مورخ:
1401/09/27
شماره:
140109970906010704
سایر قوانین
درخواست ابطال بند 2-2 از ماده 5 دستورالعمل ترتیبات اجرایی صدور گواهی موضوع ماده 186 ق. م. م به شماره 200/1401/530 مورخ 1401/4/18 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ع/0101636
شاکی: آقای سید مسیح مولانا
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2-2 از ماده 5 دستورالعمل ترتیبات اجرایی صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 530/1401/200 مورخ 1401/04/18
شاکی: آقای سید مسیح مولانا
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2-2 از ماده 5 دستورالعمل ترتیبات اجرایی صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 530/1401/200 مورخ 1401/04/18
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال بند 2-2 از ماده 5 دستورالعمل ترتیبات اجرایی صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 530/1401/200 مورخ 1401/04/18 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
1- همانگونه که از فحوا و مضمون ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم عیان است مقنن با درج عبارت اداره امور مالیاتی ذیربط به نوعی بدهی مالیاتی قطعی شده برای اشخاص حقیقی را صرفاً بدهیهای مالیاتی مربوط به واحد کسبی، از قبیل بدهیهای مالیاتی بر درآمد مشاغل، مالیات ارزش افزوده و مالیاتهای تکلیفی و حقوق و نیز جرایم مالیاتی متعلقه که صرفاً در ارتباط با آن واحد کسبی باشد مدنظر قرار داده است. از طرف دیگر به استناد به همین ماده صرفاً بدهی مالیاتی ملاک میباشد و نه هر نوع بدهی و مطالبه دولتی از اشخاص.2- بند 2-2 ماده 5 دستورالعمل مورد شکایت دایره شمول بدهیهای مالیاتی قطعی شده برای اشخاص حقیقی را توسعه داده و صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم برای اشخاص حقیقی را مشروط به عدم وجود هرگونه بدهی شناسایی شده (چه مالیاتی و چه غیر مالیاتی) در سامانه وصول و اجرا و در کل تمام بدهیهای شناسایی شده فارغ از فعالیت کسبی مؤدی، کرده است.3- طبق ماده 48 قانون محاسبات عمومی کشور مطالبات وزارتخانهها و مؤسسات دولتی از اشخاص که به موجب احکام و اسناد لازمالاجرا به مرحله قطعیت رسیده است بر طبق مقررات اجرایی قابل وصول خواهد بود و یا با بدهی قطعی شده در مرحله وصول و اجرا از باب مالیات بر ارث یا مالیات بر درآمد املاک امکان صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم فراهم نخواهد بود و بر همین اساس بند 2-2 مورد شکایت مغایر با قوانین جاری میباشد.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی به موجب لایحه شماره 13585/212/ص مورخ 1401/06/27 به طور خلاصه توضیح داده است که:
1- در صدر ماده (5) و نیز بند 2 ماده (5) دستورالعمل مورد شکایت، بدهیهای قابل مطالبه برای صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم به صورت دقیق و به تفکیک برای اشخاص حقیقی و حقوقی، مشخص شده و در بند 2-2 این ماده صرفاً رویه اقدام مجریان جهت جستجو و وصول بدهیهای قابل وصول مذکور در سامانه وصول و اجرا، تعیین شده است.2- عبارت «تمام بدهیهای شناسایی شده» در بند 2-2 ناظر به جستجو و مطالبه تمامی بدهیهای مذکور در صدر بند 2 ماده 5 دستورالعمل مذکور، فارغ از واحد کسبی است؛ بنابراین صرفاً بدهیهای با ماهیت مالیاتی و مرتبط با فعالیتهای کسبی مؤدی مورد جستجو قرار میگیرد و بدهیهای غیر مالیاتی موضوع 48 قانون محاسبات عمومی کشور و ماده 32 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384 و نیز بدهیهای مالیاتی غیر مرتبط با فعالیتهای کسبی مؤدی از جمله بدهیهای ارث، املاک اجاری و … در زمره بدهیهای موضوع بند 2 ماده 5 دستورالعمل مورد شکایت نمیباشد.3- بر اساس آییننامه اجرایی موضوع ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم، سازمان امور مالیاتی کشور مکلف است مطالبات مالیاتی قطعی شده را که به علت عدم پرداخت در مهلت مقرر، منجر به صدور و ابلاغ برگ اجرایی شده از طریق عملیات اجرایی وصول نماید. بر همین اساس وصول مطالبات مالیاتی در مرحله وصول و اجرا در هنگام پاسخگویی به استعلام مراجع صلاحیتدار و صدور گواهی مالیاتی موصوف به لحاظ حفظ حقوق دولت و کاهش هزینههای اقدامات اجرایی مربوط به وصول مالیات ضروری و از وظایف سازمان امور مالیاتی است.
با لحاظ نظر همکاران محترم قضایی عضو هیأت تخصصی پرونده کلاسه 0101636، با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل اقدام به صدور رأی مینماید؛
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با عنایت به اینکه شکایت شاکی در مجموع راجع به بند 2 ماده 5 دستورالعمل شماره 530/1401/200 مورخ 1401/04/18 سازمان امور مالیاتی میباشد که مفاد آن مبین صدور احکامی در خصوص ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم و صدور گواهی موضوع این ماده که مبتنی بر پرداخت بدهی مالیاتی میباشد و بیان نوع بدهی که مؤدیان باید پرداخت نمایند تا گواهی مزبور برای آنها صادر گردیده بوده و در جهت رعایت حقوق مؤدیان در این مقررات مورد شکایت اولاً - صرفاً در خصوص بدهی مالیاتی مؤدیان آنها را مشمول حکم قانون دانسته است نه هر نوع بدهی ثانیاً - در مورد بدهی شناسایی شده در سامانه عملکردی، صرفاً بدهی مربوط به واحد کسبی مورد استعلام را ملاک عمل قرار داده است یعنی چنانچه تسهیلات راجع به این واحد کسبی باشد صرفاً بدهی مربوط به واحد کسبی از حیث تسویه ملاک عمل میباشد. ثالثاً - در مورد بدهیهای شناسایی شده در سامانه وصول و اجرا سامانه نسیم، صرف نظر از واحد کسبی مورد استعلام و غیر آن، چون در مرحله وصول و اجرا میباشد، تمامