکار هستند، هم مدرسه‌های آن‌ها، هم بیمارستان آن‌ها و هم مسکنی که در آن زندگی می‌کنند، نمی تواند خوب ساخته شود، زلزله همه را خراب می‌کند. اینطور نیست که ما یک قسمت را انتخاب کنیم، بگوییم دیگر واکسینه شده ایم. باید راهی را رفت و پولی که داریم در جایی خرج کنیم که بیشترین بازدهی ممکن حاصل شود. ارز ناشی از نفت باید صرف رفع فقر شود و فقر صرفا از ناحیه اشتغال و کار و تولید و درآمد ناشی از کار رفع می‌شود. آدم ها اگر وضعشان خوب باشد، هم خانه‌هایشان، هم مدرسه‌هایشان، هم هر کجا را که زندگی می‌کنند مستحکم خواهند ساخت. دلشان برای خودشان بیشتر می سوزد.
لذا ما فکر می کنیم پیشنهادی که کمیسیون محترم مطرح کرده، بلحاظ بخشی نگری، بلحاظ اینکه ارز را در جای خودش خرج نمی کند، اصولا بلحاظ اینکه معادل ریالی ندارد و می‌تواند بخاطر اینکه واحد پول ما دلار نیست از نظر شورای محترم نگهبان رفع بشود، پیشنهاد درستی نیست. همانچه که کمیسیون برنامه و بودجه تصویب کرده هیج ابهامی هم ندارد، می‌شود به همان رای داد، هم متناسب با امکاناتی که کشور دارد به رفع مشکلات مدرسه ای مطمین بود که رسیدگی شده است.
رییس ـ خیلی متشکر، موافق صحبت کنند.
منشی (قربانی) ـ موافق آقای حاجی بابایی هستند.
کلهر ـ تذکر دارم.
رییس ـ آقای کلهر تذکر دارند، بفرمایید.
قمی ـ من موافق هستم.
کلهر ـ آقای قمی! من تذکر دارم، شما موافق هستید.
رییس ـ آقای قمی! شما می دانید که تکمه خودتان را فشار دادید، اما نمی دانید که اول بودید یا دوم، آن از روی تابلو معلوم می‌شود، چون هر کسی از حال خودش خبر دارد، از دیگری که خبر ندارد. آقای کلهر بفرمایید.
ابوالفضل کلهر ـ بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر حدادعادل! خواهش می کنم حضرت عالی یکمقدار به عرایض بنده توجه کنید. تذکر من مواد (223) و (17) آیین‌نامه داخلی مجلس است. آقای دکتر ببینید! ماده (223) می گوید اصلاح برنامه مصوب تن ها در قالب طرح ها و لوایح خاص خود قابل پذیرش است و نمی توان در ضمن لوایح بودجه و دیگر طرح ها و لوایح قانونی آنرا اصلاح یا تغییر داد. ببینید! اینجا با عنایت، طرح‌های خاص خود یعنی در موادی که به دولت اجازه داده در یک زمینه ای، از جمله برداشت از حساب ذخیره ارزی یا استفاده از منابع نفتی هزینه کند، آنجا باید ابتدا دولت لایحه‌ای بیاورد یا همکاران ما در مجلس طرحی را تقدیم مجلس کنند که سهم استفاده دولت از آن اجازه یا از آن منبع نفتی یا حساب ذخیره ارزی را افزایش بدهند... (آقای قمی اجازه بفرمایید حرفشان تمام شود) سقف استفاده را افزایش بدهند، یعنی یک لایحه خاص بیاید سهم دولت را برای استفاده از آن منابع افزایش بدهد، از محل آن افزایش طرح‌های مختلف یا لوایح مختلفی برای امور خاصی را متعاقبا تقدیم مجلس کند و انجام بدهد و باز در ادامه این تاکید کرده که در ضمن لوایح و طرح ها نمی شود کمیسیون بیاید لایحه‌ای که با عنوان دیگر آمده...
رییس ـ آقای کلهر! این همان مطلبی است که آقای عبداللهی گفتند؟
کلهر ـ بله گفتند! خوب، جناب عالی بگویید...
رییس ـ جواب من هم همان است، میکرفون شان را با عرض معذرت قطع کنید، تشکر می کنم، ادامه بدهید.
حمیدرضا حاجی بابایی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای رییس! من چند نکته را در رابطه با بحث جناب آقای دکتر سبحانی بعنوان مخالف و تذکراتی که وارد شد عرض بکنم. اولا آنچه که کمیسیون برنامه و بودجه مصوب کرده، جناب آقای دکتر سبحانی! اگر قرار باشد آن اجرا بشود معنای آن این است که (10)، (20) درصدی از بودجه آموزش و پرورش را در سال‌های آینده کاهش بدهیم، نه اینکه اضافه بکنیم. همین الان آموزش و پرورش در سال 1385 (800) میلیارد تومان برای ساخت و ساز مدارس خودش دارد، شما فرمودید که برای هفت سال به آن (3500) میلیارد تومان بدهند، یعنی هر سالی مثلا (500) میلیارد تومان بدهند، معنای پیشنهاد کمیسیون برنامه و بودجه این است که هر سال (300) میلیارد تومان از آموزش و پرورش کم کنیم، نه اینکه اضافه کنیم. بنابراین، این پیشنهادی که کمیسیون برنامه و بودجه داده بهیچوجه من الوجوه... حالا اگر گفته بودید علاوه بر آنچه که دولت می‌آورد شما اینقدر اضافه کنید، این درست بود، ولی وقتی فرمودید (3500) میلیارد تومان در طول هفت سال بدهند این به معنای کاهش اعتبارات بودجه آموزش و پرورش است، این نکته اول.
نکته دومی که فرمودید این همان لایحه دولت است، بله، درست عینا همان لایحه دولت است، لایحه دولت به درد آموزش و پرورش می خورد، یعنی دولت پیشنهاد داده بود که ما (4) میلیارد دلار در طول پنج سال... (از دولت قبل هم این پیشنهاد شده تا الان) دراختیار آموزش و پرورش قرار بدهیم که بتواند مدارس تخریبی، غیرمقاوم و غیراستاندارد را بسازد. خوب، اشکال این لایحه به چه بود؟ اتفاقا این لایحه بسیار خوب بود، کمیسیون محترم برنامه و بودجه این را کنار گذاشت و آن پیشنهادی که داده شده هیچ بنفع آموزش و پرورش نیست.
فرمودید متاسفانه با پیشنهادهایی که داده می‌شود برنامه متغیر، تابع است، برنامه‌ای که اشکال داشته باشد باید هم متغیر باشد، برنامه‌ای که پیش بینی نکند در پنج سال آینده وضع مدارس چگونه خواهد شد باید هم متغیر باشد. بحث این است آیا این حرفی که ما الان می زنیم حق است یا ناحق است، اگر حق است که هیچ مشکلی نیست، اگر ناحق است برنامه و بودجه باشد، برنامه چهارساله باشد، بودجه سالیانه هم باشد اشکال به آن وارد است.
نکته بعدی این است که ما یک بحثی را متاسفانه برای یکنوع هجو کردن مسایل که بیان می‌شود که (البته بحث من جناب آقای دکتر سبحانی در اینجا نیست، شان ایشان اجل از اینهاست) گفته می‌شود که آقا! این پیشنهادی که داده شده احساساتی است، آیا اگر پیشنهاد داده بشود پنج سال، در طول پنج سال ما (4) میلیارد دلار از محل فروش نفت را به آموزش و پرورشی بدهیم که الان حدود (15) میلیون دانش آموز دارد و (30) میلیون اولیا دارد که می‌شود (45) میلیون نفر، فرمودید بخشی نگری است، اتفاقا اگر یک لایحه‌ای، یک پیشنهادی قرار باشد که بخشی نباشد و همه آحاد مملکت را تحت پوشش خود قرار بدهد همین است. یعنی همه دانش آموزان کشور و همه مردم کشور در این سهیم هستند، مربوط به آموزش و پرورش نیست. وزیر آموزش و پرورش امروز وزیر است، فردا نیست، آن کارمند امروز هست، فردا نیست، من نماینده هستم، فردا نیستم، اما این دانش آموزان و این مردم همیشه هستند که فرزندانشان را باید به مدارسی بفرستند که اطمینان دارد که این مدرسه تا عصری سرپاست.
در همین تهران که بعنوان پایتخت این کشور مطرح است ما چند صد مدرسه داریم که ممکن است یا امروز تخریب بشود یا فردا تخریب بشود، یک تکان به این تهران بخورد این احساسی است؟ یک تکان به این تهران بخورد چند مدرسه تخریب می‌شود؟ این ها یک واقعیاتی است که ما باید به آن عنایت داشته باشیم. من قبول دارم عقل و عواطف باید با هم کار بکنند، کار عاطفی و احساسی کردن بدون عقل بدرد نمی خورد، اما عقلی که عاطفه نداشته باشد بدرد نمی خورد. یعنی عقل و عاطفه باید با هم کار کنند، باید دل بسوزد تا عقل کار کند و خوب هم کار بکند. بنابراین علاوه بر این مطالبی که من عرض کردم یکی از واقعیت هایی که در آستانه هفته معلم، درواقع مجلس شورای اسلامی هدیه به همه فرهنگیان عزیز و مردم شریف ایران خواهد کرد این مصوبه است که بحمدالله قاطبه نمایندگان محترم، حتی آن‌هایی هم که مخالف هستند، مخالف اصل کار نیستند، می‌گویند به شیوه‌ای دیگری عمل بشود، مجلس بحمدالله یکپارچه از مسایلی که مربوط به آحاد ملت می‌شود طرفداری می‌کند، دولت حمایت می‌کند، نظام حمایت می‌کند. بنابراین امروز بنام مجلس شورای اسلامی و نمایندگان محترم مجلس و تصویب قاطع این لایحه به لطف و با عنایت خداوند ما شاهد باشیم که از سال 1386 بحث مدرسه سازی با قوت و قدرت ادامه پیدا کند. امسال هم یک مشکلی وجود دارد که درواقع اگر ما این کار را انجام بدهیم امسال هم این جایگزین رای بیاورد، این مشکل را حل می‌کند و قطعا با این مصوبه‌ای که مجلس شورای اسلامی خواهد داشت در تمام شهرستان ها، در تمام روستاها و در تمام جاهای مختلف این کشور عدالت در زمینه مدرسه سازی اجرا خواهد شد. یکبار دیگر از همه همکاران محترم استدعا دارم با رای قاطع این مشکل دایمی کشور را حل بکنند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
رییس ـ کمیسیون بفرمایید.
محمدمهدی مفتح (مخبر کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات) ـ
بسم الله الرحمن الرحیم
همکاران محترم توجه بفرمایید! همانطور که در عرایض قبلی عرض کردم کمیسیون با اصل این امر کاملا موافق است، اینکه پولی برداشته بشود، به وزارت آموزش و پرورش داده بشود و مدارس مقاوم سازی بشود، نوسازی بشود، در مقابل زلزله ایمن باشد، این قطعا مورد تایید است.
اما روش اجرا را عنایت بفرمایید! روش اجرا آنچه که کمیسیون آموزش و تحقیقات ارایه داده است روشی است که با اشکال مواجه خواهد شد. بنده تعجب می کنم موافق محترم پیشنهاد، جناب آقای حاجی بابایی که صحبت کردند خودشان در اوایل فرمایشات شان، در اوایلی که طرح مطرح شد گفتند که بر روی پیشنهاد کمیسیون برنامه و بودجه رفع ابهام داده شده است و خود ایشان هم امضا کرده است که نظر کمیسیون بودجه این بوده است که این ارقام علاوه بر بودجه‌ای است که سالیانه آموزش و پرورش برای این کار تخصیص می‌دهد. اگر منظور این است با پیشنهادی که کمیسیون برنامه و بودجه داده است پس دیگر ما رقمی را از آموزش و پرورش کم نمی کنیم. آنچه را که دولت برنامه دارد که کار انجام بدهد و بودجه تخصیص پیدا بکند، آن کار انجام خواهد شد، (35) هزار میلیارد ریال هم مازاد بر آن طی هفت سال به این کار تخصیص پیدا خواهد کرد. بنابراین بودجه‌ای از آموزش و پرورش با پیشنهاد کمیسیون بودجه کم نخواهد شد، بلکه این رقم اضافه خواهد شد، با همان رفع ابهامی که بیان فرمودند.
اما عرض من این است، ببینید! کمیسیون تحقیقات چه پیشنهادی داده است، علاوه بر مواردی که جناب آقای دکتر سبحانی بدرستی بیان فرمودند دوستان عنایت بکنند در اینجا گفته شده است که معادل این مقدار ارز، (3) میلیارد و (954) میلیون دلار ارز با همان دلار تحویل سازمان مدیریت بشود، حتی گفته نشده است که معادل ریالی این دلار تحویل سازمان نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس بشود، گفته شده است که برای اجرای بند «م» ماده (52) به دولت اجازه داده می‌شود که (3) میلیارد و (954) میلیون دلار مطابق این جدول به سازمان نوسازی بدهد، سازمان نوسازی این دلار را می خواهد چکار بکند؟ من واقعا نمی دانم، خواستم تذکر بدهم، جناب آقای دکتر حداد حتما عنایت دارند آیا این مغایر با قانون اساسی نیست؟ ما در بند (8) اصل (43) قانون اساسی جلوگیری از سلطه اقتصادی بیگانه بر اقتصاد کشور را نداریم؟ واحد پول ما مگر دلار است که کمیسیون آموزش و تحقیقات پیشنهاد کرده است که نزدیک (4) میلیارد بصورت دلاری به سازمان نوسازی داده بشود. ما در موارد دیگر می گفتیم که معادل ریالی این دلار تحویل بشود، اگر آنچه را که کمیسیون آموزش و تحقیقات پیشنهاد داده است تصویب بشود من تصور می کنم، احتمال زیاد می دهم که بدلیل مغایرت با قانون اساسی شورای محترم نگهبان رد بکند. مگر ما یواش، یواش داریم واحد پولمان را از ریال تبدیل به دلار می کنیم؟ واحد پول ما ریال است، کمیسیون آموزش و تحقیقات حداقل می نوشت معادل ریالی این مبلغ به سازمان نوسازی تحویل داده بشود.
بنابراین، این هم یک اشکال بسیار اساسی است که به پیشنهاد کمیسیون آموزش و تحقیقات وارد است. در کمیسیون برنامه و بودجه همین میزان دلار تبدیل به ریال شده است و آن ریال را گفتیم که دراختیار سازمان نوسازی قرار بگیرد. البته سوالات اگر راجع به پیشنهاد کمیسیون بودجه بود در موقع خودش ما عرض خواهیم کرد. اما الان آنچه را که مطرح است گزارش کمیسیون آموزش و تحقیقات است که ما فکر می کنیم آنچه را که کمیسیون بودجه تصویب کرده است در مقام اجرا بسیار به اجرا نزدیکتر است، همان هدف را تامین می‌کند، با روش اجرایی بسیار مناسب. بنابراین دوستان به پیشنهاد کمیسیون آموزش و تحقیقات رای ندهند و همان مصوبه کمیسیون بودجه این کار را خیلی سریعتر، سهلتر و آسانتر به انجام خواهد رساند.
منشی (حاجی بابایی) ـ دولت بفرمایید.
عبداللهی ـ تذکر دارم.
رییس ـ آقای عبداللهی تذکر دارند، بفرمایید.
رضا عبداللهی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
ببینید آقای دکتر! اگر بخواهیم پیشنهاد آقای دکتر عباسپور که پیشنهاد کمیسیون آموزش و تحقیقات است مورد قبول واقع بشود چون لایحه بودجه سال 1385 را ما تصویب کردیم، برای سال 85 باید آقایان متمم بیاورند. الان شما ملاحظه بفرمایید در این یک برگی که توزیع شده سال 85 آن می‌شود متمم. بنابراین از این راه نمی شود وارد شد، آقای دکتر حداد! این یک موضوع. آقای حاجی بابایی! من هم موافق هستم، ما هم که گفتیم، ما خواستیم به کمیسیون کمک بکنیم و این گیر را حل کردیم، ولی خواهش من این است که بدعتی نگذاریم که بعد این پایه برای کارهای بعدی ما بشود، فقط نگاه نکنیم که الان می خواهیم مدارس را بازسازی کنیم که زلزله آن‌ها را تخریب نکند. فردا این موضوع می‌شود یک بابی برای بنده، دوستان من، می گوییم آقا! آنجا که این کار را کردید. بنابراین اینجا هم باید این کار را بپذیرید.
اولا آقای دکتر! این متمم است، از این طریق نمی شود وارد شد، بعد تذکر اصلی بنده ماده (145) است. طرح ها و لوایحی که جنبه های مختلف داشته و علاوه بر کمیسیون اصلی به کمیسیون دیگری هم ارتباط پیدا می‌نماید از طرف رییس مجلس پس از مشخص نمودن کمیسیون‌های اصلی و فرعی و مواد مربوط به کمیسیون‌های فرعی به کمیسیون‌های ذی‌ربط ارجاع می‌شود تا نسبت به قسمتی که مربوط به آن کمیسیونهاست شور و بررسی بعمل آورده و ظرف (10) روز... خواهش من این است، آقای دکتر حدادعادل! آقای حاجی بابایی، دوستان، آقای قربانی عنایت بکنند! بررسی بعمل آورده و ظرف (10) روز که با موافقت کمیسیون اصلی تا (10) روز دیگر قابل تمدید است گزارش آنرا تهیه و به کمیسیون اصلی ارسال نمایند.
آقای دکتر حداد عنایت بفرمایید! گزارش کمیسیون برنامه و بودجه که گزارش کمیسیون اصلی بوده است و کمیسیون فرعی هم که کمیسیون آموزش و تحقیقات است، پیشنهاد آنرا به ما داده، ما چاپ و منتشر کردیم، در گزارش کمیسیون آموزش و تحقیقات که به ما رسیده چنین پیشنهادی را ما ملاحظه نمی کنیم، یعنی الان شما نگاه بکنید در این دو برگی چنین پیشنهادی مطرح نشده است. آقایان بعد از اینکه گزارش کمیسیون ما (شماره چاپ آنرا نگاه بکنید)، (1289) تاریخ چاپ 1385/01/23 تاریخ چاپ گزارش کمیسیون اصلی که حاوی گزارش کمیسیون فرعی آموزش و تحقیقات است تاریخ چاپ آن 1385/01/23 است، این یک برگه‌ای را که ملاحظه می‌فرمایید که آقایان قانون برنامه را تغییر دادند، عنوان را عوض کردند، تاریخ چاپ آن 1385/01/28 است، یعنی پنج روز بعد از اینکه گزارش کمیسیون اصلی چاپ و منتشر شده، گزارش کمیسیون فرعی را هم ما در گزارش خودمان آوردیم، دوباره آقایان رفتند خودشان بدون اینکه به ما اطلاع بدهند و در تاریخ قانونی گزارششان به ما برسد، خودشان یک چیزی چاپ کردند. این بهیچوجه با ماده (145) سازگار نیست.
خواهش من این است شما اجازه ندهید که در مجلس ما به این راحتی بخواهیم قانون آیین‌نامه را که شما در ماده (17) حضرت عالی و سایر اعضای محترم هیات رییسه به آن سوگند یاد کرده اید این قانون به این راحتی زیر پا گذاشته بشود. من استدعا می کنم که آقای دکتر عباسپور هم همراهی بفرمایند، اجازه بدهید همان کاری که ما در کمیسیون کردیم که قصدمان کمک بوده است، همان رای بیاورد خود دولت، آقای میرزا پور، دوستانمان آقای بوربور، چندین بار آمدند که آقا! اگر این کار را شما بکنید برای ما کافی است، فقط یک لفظ «علاوه بر» را شما بیاورید ما راضی هستیم. من تقاضا می کنم که اجازه ندهید که آیین‌نامه را ما به این شکل بخواهیم دور بزنیم.
رییس ـ خیلی ممنون، ببینید! این تغییر عنوان لایحه از طرف کمیسیون آموزش و تحقیقات در تاریخ 1384/09/30 صورت گرفته و الان چاپ شده آن هم اینجاست، این یک مطلب. بعد هم وقتیکه گزارش کمیسیون فرعی به کمیسیون اصلی می‌آید، کمیسیون اصلی حق دارد مخالفت کند، ولی تغییری در پیشنهاد کمیسیون فرعی نمی تواند بدهد. یعنی عملا وقتی که مساله در صحن مطرح می‌شود ما پیشنهاد کمیسیون فرعی را داریم، پیشنهاد کمیسیون اصلی را هم داریم. اجازه بفرمایید ادامه بدهیم. دولت تشریف بیاورند، آقای فرشیدی وزیر محترم آموزش و پرورش تشریف بیاورند نظرشان را بگویند.
محمود فرشیدی (وزیر آموزش و پرورش) ـ بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم، من تشکر می کنم از حسن ظنی که نمایندگان محترم به آموزش و پرورش دارند، مساله آموزش و پرورش یک مساله ملی است، مساله بخشی نگری نیست، به همه کشور مربوط است، اگر ان شاالله مساله آموزش و پرورش حل بشود، مساله اقتصاد، اشتغال حل خواهد شد. درمورد ضرورت این لایحه من فکر می کنم که تردیدی نیست مملکت ما مملکت زلزله خیزی است، در زلزله بم ما (858) کلاس از دست دادیم. در قشم و هرمزگان حدود (550) کلاس را و در لرستان حدود (1600) کلاس را از دست دادیم.
عنایات خدا همراه ما بود که در این دو زلزله اخیر قشم و لرستان دانش آموزان ما سر کلاس نبودند. در پاکستان نیمی از دانش آموزان در زلزله از دست رفتند، آمار تعداد کلاس‌ها را خدمتتان دادیم، (270) هزار نوسازی و بازسازی احتیاج دارند و قریب (5/7) میلیون دانش آموزش که بزرگترین سرمایه ما هستند الان همه ما نگران هستیم که این عزیزان مان آیا با امنیت به کلاس وارد می‌شوند و خارج می‌شوند یا خدای ناکرده آسیبی خواهند دید.
مدارس ما، چه شهر، چه روستا، این گرفتاری را دارند، احتیاج دارند به اینکه به آن‌ها توجه بشود، مدارس شهریمان بدلیل اینکه پیشینه ساختمانشان قدیمی است. در سفرهای استانی که ما داریم یکی از بزرگترین مطالبات مردم و بخصوص معلمین و دانش آموزان توجه به این قضیه است و مستندات قانونی هم که بند «م» ماده (52) پیش بینی کرده که تسهیلاتی برای نوسازی و بازسازی مدارس باید پیش بینی بشود. سیاست‌های کلی پیشگیری را هم که مقام معظم رهبری تصویب فرمودند و ایمن سازی و بهسازی را به آموزش و پرورش و به دولت تکلیف کردند.
اگر ان شاالله این کار انجام بشود و این به آموزش و پرورش تخصیص داده بشود، همچنانکه عرض کردم اولا حفظ جان بیش از (5/7) میلیون دانش آموز و ثانیا مقاوم سازی هزینه کمتری از بازسازی دارد، هزینه مقاوم سازی (30) درصد بازسازی است، گامی در راستای عدالت آموزشی است. مدارس خشت و گلی، مدارس کپری ما در روستاها، آثار روحی و روانی خوبی بر دانش آموزان و همکاران فرهنگی من خواهد داشت و مدرسه استاندارد یک پایگاهی برای امدادرسانی به سایر آسیب دیدگان است، اگر خدای ناکرده زلزله ای اتفاق بیفتد.
اما راجع به این نکته ای که در ارتباط با اشتغال گفتم، جناب آقای دکتر سبحانی، استاد عزیز! من فکر می کنم که راه اندازی فعالیت‌های عمرانی در عرصه مدرسه سازی تعداد زیادی از رشته‌های دیگر را هم به اشتغال خواهد آورد و ما فرصتی خواهیم داشت برای اینکه افرادی دیگری هم از قبل راه اندازی مدرسه سازی کار گیرشان بیاید.
راجع به آنچه که آقای دکتر کوچک زاده گفتند، برای زیر بنا، طبق استانداردی که سازمان مدیریت تایید کرده برای یک کلاس دبستان ما (120) متر مربع احتیاج به فضا داریم، برای راهنمایی (135) متر مربع، برای دبیرستان برای یک کلاس (170) متر مربع و برای هنرستان بین (230) تا (270) متر مربع، چون فضاهای جنبی مثل راهرو، نمازخانه، آزمایشگاه، کارگاه، سرایداری، سرویس ها، مواردی هستند که در کنار یک کلاس باید دیده بشوند.
راجع به این بحث ارزی که مطرح شد، عزیزان نگرانی هایی داشتند، ببینید! ما الان در زمینه مسایل ساختمانی حدود (40) درصد مصالح ساختمانی مان وارداتی است، مثل اسکلت فلزی، برای ساختمان یک اسکلت فلزی و بتون آرمه مصالح وارداتی داریم و اگر این بودجه بصورت ارزی تخصیص داده بشود، اعتبارات عمرانی که هر سال آموزش و پرورش دارد صرف هزینه دستمزد و موارد دیگر خواهد کرد، از این اعتبار استفاده می‌کند برای واردات مصالح آنچیزی که الان در کشور هم مرسوم است.
من این نکته آخر را باید خدمت نمایندگان محترم عرض کنم، یک فرصت مغتنمی امروز در کشور ما پیش آمده، اولا سال، سال پیامبر گرامی است که ایشان خودشان را معلم نامیدند، من امیدوارم که در این فرصت مغتنم نمایندگان محترم این هدیه را به آموزش و پرورش بدهند و عنایتی که همیشه داشتند را بیش از پیش مبذول بدارند، در آستانه روز معلم هم هستیم، خوب این هم مزید بر علت می‌شود و انتظاری است که همکاران دارند. شرایط خاصی است که دولت و مجلس هر دو به آموزش و پرورش حساسیت دارند، همیشه این شرایط مهیا نبوده، امیدوارم که ما از این فرصت استفاده بهینه بکنیم، این یکبار برای همیشه است. جهش و گام انقلابی ان شاالله در تغییر چهره مدارس ایجاد خواهد شد.
نکته دیگری که من باید عرض کنم توانمندی مدیریتی است که امروز در آموزش و پرورش در عرصه مسایل عمرانی وجود دارد. آموزش و پرورش یک دستگاه عمرانی نیست، اما طبق ارزیابی دقیقی که سازمان مدیریت و برنامه ریزی انجام داد و حدود یکماه پیش گزارش آن به دستگاه‌های مختلف ارسال شد آموزش و پرورش در عرصه عمرانی دستگاه دوم شد، در بین دستگاه‌های که کار عمرانی کلان انجام می‌دهند مدیریت نوسازی آموزش و پرورش دستگاه دوم شد، امروز این توانمندی در آموزش و پرورش وجود دارد، قریب (2000) مهندس متخصص آماده هستند با این هدیه ای که مجلس محترم عنایت خواهد فرمود یک تحولی در آموزش و پرورش و چهره فضای فیزیکی مدارس ایجاد کنند. به این دلایل من تقاضا می کنم، این نکته ای هم که در ارتباط با تخصیص بصورت ارز دادند و فرمودند، من فکر می کنم که بار اولی نیست که بودجه بصورت ارزی به دستگاه ها داده می‌شود، برای مسایل اشتغال، برای بازرگانی، یکبار هم بگذارید که آموزش و پرورش از این مساله بهره مندی داشته باشد، با توجه به اینکه از بودجه ریالی خودش استفاده می‌کند.
با توجه به اینکه کمیسیون آموزش و تحقیقات هم پیشنهادش ضد زلزله بودن را هم کاملا پیش بینی کرده تقاضا می کنم که نمایندگان محترم رای مثبت بدهند، ان شاالله که ما هم وظیفه خودمان را بعنوان خدمتگزار برای تحقق این اهداف مقدس پیاده بکنیم.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
رییس ـ خیلی ممنون، سه تذکر در اینجا نقش بسته، یکی آقای پیش بین هستند، یکی آقای مرحبا، یکی آقای سبحانی، مایل هستند تذکرشان را بدهند یا اینکه رای گیری کنیم. اگر موافق هستید اجازه بدهید رای گیری کنیم. آقای خوش چهره هم می‌خواهند تذکر بدهند، نفر چهارم هستند. مثل اینکه دستشان خورده، پس با اجازه دوستان قرایت می کنیم.
منشی (حاجی بابایی) ـ همانطور که همکاران مستحضرند با توجه به آن اصلاحیه ای که کمیسیون آموزش داده من درواقع اصلاح دو قسمت را قرایت می کنم.
اصلاح ماده (1) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با مقاوم سازی مدارس بدون استحکام...
عبداللهی ـ تذکر دارم.
منشی (حاجی بابایی) ـ عینا می خوانم، اجازه بدهید من قرایت کنم، اگر شما ایراد داشتید آخر آن بفرمایید.
رییس ـ آقای عبداللهی! اجازه بدهید این کار پیش برود، چرا شما اینقدر در این قضیه سختگیری می کنید، من تعجب می کنم. خوب، شما مخالف کمیسیون بودید، نظرتان را هم گفتید، حالا در قدمی مدام اشکال آیین‌نامه‌ای می کنید، حالا اگر می خواهید...
سبحانی ـ تذکر دارم.
رییس ـ اجازه بدهید آقای سبحانی تذکر بدهند، چون من رای گیری را که دستگاه را روشن کردم خاموش می کنم، از نو رای گیری می کنیم، چون وارد رای گیری شده بودیم. آقای سبحانی بفرمایید.
حسن سبحانی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای رییس! ماده (145) را من تذکر دارم، آنموقع هم که صرفنظر کردم چون مردد بودم منشی محترم می‌خواهند کدام یک از این دو پیشنهاد کمیسیون آموزش و عالی را بخوانند.
رییس ـ آقای حاجی بابایی! شما هم گوش کنید.
سبحانی ـ عنایت بفرمایید! در ذیل ماده (145) می گوید که چنانچه رسیدگی به تمام یا قسمت عمده طرح یا لایحه‌ای که از طرف رییس مجلس علاوه بر کمیسیون اصلی به یک یا چند کمیسیون دیگر ارجاع شده باشد و نظر کمیسیون‌های فرعی در کلیات با نظر کمیسیون اصلی متفاوت باشد مخبر یا یکی از اعضای آن کمیسیون ها می‌توانند نظر کمیسیون خود را توضیح دهند. معنای آن این است که نظر کمیسیون فرعی به کمیسیون اصلی می‌رود، اگر در آنجا لحاظ شد که خوب، مقصود حاصل است، اگر لحاظ نشد کمیسیون مربوطه در اینجا می‌تواند آن پیشنهاد خودش را مطرح بکند. امری که اتفاق افتاده، منتها کمیسیون آموزش عالی دو گزارش دارد، یکی در تاریخ 1384/11/09 است که اینرا کمیسیون اصلی هم دیده، به آن توجه نکرده. یکی هم در تاریخ 28/1/ یعنی پریروز که روز یکشنبه بوده و تعطیل هم بوده، امروز بیست و نهم است، بیست و هشتم است در هر حال، بیست و هشتم این گزارش چاپ شده، این گزارش را که کمیسیون اصلی ندیده.
ما در جلسه علنی گزارش کمیسیون فرعی را می‌توانیم مطرح بکنیم، اگر کمیسیون اصلی دیده و به آن توجه نکرده، اما آنچه را که اصلا کمیسیون اصلی ندیده چگونه می‌شود مطرح کرد؟ لذا باید پیشنهاد...
رییس ـ بله، آقای دکتر! من یک توضیح بدهم. رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات طبق این گزارش شور اولی که به شماره (1204) در تاریخ 1384/09/30 چاپ شده و در دست من هست توضیح می‌دهد که این اصلاح عنوان لایحه درتاریخ 30/9/ چاپ شده و دراختیار کمیسیون بوده، حالا بهردلیلی کمیسیون ندیده یا توجه نکرده، بهرحال کمیسیون آموزش و تحقیقات کار خودش را بموقع انجام داده. بنابراین من اشکال آیین‌نامه‌ای احساس نمی کنم و این پیشنهاد وقتیکه اینجا می‌آید چه کمیسیون اصلی مخالف باشد یا نباشد، پیشنهاد کمیسیون فرعی با همان صورتیکه خودش داده است می‌آید. این آقایان هم در کمیسیون برنامه و بودجه مخالفت خودشان را در صحن ابراز کردند. یعنی عملا همان شده که این در کمیسیون می رفت و بعد هم می‌گویند ما در تاریخ 30/9 این اصلاح را کردیم و به شهادت آنچیزی که در دست من است. تصور نمی کنم اشکال آیین‌نامه‌ای خاصی داشته باشد. آقای حاجی بابایی برای رای گیری بخوانید.
منشی (حاجی بابایی) ـ اصلاح ماده (1) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و مقاوم سازی مدارس بدون استحکام
ماده واحده... ببینید آقای رییس! با توجه به اینکه کمیسیون آموزش و تحقیقات به ما نوشته که عینا نظر دولت تصویب شده و در انتهای آن هم آورده اند که این تیتر عوض شود، یعنی تغییر کند. درواقع باید دولت را با این عنوان جدید بخوانم. (رییس ـ درست است بخوانید).
اصلاح ماده (1) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران برای مقاوم سازی مدارس بدون استحکام
ماده واحده ـ برای اجرای بند «م» ماده (52) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1373 به دولت اجازه داده می‌شود مبلغ (3) میلیارد و (954) میلیون دلار مطابق جدول زیر طی سال‌های 1385 تا 1388 از محل صندوق ذخیره ارزی برداشت و دراختیار وزارت آموزش و پرورش، سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور قرار دهد تا براساس موافقتنامه‌هایی که با سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مبادله می‌نماید برای تخریب و نوسازی (131) هزار و (935) باب کلاس خطرآفرین و مقاوم سازی (126) هزار و (10) باب کلاس بدون استحکام هزینه نماید.
سال 1385، (609) میلیون دلار، سال 1386، (1) هزار و (115) میلیون دلار، سال 1387، (1) هزار و (115) میلیون دلار، سال 1388، (1) هزار و (115) میلیون دلار، جمعا (3) میلیارد و (954) میلیون دلار.
تبصره 1 ـ هر سال معادل تعدیل قیمت ها به مبلغ مصوب سالانه اضافه شود.
تبصره 2 ـ مدارس ساخته شده باید از نظر مقاوم بودن در برابر زلزله به تایید پژوهشگاه بین‌المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله و از نظر واجد شرایط بودن استحکام ساختمان و استانداردهای لازم به تایید وزارت مسکن و شهرسازی برسد.
تبصره 3 ـ موارد موضوع این لایحه با رعایت کامل مقررات ملی ساختمان ایران و الزامات مندرج در قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان انجام پذیرد.
رییس ـ حضار 227 نفر، دوستان محترم اعلام رای بفرمایید. با اجازه همکاران عزیز پایان رای گیری را اعلام می کنیم، با (164) رای موافق به تصویب رسید. بنده به سهم خودم از همکاران عزیزم تشکر می کنم. از جناب آقای مهندس باهنر درخواست می کنم برای اداره و ادامه جلسه تشریف بیاورند.

10 ـ طرح سوال آقای حشمت الله فلاحت پیشه نماینده محترم اسلام آباد غرب از آقای رحمتی وزیر محترم راه و ترابری و ارجاع آن به کمیسیون مربوطه
رییس ـ دستور بعدی را مطرح بفرمایید.
منشی (حاجی بابایی) ـ دستور بعدی سوال آقای حشمت الله فلاحت پیشه نماینده محترم اسلام آبادغرب از وزیر محترم راه و ترابری.
مفتح ـ پیشنهاد الحاقی داریم.
منشی (حاجی بابایی) ـ الحاقی را اگر آقای رییس قبول کنید فردا مطرح می کنیم.
(در این هنگام آقای محمدرضا باهنر «نایب رییس » ریاست جلسه را بعهده گرفتند)
نایب رییس ـ جناب آقای فلاحت پیشه! جناب آقای وزیر تشریف آورده اند، بفرمایید. درخواست فوریتی که عزیزان دادند، یک فوریتی است. اول وقت فردا بحث را دنبال می کنیم.
حشمت الله فلاحت پیشه ـ بسم الله الرحمن الرحیم
ضمن عرض سلام و خسته نباشید خدمت همه همکاران عزیز و تشکر از وزیر محترم.
سوال بنده درمورد راه آهن غرب کشور و محرومیت ها و مظلومیت های راه آهن است و عین سوال هم همین است که چرا برغم نقش محوری راه آهن غرب کشور یعنی راه آهن تهران ـ کرمانشاه، خسروی ـ بغداد، در تکمیل کریدور غرب به شرق، وزارت راه و ترابری و دولت توجه لازم را در این زمینه صورت نمی دهند.
جناب آقای وزیر! در کمیسیون هم ما خدمتتان بودیم، متاسفانه آنجا قانع نشدیم. امیدوارم که اینجا توضیحات قانع کننده ای را داشته باشید. بهرحال عذرخواهی ما را هم بپذیرید، بخاطر اینکه اعتقاد ما این است که تن ها پروژه‌هایی که در غرب کشور دارد فرصت‌های مملکت را از دست می‌دهد و از بین می‌برد همین پروژه‌های راه است و بهمین دلیل بیشترین سوالات ما از وزیر محترم راه مطرح می‌شود. شاید از ابتدای قرن حاضر هجری که بحث راه آهن غرب کشور مطرح شد و در سال 1385...
نایب رییس ـ جناب آقای فلاحت پیشه چند لحظه توقف بفرمایید!... جناب آقای رحمتی تشریف آوردند که بتوانند به سوال همکار شما پاسخ بدهند. خواهش می کنیم دور آقای وزیر را خلوت بفرمایید که بتوانند بحث های آقای فلاحت پیشه را استماع کنند. آقای فلاحت پیشه بفرمایید.
فلاحت پیشه ـ درطول این یک قرن، راه آهن غرب کشور سند مظلومیت مردم پنج استان غرب کشور بوده و هر بار به دلایل و بهانه هایی برای این پروژه کم گذاشته شده و راه آهن غرب کشور هنوز برای مردم یک رویاست. موضوعی که الان مطرح است، با تلاش مسوولین استان و بویژه نمایندگان محترم مجلس ششم، مجمع نمایندگان استان کرمانشاه در مجلس گذشته و الان با تلاش مجمع نمایندگان استان کرمانشاه در مجلس هفتم، اولویت این موضوع مشخص شده و طبق قانون برنامه باید تا پایان قانون، جناب آقای وزیر اگر گوش بدهند این قسمت اساسی سوال است، تا پایان قانون برنامه باید راه آهن به کرمانشاه برسد و در سال 1386 یعنی از سال آینده باید فاز کرمانشاه ـ خسروی آن آغاز شود. نمایندگان محترم توجه داشته باشند که الان راه آهن کشور عراق درحدود (12) کیلومتری مرز ما در خسروی است و عراقی ها آماده اند که اگر ما پروژه مان را به مرز برسانیم خیلی سریع تبدیل به یک پروژه ترانزیتی بین‌المللی شود و با توجه به قرارهایی که به کریدور شرق به غرب و شمال به جنوب با (9) کشور دیگر دنیا داریم، می‌توانیم این مرز و این خط آهن را تبدیل به مهمترین پروژه کنیم. اعتقاد ما این است که با توجه به این شرایط پروژه راه آهن غرب کشور مهمترین و اولویت دارترین پروژه راه آهن کشور است...
نایب رییس ـ جناب آقای فلاحت پیشه! ببخشید، عذرخواهی می کنم من باز هم صحبت شما را قطع می کنم. سه،چهار تا تذکر آیین‌نامه‌ای یا اخطار قانون اساسی نمایندگان ثبت شده و می‌خواهند مطرح کنند. الان بحث، بحث سوال است، ما آخر جلسه بعد از سوال و جواب در خدمت عزیزان هستیم تذکر را می شنویم. الان مربوط به سوال که نیست؟ (عبداللهی ـ مربوط به دستور قبلی است) می دانم مربوط به مصوبه قبلی است، چشم، ان شا الله می شنویم. آخر جلسه خدمتتان هستیم. آقای فلاحت پیشه بفرمایید.
فلاحت پیشه ـ طبق قانون برنامه باید تا پایان برنامه یعنی تا (4) سال دیگر راه آهن غرب کشور به کرمانشاه منتقل شود و اگر این قانون اساس بودجه ریزی است چرا در بودجه رعایت نمی شود و اگر این استراتژی، استراتژی وزارت راه است و وزیر محترم راه در سفر سال گذشته خودشان به استان کرمانشاه در جمع به مردم گفتند که سوت قطار تا پایان برنامه در کرمانشاه به صدا درمی آید چرا برای اینکار بودجه اختصاص نمی دهند؟ و چرا آن را در اولویت اصلی خودشان قرار ندادند؟
اهمیت ژیواستراتژیک و ژیواکونومیک راه آهن غرب کشور در شرایط کنونی هم یک بحث اساسی است. وقتیکه نقشه راه آهن را در ایران و اطراف آن می بینید، راه آهن غرب کشور با توجه به شرایط خاص الان عراق، مهمترین خط است. درطول ایام جنگ به بهانه های مختلف، پروژه‌های عمرانی در استان‌های مرزی غرب و جنوب متوقف شد و الان غرب هنوز محروم است. چرا الان که دیگر پدیده جنگ نیست، چرا الان که دولت دوست در عراق روی کار آمده، چرا الان توجه نمی شود؟ چرا الان داریم فرصت ها را از دست می دهیم؟ نقش تراتزیتی این راه در جابجایی (5/2) میلیون مسافر در سال و (5) میلیون تن کالا، اینهم احیا جاده ابریشم و خارج ساختن (5) استان غرب کشور از بن بست برآوردهای کارشناسی خود وزارت راه است، می دانید که در سفرهای رییس جمهور محترم هم به استان‌های مختلف، وعده داده می‌شود که یک خط انشعابی به راه آهن غرب کشور برای آن‌ها بکشند، وقتیکه هنوز راه آهن غرب کشور در مظلومیت است چرا از این وعده ها به دیگر استان‌ها داده می‌شود؟ سریعتر اینکار را انجام بدهند تا وعده های کلی دولت و رییس جمهور محترم هم عملی شود.
شلوغی مسیر ترانزیتی کرمانشاه ـ خسروی تا مرکز و قلب ایران، آماری که (11) ماه گذشته، فرماندار محترم قصرشیرین به ما داد جالب است. (42) هزار و (684) کامیون سوخت فقط در طول (11) ماه از این مسیر حمل و نقل داشتیم. واقعا آمدن قطار برای یک چنین مسیری، مقایسه کنید آیا سایر مسیرها یک چنین شرایطی را دارند که تا این حد نیازمند آن باشند؟ تقریبا (1300) کیلومتر مرز ما با عراق بدون راه آهن است. فقط یک راه آهن در جنوب داریم آنهم برای گذشته است، درشرایطی که بخش عمده ای از توسعه آینده ما بسمت عراق و از آنجا تا (10) ساعتی ساحل مدیترانه است. ما (10) ساعت فاصله داریم. درطول سال گذشته برغم بسته بودن مرز خسروی (200) هزار نفر از این مرز آمد و شد داشتند و اگر این مرز باز شود، می‌شود بالای (2) میلیون نفر آمد و شد داشت، با توجه به شرایط خاص عتبات عالیات و شرایط ترانزیتی که وجود دارد و صادرات و واردات خاصی که مسایل استانی هست که نمی خواهم موضوع را در قالب بخشی آن مطرح کنم.
اما ضعف ها و کوتاهی های وزارت راه: موضوع اول، عدم کفایت لازم در اجرای قانون برنامه. اگر قرار است قانون برنامه اجرا شود باید هر سال (100) میلیارد تومان به این راه اختصاص داده شود. خوب، وزیر محترم معتقد است قانون برنامه اجرا می‌شود و تا پایان برنامه می‌رسد. چرا دولت در سال اول آن (12) میلیارد و الان (20) میلیارد پیشنهاد داده بود؟
بحث عدم صداقت لازم با مردم، شعارهایی که نزد مردم می دهیم باید آن را عملیاتی کنیم. چرا وعده می دهید که کریدور تکمیل می‌شود و کرمانشاه به کریدور می پیوندد ولی برای آن هیچ فکری نمی شود؟ این کاهش اعتماد بدنبال دارد.
کوتاهی عمدی در طرح موضوع بعنوان اولویت اول طرح‌های راه آهن کشور بعد از سرخس ـ مشهد و بافق و بندرعباس دیگر واقعا اولویت اصلی همین است. کارشناسان این بحث را مطرح می‌کنند ولی در شعار مطرح می‌شود. اگر واقعا اولویت اصلی است چرا حتی در اعتبارات ریالی هم نمی توانید سهمی بگذارید چرا از فاینانس اوراق مشارکت تدبیری اندیشیده نمی شود؟
عدم عزم لازم در دفاع از پروژه در سازمان مدیریت، در کمیسیون، جناب آقای وزیر فرمودند که ما پیشنهاد بالای (70) میلیارد دادیم منتها دولت این را (20) میلیارد کرده. سوال من این است، چرا بعضی از پروژه‌های داخلی، (نه پروژه‌هایی با اهمیت بین‌المللی یا فراملی ما) پیشنهاد (80) میلیارد دادید و (60) میلیارد آن را تصویب کردید یا پیشنهاد (70) میلیارد دادید و (50) میلیارد آن تصویب شد؟ چرا رایزنی نکردید؟ نمی خواهید اینکار را انجام دهید یا نمی توانید؟ در هر دو صورت زیر سوال هستید. عزمی برای جبران عقب ماندگی و عقب افتادگی گذشته وجود ندارد. اینهمه شعار درمورد مظلومیت استان‌های غرب کشور در طول جنگ داده می‌شود، مظلومیت استان کرمانشاه درطول جنگ، گفتند بخاطر جنگ نمی شود آنجا عمران کرد. الان که جنگ تمام شده، چرا کاری آنجا انجام نمی شود؟ شاخصه و سنجه اصلی مدیریت و عدالت مسوولان امروز کشور همین راه آهن غرب کشور است. مهمترین پروژه ماست. چرا آنجا کاری انجام نمی شود؟
یک بحث دیگر که موجب سوال، تذکر و ناراحتی ماست این است که بحدی طرح‌های غیرمنطقی و ناعادلانه در وزارت راه تا حالا تصویب شده و آمده در دولت به راه‌های کشور تحمیل شده که ما مجبوریم این مسایل را مطرح کنیم. یک مثال می آورم. عزیزانی که کربلا مشرف شده اند حتما می‌دانند بزرگراه راه کربلا را که تا اسلام آباد غرب کشیده شده، راه کربلا متعلق به کجاست؟ متعلق به همه ایران است ولی سهم اصلی را باید مرز داشته باشد. چرا این راه تا اسلام آباد غرب آمده و بعد از آن متوقف شده، در دریف های بودجه دو سال است آمدند این را نوشتند که کرمانشاه، اسلام آباد، همدان، کرمانشاه، اسلام آبادغرب و بعد از آخر اضافه کرده اند ساوه، همدان. این چه ظلمی است؟ این چه مدیریتی است؟ چه جوابی برای اینکار دارید؟ اصلا چه کسی شنیده که راهی را از همدان شروع کنند به کرمانشاه، به اسلام آباد و آن قسمت اصلی که مرتبط با کربلا می‌شود یعنی اسلام آباد غرب، دالاهو، خسروی و مرز، آن قسمت را ساکن و ساکت گذاشتند، حتما می گویید که موانع امنیتی داشتید، رفع شد، ولی برغم همین قضیه دیدیم در لایحه امسال هم دوباره همین قضیه آمده. بهرحال راه کربلا را بگویید کجاست؟ اگر شهرهای مرزی ما در حاشیه (150)،(200) کیلومتری کربلا این ها جزو راه کربلا نیستند، پس کجاست؟ ما نگرانیم که یک چنین اقداماتی درمورد راه آهن کشور هم شکل بگیرد.
موضوع آخر اینکه طبق موافقتنامه باید از سال 86، یعنی از سال آینده، فاز کرمانشاه ـ خسروی هم آغاز شود. در این قسمت که کار زیادی نشده در آنجا چکار کردید؟ من خواهشی که از وزیر محترم دارم این است که براساس این واقعیت که الان پروژه راه آهن غرب کشور، مهمترین پروژه راه آهن کشور است و در آنجا دیگر نه ظلم به مردم غرب کشور بلکه ظلم به منافع ملی می‌شود حتما پاسخ این سوال را بدهند، تشکر.
نایب رییس ـ جناب آقای رحمتی برای پاسخ دادن تشریف بیاورید. آقای فلاحت پیشه در بخش اول (9) دقیقه صحبت کردند با محاسبه وقت های تلف شده، جناب آقای رحمتی بفرمایید.
محمد رحمتی (وزیر راه و ترابری) ـ سلام علیکم و رحمه الله
بسم الله الرحمن الرحیم
من متشکرم از جناب آقای فلاحت پیشه که فرصتی را فراهم کردند تا درمورد راه آهن های کشور و راه آهن غرب مطالبی را به سمع شما نمایندگان مردم ایران برسانم و همینطور از آنجاییکه مطمینا این صحبت ها از رسانه ها هم پخش خواهد شد برای مردم هم مفید خواهد بود که ما مطالبی را در رابطه با راه آهن و راه آهن سازی در ایران بتوانیم مطرح کنیم و بخصوص در رابطه با راه آهن استراتژیک غرب کشور هم صحبت شود. این فرصت را که مجلس محترم شورای اسلامی به من عنایت کرده و مسبب آن آقای فلاحت پیشه بودند تشکر می کنم و امیدوارم که صحبت ها بتواند برای تقویت بخش راه آهن کشور مفید واقع شود.
همینطور که مستحضرید دربین شقوق مختلف حمل و نقل، راه آهن، استراتژیک ترین نوع حمل و نقل تلقی می‌شود و کشورهایی که قصد پیشرفت و توسعه سریع اقتصادی دارند به این نوع حمل و نقل یعنی حمل و نقل ریلی توجه خاص دارند. هم در بخش مسافری و هم در بخش باری، ولی خوب بهرحال در سال‌های گذشته و نوع اقتصاد ما کار زیادی را در رابطه با توسعه حمل و نقل ریلی انجام نداده، گرچه کارهایی که پس از انقلاب اسلامی انجام شده برابر با کل دورانی است که قبل از انقلاب راه آهن ساخته شده. تاقبل از سال 57 حدود (4) هزار و (200) کیلومتر راه آهن داشتیم و الان حدود (8) هزار و (200) کیلومتر راه آهن داریم که این نشانه ساخت راه آهن درطول این 27 سال بمیزان حدود (4) هزار کیلومتر است. از جمله در قانون، راه آهن غرب کشور ذکر شده و از سال 80 هم حدودا اینکار آغاز شده که از اراک، راه آهن ادامه پیدا کند تا مرز و ان شا الله به کشور همسایه عراق متصل شود. درصورتیکه از طرف دیگر هم چنین اشتیاقی وجود داشته باشد. ما سعی کردیم که این راه آهن را بعنوان یک راه آهن مهم در کشور تلقی کنیم و اعتبارات مناسبی هم برای آن فراهم کنیم. برای همین هم وزارت راه و ترابری پیشنهاد بودجه سال 75 این راه آهن را (70) میلیارد تومان برآورد و به سازمان مدیریت ارایه کرد. ولی خوب، از آنجاییکه محدودیت سقف اعتبارات کشور اجازه نمی دهد آن مقداری که برای یک خط راه آهن نیاز هست و توانایی اجرایی وجود دارد اعتبار تخصیص داده شود، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور از این میزان اعتبار مورد تقاضای ما با (20) میلیارد آن موافقت و دولت آن را تصویب و به مجلس محترم ارایه کرد.
همینطور که شما بهتر از من در جریان مصوبات مجلس در دوران تصمیم گیری بودجه قرار داشتید پس از بررسی ها و کارهای کارشناسی که مجلس محترم انجام داد و صلاحدیدهایی که مجلس بعمل آورد سقف اعتبارات عمرانی پیش بینی شده و پیشنهاد شده دولت تعدیل شد و در این قسمت از کار، اعتبار پیشنهادی (20) میلیاردی به (5/14) میلیارد تقلیل داده شد. خوب، طبیعی است که ما اعتبار (12) میلیاردی سال گذشته را بعنوان وزارت راه و ترابری هزینه کردیم و امسال هم فعلا در این حد اعتبارات، می‌توانیم کار انجام دهیم. این شاید اعتباری باشد برای حدود (30) کیلومتر راه آهن سازی در این مسیر، درصورتیکه خود شما می دانید از عراق تا ملایر (100) کیلومتر و از ملایر تا کرمانشاه حدود (160) کیلومتر و از کرمانشاه تا مرز خسروی هم حدود (180) کیلومتر ما باید راه آهن احداث کنیم. همینطور که گفتند چنانچه اعتبارات جهش پیدا نکند و اعتبارات مورد درخواست ما فراهم نشود، روند بهمین روند فعلی خواهد بود. البته من پیشنهاد خاصی را ندارم همینطور که می بینید دستگاه‌های اجرایی در چارچوب بودجه‌های مصوب می‌توانند کارشان را انجام بدهند و ما هم مجبوریم که در این چارچوب عملیات را انجام دهیم ولی هم می خواهیم و هم می‌توانیم که حداقل قسمت اراک تا کرمانشاه که قطعه اول تعریف شده این راه آهن هست را در مدت زمان برنامه انجام دهیم. البته شرط دارد، شما خودتان بهتر از من می دانید که اگر اعتبارات داده نشود این حرف نمی تواند که تحقق پیدا کند. هر حرفی متناسب با شرایطی است که باید فراهم شود، بنابراین اگر ان شا الله دولت هم چنین نظری دارد و مجلس محترم هم مساعدت بفرمایند و در متمم بودجه عمرانی وعده داده شده امسال، اعتبارات مورد نیاز این پروژه دیده شود ما توان اجرایی را داریم. پیمانکاران مشغول هستند، طرح و برنامه هم وجود دارد و ما هم فکر می کنیم که اتصال این راه آهن به مرزهای غربی کشور جز اولویت‌های راه آهن سازی کشور محسوب می‌شود. البته خوب، قطعه شرقی کشور هم همینطور که باز مطلع می‌باشید از کرمان تا بم ساخته شده و بم باید به زاهدان متصل شود که کریدور شرقی، غربی از هند و پاکستان و ایران و عراق و سوریه بهم متصل شود. بنابراین آنهم یکی از قطعات همین خط راه آهن سراسری شرقی و غربی کشور هست، قطعه بم به زاهدان که باید اعتبار مناسب برایش تخصیص داده شود. در صحبت هایی که جناب آقای فلاحت پیشه فرمودند من همه آن‌ها را قبول دارم الا اینکه گفته شده که چرا وزارت راه و ترابری برای این اولویت قایل نیست؟ نه اینطور نیست. البته ما در مجموع راه آهن های کشور حتما ایشان ملاحظه کردند هیچ قطعه‌ای را نداریم که زاید باشد و از نظر اتصال، راه آهنی باشد که در اولویت نباشد و ما آن را تعریف یا پیگیری کرده باشیم. البته همه این ها کارهایی است که در سال‌های گذشته صورت گرفته و در بودجه دیده شده، هر سال بودجه با همین عناوین در مجلس محترم شورای اسلامی تصویب می‌شود و اینطور نیست که ما بتوانیم عناوین بودجه را تغییر بدهیم. حتی در سال جاری، باز با محدودیت‌هایی که قرار شد طرح و پروژه‌های جدید به قانون اضافه نشود ما حق نداشتیم که اضافه بر آنچیزی که در سال 84 در عناوین طرح‌های عمرانی بود عنوانی را اضافه کنیم. بنابراین در این چهارچوب موظفیم که کارهایمان را انجام بدهیم. البته سوال درخصوص راه آهن شده بود، چیز مکتوبی که به من دادند و درمورد راه سوالی نشده بود. من فکر می کردم که خبر خوب اتصال باند دوم راه کرمانشاه به اسلام آباد که در سال گذشته به پایان رسید و مورد بهره‌برداری قرار گرفت خبر خوبی برای مردم اسلام آباد و مردم منطقه غرب کشور بود. اما همانطور که می دانید بهرحال اتصال اسلام آباد به کرمانشاه، کرمانشاه به همدان و همدان به تهران در یک مسیر قرار دارد. من نمی دانم که آیا آن قطعه‌ای که مربوط به ساوه ـ همدان است چه منافاتی بر راه کربلا و قطعه اتصال غرب کشور به مرکز کشور دارد، من فکر می کنم که این جزیی از اهداف طرح، همانطور که چندین سال است، شاید بیش از پنج سال است که در قانون بودجه هر سال تکرار می‌شود و وجود دارد. من فکر می کنم که این کریدور، کریدور متصل به یکدیگر است اگر ان شا الله ما این آزادراه ساوه ـ همدان هم که در دست مناقصه داریم بتوانیم قطعه باقیمانده آن را شروع کنیم، این بنفع همه مناطق غرب نشین کشور از کردستان، ازکرمانشاه، از ایلام همه می‌توانند از این مسیر برای رساندن خودشان به مرکز کشور و بالعکس استفاده کنند. کسانیکه در شرق و مرکز کشور هستند از این راه استفاده خواهند کرد یعنی منافاتی با قطعاتی که در صحبتهایشان گفتند ندارد و من فکر می کنم که ما اگر بخواهیم به کریدور اتصال مرکز کشور به کشور عراق و به همسایه مان کمک کرده باشیم مطمینا قطعه مربوط به ساوه، همدان هم باید تکمیل شود. این قسمت از سوالی که فرمودند و توضیحاتی که دادند، بنابراین ما خواستار افزایش اعتبارات هستیم، پیشنهاد داده بودیم، درحد (70) میلیاردتومان در رابطه با راه آهن، پیگیری هم کردیم، با تناسب به اصطلاح اعتباراتی که سال گذشته یعنی سال 84، (12) میلیارد تومان اعتباری که این قسمت داشت افزایشی که دولت به (20) میلیارد تومان داد، حدود (66) درصد افزایش داد و بعد با مصوباتی که انجام شد در حد (5/14) میلیارد تومان مصوب گردید که حدود (20) درصد بیشتر از سال گذشته است ولی مطمینا این نیاز پروژه را برآورد نخواهد کرد. ما چشم امیدمان به متمم بودجه طرح‌های عمرانی است که امیدواریم با لطف دولت، همکاری و محبت مجلس از جمله کارهای راه آهن سازی کشور که بسیار هم این قطعه مهم هستند، اعتبار بیشتری نصیبش شود و ما بتوانیم بقولمان عمل کنیم و این مساله را با سرعت پیش ببریم.
این توضیحات بخش اول بود اگر که باز قانع کننده نبود یا توضیحات دیگری من باید ارایه کنم برای قسمت دوم، درخدمت هستم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
نایب رییس ـ متشکر، جناب آقای فلاحت پیشه بفرمایید.
فلاحت پیشه ـ جناب آقای وزیر متشکرم.بهرحال توضیحاتی که شما دادید خودتان هم می دانید چیز جدیدی برای ما نداشت و ابهامات بیشتری هم مطرح شد.
درمورد اشاره اولتان می خواهم بگویم، فرمودید «راه آهن استراتژیک غرب کشور». این را خود شما در پاسخ بنده فرمودید. تعریف استراتژیک مشخص است. اگر یک راه آهنی اهمیت استراتژیک داشته باشد، از طرح‌های غیراستراتژیک متفاوت است. مطمینا همه طرح‌های شما استراتژیک نیست. بهرحال من هم در ابتدای سوالم عرض کردم، چون استراتژیک است توجه ویژه می خواهد. پس یا تعریف درستی از استراتژیک بودن یک پروژه در وزارت راه و دولت وجود ندارد و یا اینکه اگر تعریف می‌شود، نمی آیید امکانات و ابزار لازم برای رساندن آن استراتژی به عمل و هدف را طراحی کنید. سوال ما هم همین است.
عرض بنده این است که در چشم اندازهای کلانی که فرمودید، در همه این چشم اندازها اتفاقا چون بر راه آهن غرب کشور تاکید شده و شرایط تازه‌ای هم بار شده و متاسفانه مسوولان ما از آن شرایط غافل هستند (از جمله شرایط تازه عراق)، به همین دلیل است که باز هم انتقاد ما جدی تر می‌شود.
فرمودید اگر اشتیاقی در طرف عراقی وجود داشته باشد، ما حاضریم که این را سریعتر به مرز برسانیم. آقای وزیر ببینید! موضوع از اشتیاق هم گذشته است. عرض من این است که عراقی ها تا (12) کیلومتری مرز ما راه آهن دارند. در نشست‌های غیررسمی که با این ها صحبت می کنیم، این بندگان خدا که می‌گویند آقا! ما مشکل نداریم، تا لب مرز شما هستیم، آیا وزارت راه ایران در مورد اینکه پیوست راه آهن ایران به عراق و سپس لاذقیه سوریه را اجرایی کند تا حالا مذاکره ای با طرف عراقی داشته است؟ این را هم در جوابتان بفرمایید. بهرحال چندتاست، لطف کنید و یک گزارشی به مردم بدهید که آیا تا حالا جلسه ای گذاشته اید که در مورد این قضیه به یک راهکاری برسید؟ آن‌ها که مشکلی ندارند. اشتیاقش را دارند، آن‌ها هم خیلی بیشتر از ما معتقدند که به ایران وصل بشوند، بسیاری از مسایل مناطق مرزی شان حل می‌شود.
باز هم اشاره کردید که (70) میلیارد تومان پیشنهاد داده اید، (20) میلیارد تومان آن را دولت آورده است. سوال ما هم همین است. اسم نمی آورم، برای خیلی از طرح‌های داخلی کشور، حتی برای برخی از طرح ها که خطوط دوم است، شما (50) میلیارد و (80) میلیارد پیشنهاد دادید و فقط (10)، (20) میلیارد آن افتاد، بقیه آن آمد. مثلا (60) میلیاردی داریم، (50) میلیاردی و (40) میلیاردی داریم، ولی چرا برای ما (70) میلیارد پیشنهاد دادید و (20) میلیارد آن گنجانده شد. خوب، سوال من همین است، چرا از این قضیه دفاعی نشد؟ از بقیه راه ها چرا دفاع شد؟
من بگویم چه معادلات پشت پرده بودجه نویسی در کشور هست؟ چه ارتباطی در سازمان مدیریت تا وزارت راه است؟ اسم بیاورم. خوب، وادار نکنید که ما این مسایل را مطرح کنیم (همهمه نمایندگان).
فرمودید که ما سعی می کنیم که در متمم بودجه عمرانی جبران کنیم. آیا در متمم بودجه عمرانی برنامه‌ای دارید؟ این همه می گویید طرح استراتژیک برای راه آهن غرب کشور بودجه خاصی را پیشنهاد بدهید یا همان (5/6) میلیاردی که بخاطر کاهش سقف اعتبارات عمرانی در مجلس کاهش پیدا کرد را می خواهید پیشنهاد بدهید که سر همان خط اول برمی گردیم. خواهش ما این است که بیایید جبران عملی کنید، نیایید اینجا بگویید این استراتژیک است، نروید در کرمانشاه بگویید سوت قطار به صدا درمی آید.
با توجه به اقبالی که در استان‌های غرب کشور وجود دارد، آیا تا حالا راهکاری اندیشیده شده است، در مورد اوراق مشارکت برای این راه صحبت بشود، در مورد فاینانس صحبت بشود، اگر طرح استراتژیک است باید همه کانال‌های رسیدن به طرح و عملیاتی کردن آن را ما باید در وزارت راه بیندیشیم.
فرمودید این جزو اولویتهاست. من یک خواهشی از شما دارم. (1)، (2)، (3)، همه اولویت‌های کشور را بیایید کارشناسی کنید و در مجلس بخوانید، بگویید آقا! اولویت اول این است، اولویت دوم... خوب مشخص هم هست، یک خط آهنی اهمیتش با توجه به شرایط بین‌المللی بیشتر می‌شود، یکی با توجه به حجم مسافر، یکی با توجه به شرایط خاص امنیتی و لجستیکی و یکی با توجه به اهمیت خاص تبادل کالا و مسافر.
بهرحال همه این ها شاخص است. شما خیلی بهتر از ما که کارمان راه نیست، می توانید بگویید که چه راهی اولویت اول را دارد. خواهشی که ما داریم بیایید، اگر الان آماده نکرده اید یکبار دیگر، یک زمان دیگر یا یک مکتوبی برای نمایندگان بفرستید که دیگر دعوا نباشد، بگویید آقا! اولویت اول براساس نظرات کارشناسی این است، براساس این شاخص ها که بعد از آن دیگر سر بودجه آن دعوایی نشود.
برخی از خطوط سابقه کمتری دارند، اسناد این را می گوید، ولی امسال اعتبار بیشتری گرفتند. این را هم یک توضیحی بدهید. ما که نمی خواهیم اینجا اسم خطوط راه آهن را بیاوریم و دعوا راه بیندازیم، سابقه کمتری دارند، ولی اعتبار بیشتری دارند می‌گیرند.
نایب رییس ـ جناب آقای فلاحت پیشه! وقت شما هم دیگر کم کم تمام است، اگر بحث را جمع کنید ممنون می شویم.
فلاحت پیشه ـ موضوع دیگر، یک قسمتی را ایشان اشاره کردند خطرناک است. من خواهش می کنم یک بنای ناعدالتی دیگری را نگذارید. فرمودید که قرار شده است از کرمانشاه تا خسروی را ما جدید شروع نکنیم. اصلا پروژه از کرمانشاه تا خسروی جدید نیست. عنوانی که در ردیف شما آمده «راه آهن غرب کشور» است، یعنی از اراک تا مرز عراق. عنوان آن هم این است. دیگر آنجا ننوشته است که مثل همین پروژه اتوبان شما که من روی آن هم بحث دارم و سوال هم کردم، آنجا دیگر نیامده است بگوید همدان ـ کرمانشاه ـ اسلام آباد ـ خسروی، دقیقا اشاره شده «راه آهن غرب کشور» یعنی راه آهنی که ما را به مرز می‌رساند و کریدور شرق به غرب را در زمینه راه آهن تکمیل می‌کند. لذا خواهش من این است که بنیان ناعدالتی را دیگر نگذارید.
در سال 86 اگر شروع نکنید باز هم باید بیایید سوال پاسخ بدهید. و موضوع آخر یک اشاره‌ای کردید ساوه ـ همدان. ببینید! من مخالف ساوه ـ همدان نیستم. دو ردیف دارد، یک ردیف جدا دارد، یک ردیف را به این ردیف اضافه کرده اید. عرض من این است آیا ساوه ـ همدان جز اصلی راه کربلاست یا اسلام آبادغرب ـ قصرشیرین ـ خسروی؟ یعنی محلی که زیر جنگ بوده و نزدیک (150) کیلومتری مرز عراق و (150) کیلومتری کربلا و بغداد است...
نایب رییس ـ آقای فلاحت پیشه وقت شما تمام است، متشکر، جناب آقای رحمتی بفرمایید، (8) دقیقه از وقتتان باقی مانده است.
محمد رحمتی (وزیر راه و ترابری) ـ بسم الله الرحمن الرحیم
آقای فلاحت پیشه! من چطوری و با چه زبانی می توانم اعلام کنم که همه این حرفهایی که درمورد خوب بودن، واجب بودن و درست بودن راه آهن شما بیان فرمودید را بنده قبول دارم. من هم که مقابل شما نیستم. صحبت هایی هم که کردم فکر می کنم که از لحاظ توان ما در وزارت راه... ببینید! وزارت راه یک اختیاراتی دارد، بیش از اختیاراتش که نمی تواند کاری بکند. ممکن است که مطالبی وجود داشته باشد، دیگران اختیاراتی داشته باشند که باید از آن‌ها سوال بشود. ما درمورد اینکه طرح‌های راه آهن، آن‌هایی که عناوینش در قانون بودجه ذکر شده است، آن‌ها را باید انجام بدهیم. برنامه ریزی هم برای آن‌ها کرده ایم، در زمان قید شده در قانون هم اعتبارات مورد نیاز متناسب با آن را پیشنهاد می دهیم، دفاع می کنیم و امیدواریم که آن‌ها را دولت و مجلس بدهد تا وزارت راه بتواند آن‌ها را عمل کند و در موعد زمانبندی مندرج در قانون کارها را انجام بدهد. البته خوب مطالبی راجع به پشت پرده و این ها گفته شد، آن‌ها بهرحال هر وقتی هر کسی گفته بشود، مانعی ندارد، اگر که به اصطلاح مطالبی است که بنده مقصرم باز مشخصا می آیم جواب می گویم و بقول معروف جوابگوی اعمال خودمان و کارمان هستیم. اما درمورد چیزهایی که نمی دانم، خوب، طبیعی است که نمی توانم جوابگو باشم.
درمورد مساله اشتیاق عراقی ها، من نگفتم که اگر آن‌ها، گفتم ما کار خودمان را انجام می دهیم، اتصال آن منوط به... حالا ما که بهرحال از جانب آن‌ها نمی توانیم بیان کنیم، بله، الان اظهار می‌کنند، ولی خوب شما می دانید مذاکراتی هم داشته ایم، ما در عراق خیلی طرف مشخصی پیدا نکرده ایم که با او بنشینیم و تفاهمنامه یا قراردادی امضا کنیم. البته نیازی هم در این مرحله که ما هنوز در طی سال‌های آینده وقت داریم که به آنجا بپردازیم شاید نباشد ولی در هر صورت نظر من نبود که مثلا اشتیاقی نیست یا آن‌ها آمادگی ندارند.
در مورد اینکه من گفتم راه آهن در کشور بین شقوق حمل و نقل جزو استراتژیک ترین نوع حمل و نقل است، در همه دنیا هم همین را می‌گویند، بخاطر قدرت حمل انبوه و توانایی مسیرهای بلند و کم مصرف بودن انرژی و در بین راه آهنی هم که داریم، شما در قانون نگاه کنید! ما راه آهن های مهمی داریم، مثلا راه آهن قزوین ـ رشت ـ انزلی ـ آستارا هم استراتژیک است، بخاطر اینکه راه آهن و شبکه راه آهن ما را به کریدور شمال ـ جنوب وصل می‌کند. کلا دو تا کریدور شمال ـ جنوب و شرقی ـ غربی تعریف کردیم، هر دو تا از لحاظ اتصال کشورهای همسایه و قرار گرفتن کشور در مسیر ترانزیت علاوه بر تامین نیازهای داخلی، برای ما اهمیت استراتژیک دارد. بله، طبیعی است که بخشی از راه آهن های داخل کشور هم نظیر اتصال اردبیل به شبکه سراسری و راه آهن غرب کشور نظیر تهران ـ همدان ـ سنندج که تعریف شده، این ها راه آهن های مهمی هستند که شبکه داخلی را پوشش خواهند داد. راه آهن اتصال ارومیه به شبکه سراسری راه آهن که آن هم در قانون است. آن‌ها از لحاظ حمل و نقل داخلی و نیاز داخلی مهم هستند. البته گفتم دررابطه با کرمان ـ زاهدان و همینطور راه آهن غرب کشور که از کرمانشاه به مرز اتصال پیدا می‌کند و همینطور راه آهن قزوین ـ رشت ـ انزلی ـ آستارا بعلت اتصالات برون مرزی حالتی خاص و استراتژیکی برای ما دارد که ما نیازهای سالانه بودجه همه آن‌ها را اعلام و دفاع می کنیم.
واقعا من در مورد این راه آهن دفاع خودم را و کاری که ما می توانستیم در این رابطه انجام بدهیم، صادقانه عرض می کنم که انجام دادیم. مقدورات و تصمیمات به این مقدار ما را رساند و ما باز هم ادامه خواهیم داد، پیگیری خواهیم کرد، همین صحبت ها هم در اینجا و اعلام پشتیبانی و اعلام اینکه مهم است و جزو اولویت‌های کاری وزارت راه است نشانگر این است که عزم ما و گرفتن اعتبارات بیشتر و توجیه همه جانبه مساله در دولت و مجلس وجود دارد.
آن قسمتی که گفتند در قانون ذکر نشده بوده است، خوب، بحث راه بود که من خیلی مختصر از آن عبور کردم، نه، در مورد راه آهن کل مسیر ذکر شده و از این بابت هم اختلافی وجود ندارد و باز ساوه ـ همدان که فرمودند، ببینید! این ها اصلا به دورانی برمی گردد که من عهده دار بشوم و به چندین سال قبل برمی گردد و داستان های مختلفی هم پشت این موضوع وجود دارد که چرا اول ساوه ـ همدان در این مسیر ذکر شده، بعد یک مسیر مستقلی بعنوان آزادراه آمده و مسایلی از این قبیل که باتوجه به محدودیت وقت من نمی توانم توضیحات همه آن قسمت ها را بدهم. بطور مختصر، اول قرار بوده باند دوم راه موجود ساوه ـ همدان احداث بشود، بنابراین در این طرح راه کربلا، مسیر دیده شده است. بعدا قرار شده که آن بصورت آزادراه مستقل دربیاید، ردیف دیگری ایجاد شده و همه این ها شاید به بیش از (4) سال قبل برمی گردد. تغییراتی در امسال و سال گذشته در قانون بودجه برای این دو مسیر بوجود نیامده است. این در مورد راه بود که من خیلی مختصر عبور کردم، بدلیل اینکه فکر کردم سوال اصلی در رابطه با راه آهن است و اعتبارات مورد نیاز راه آهن، آن چیزی که الان می توانم خدمت شما و بقیه دوستان و نمایندگان محترم غرب کشور (اعم از کرمانشاه، ایلام و شهرهای در مسیر و لرستان) عرض کنم که از این راه آهن منتفع می‌شوند و کل کشور از لحاظ اتصال شبکه ریلی به کشورهای همسایه، این است که ما با تمام وجود در توجیه انجام این کار، در اعلام نیازهای این راه آهن تلاش خواهیم کرد، قسمتی از این صحبت ها، آمدن ها و پاسخ دادن ها هم قسمتی از این تلاش است که اگر مورد قبول شما واقع بشود و همینطور در رابطه با روسازی این راه آهن که مذاکراتی را کردیم که ان شاالله بتوانیم از وام بانک توسعه اسلامی استفاده کنیم، البته خوب، آن هم شرایط سختی دارد، مذاکرات طولانی است، ولی تا نیمه های راه پیش رفته ایم. امیدواریم آن محقق بشود، (37) میلیون دلار هم بصورت وام از بانک توسعه اسلامی برای روسازی آنجا اعتبار جذب کنیم و کار را سریعتر پیش ببریم.
در هر صورت، آن چیزی را که من می توانم بگویم، من فکر نمی کنم که اختلافی وجود دارد، البته ممکن است که شما بگویید در این مدت ما اعتبارات را جذب نکرده ایم، هرچه اعتبار داده شده پارسال (12) میلیارد تومان جذب شده، پیمانکارها مشغول هستند، کارهایی که بعهده ما بوده، فکر می کنیم که پیگیری کردیم، ولی به این مقدار رسیدیم. البته واقعا درمورد اینکه (صادقانه عرض کنم) طرح‌های وزارت راه، چه راه و چه راه آهن من شخصا هیچ تفاوتی بین آن طرح ها قایل نیستم. فکر می کنم چیزی که در قانون آمده و قانونگذار و مجموعه دولت بر انجام آن اراده کرده اند، ما موظفیم که آن‌ها را پیگیری کنیم و با یک دید به آن‌ها نگاه کنیم، البته با این تفاوت که بعضی از آن‌ها از لحاظ نقش حمل و نقلی می‌توانند اولویت داشته باشند که من گفتم این هم جزو اولویت‌های ما هست و خوشبختانه راه آهن های تعریف شده در قانون، حلقه‌های اتصالی است که می‌تواند راه آهن کشور را تکمیل کند. خود راه آهن اصفهان ـ شیراز که می دانید مدتهاست شاید بیش از (30) سال است که مردم شیراز منتظر اتصال شبکه راه آهن به شهر شیراز و فارس هستند و ادامه آن به بوشهر و منطقه پارس جنوبی. خوب، منطقه‌ای که بسیار مهم است، آن هم قلب اقتصاد ما الان در منطقه گازی عسلویه می تپد. اتصال و احداث این راه آهن از جنبه های اقتصادی بسیار مهم است، از لحاظ اجتماعی باز وصل شدن استان فارس به شبکه سراسری مهم است. شما خواهید دید اگر بیایید و بنشینیم در وزارت راه صحبت کنیم، اگر شما فکر می کنید که یکی از این طرح‌های راه آهنی که ذکر شده قابل چشم پوشی و نگهداشتن است و ما بتوانیم که اعتبار آن‌ها را کم کنیم و اعتبار یک راه آهن دیگری را زیاد کنیم، من در خدمت شما هستم. این در مورد راه آهن های موجود و درخصوص... (نایب رییس ـ جناب آقای رحمتی! وقت هم دیگر تمام است) و در مورد کل راه آهن کشور من فکر می کنم که (3000) کیلومتر راه آهن در دست ساخت عنایت بیشتری را از لحاظ امکانات، بودجه و اعتبارات طلب می‌کند که ما دست کمک و یاری دراز کردیم و امیدواریم شما هم در متمم بودجه و در مراحل بودجه بندی کمک کنید برای اینکه بتوانیم این تکلیف را هرچه بهتر انجام بدهیم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
نایب رییس ـ خیلی ممنون و متشکر، طیب الله، جناب آقای فلاحت پیشه! به کمیسیون ارجاع بشود یا اینکه قانع شدید؟ (فلاحت پیشه ـ به کمیسیون ارجاع بشود) بسیار خوب، به کمیسیون ارجاع می‌شود.
تعدادی از عزیزان تذکر آیین‌نامه‌ای و اخطار قانون اساسی دارند، آقای مرحبا که تشریف ندارند، آقای سبحانی هم نیستند، آقای میرتاج الدینی هم منتفی شده است، آقای عبداللهی بفرمایید.
رضا عبداللهی ـ بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای مهندس باهنر! امروز در مدیریت آقای دکتر حداد متاسفانه هم ماده (17)، هم بند (5) ماده (23)، هم ماده (223)، هم ماده (145) و بند «ج» ماده (108) در آن لایحه‌ای که مربوط به آموزش و پرورش بود لغو و نقض شد و زیر پا گذاشته شد. حالا چون ایشان تشریف ندارند دیگر من به آن موارد اشاره‌ای نمی کنم.
آن موقع که بنده تذکر دادم بلافاصله رای گیری شد که حضرت عالی تشریف آوردید و مدیریت جلسه را بعهده گرفتید، من خدمت حضرت عالی یادداشت هم دادم، نمی دانم این تذکر الان قابل طرح هست یا نیست، ماده (182) می گوید «در صورتیکه نمایندگان نسبت به اجرای آیین‌نامه داخلی مجلس تخلفی را که مربوط به همان جلسه باشد مشاهده نمایند، حق دارند بلافاصله مورد تخلف را با استناد به ماده مربوطه بدون خروج از موضوع حداکثر ظرف پنج دقیقه تذکر دهند». تذکر بنده مربوط به همین جلسه ای که امروز در آن هستیم و رای گیری که انجام شده است و نوشته که «... و اگر مربوط به آن جلسه نباشد، بعد از نطق قبل از دستور و قبل از شروع دستور جلسه و یا پایان جلسه و قبل از اعلام ختم آن حداکثر ظرف پنج دقیقه تذکر دهد».
حالا این را شما راهنمایی بفرمایید که این تذکر را بنده دارم اعلام می کنم که مربوط به این جلسه است. آیا الان می‌شود تذکر داد یا نمی شود؟ اگر نمی شود حداقل ما این تخلف را نکنیم، اگر می‌شود من حرفم را بزنم.
نایب رییس ـ جناب آقای عبداللهی ببینید! حالا البته ما یک عرف و روش داریم که همه عزیزان در جریان هستند، جلسه را کسانیکه ریاست می‌کنند... البته من هم شاهد مذاکرات بودم که شما چندین دفعه تذکرات مختلف را دادید، دوستان دیگر هم دادند و ریاست محترم مجلس تذکرات را وارد ندانستند و اقدام کردند. بنابراین روال این است که ما در نظرات همدیگر که قاعدتا نمی توانیم دخالت کنیم، باید تلاش کنیم اولا وحدت رویه داشته باشیم و این تلاش را هم می کنیم، اما اگر جایی هم نظراتمان متفاوت باشد، قاعدتا از نمایندگان خواهش می کنیم که همان زمانی تذکر بدهند که آن رییس مربوطه جلسه را اداره می‌کرده، بنابراین همان که شما فرمودید الان بحث گذشته است، من هم آن موقع جلسه را اداره نمی کردم، تذکرات را شما داده اید، ریاست محترم مجلس هم پاسخ داده اند. اگر باز هم می خواهید تکرار کنید که حالا بشرط اینکه ممل نباشد، وقت هست، فردا، پس فردا و روزهای دیگر می توانید تذکر بدهید. این نکته اول.
نکته دوم هم آن زمانی که شما به من گفتید تذکر آیین‌نامه‌ای دارم، تلقی من این بود و الان هم همین است که تذکر مربوط به دستوری است که گذشته است. یک موقع است شما تذکر می دهید و جلو یک رای و نطق را می گیرید، جلو ادامه مذاکرات را می گیرید، آن درست است، اما شما زمانی به من اطلاع دادید که بحث سوال جناب آقای فلاحت پیشه مطرح بود و جناب آقای وزیر هم می خواستند پاسخ بدهند، من خواهش کردم آخر جلسه بگذارید. الان شما حق دارید تذکر را بدهید، ما هم گوش می دهیم، اما قاعدتا آخر بحث، شما هم هرچه بگویید من اظهارنظر نخواهم کرد، می گویم مربوط به زمان مدیریت ریاست محترم مجلس بوده و با خود ایشان صحبت کنید. حالا میکروفون آقای عبداللهی را باز کنید.
رضا عبداللهی ـ آقای مهندس ببینید! ماده (182) کاملا روشن است، می گوید اگر مربوط به آن جلسه باشد حق دارم بلافاصله، نگفته که مربوط به آن دستور باشد که اگر گذشت ما به آخر جلسه یا اول... موکول کنیم...
نایب رییس ـ من عرض کردم، من این دو تا را با هم جمع کردم، یکی اینکه ما معمولا در مدیریت رییس قبلی مان دخالت نمی کنیم.
عبداللهی ـ آن را که ما حرفی نداریم، ببینید! از زمانیکه حضرت عالی تشریف آورده اید بنده تکمه را زدم، تابلو را هم بلند کردم و گفتم که تذکر دارم. منتها حضرت عالی فرمودید که آخر جلسه. با استناد به قسمت آخر ماده (182) عرض و توضیح من این است که تذکرات آخر جلسه یا آن (6) نفری که اول تذکر می‌دهند، مربوط به آن جلسه نمی تواند باشد. صریح این را آورده است. حالا حضرت عالی می پذیرید؟ عرض بنده این است که آنچه آقای دکتر حاجی بابایی در آن بحث قبلی قرایت کردند، ایشان آن لایحه را به ماده (52) برنامه چهارم مستند کردند. خواهش من این است که اگر شما قانون برنامه را دارید ملاحظه بفرمایید. می گوید «دولت موظف است به منظور تضمین دسترسی به فرصت‌های برابر آموزشی بویژه در مناطق کمتر توسعه‌یافته، گسترش دانش، مهارت و ارتقا بهره وری سرمایه‌های انسانی بویژه برای دختران و توسعه کمی و کیفی آموزش عمومی، آن دسته از اقدام های ذیل که جنبه قانونگذاری ندارد را به انجام رساند».
آقایان! امروز که عرض کردم آیین‌نامه بشدت در موارد مختلف نقض شد، قانون برنامه هم همینطور، باز آخرین مطلبی که آقایان قرایت کردند، به ماده (52) مستند کردند، ماده (52) می گوید «آن دسته از اقدام های ذیل که جنبه قانونگذاری ندارد را به انجام برساند». خیلی متشکرم.
نایب رییس ـ خیلی ممنون و متشکر. دیگر بحث منتفی بشود.
آقای محمدصادقی! شما طرح و لایحه‌ای ندارید؟ (محمدصادقی ـ خیر) بسیار خوب.
اسامی غایبین و تاخیرکنندگان غیرمجاز را قرایت بفرمایید. اگر نیست خوب منتفی باشد.

11 ـ اسامی غایبین و تاخیرکنندگان
غایبین جلسه عبارتند از آقایان: سیدمحمود ابطحی ـ طاهرآقا برزگرتیکمه داش ـ احمد توکلی ـ عطاالله حکیمی ـ محمدرضا سجادیان و حمیدرضا فولادگر.
تاخیرکنندگان جلسه عبارتند از آقایان: کاظم جلالی (یکساعت و28 دقیقه) و محمدحسن جمشیدی اردشیری (30 دقیقه).

12 ـ اعلام ختم جلسه و تاریخ تشکیل جلسه آینده
نایب رییس ـ جلسه آتی ما ساعت (8) صبح فردا سی ام فروردین ماه است، دستور جلسه هم ادامه دستور هفتگی است. ختم جلسه اعلام می‌شود.

(جلسه ساعت 20/12 پایان یافت)

رییس مجلس شورای اسلامی
غلامعلی حدادعادل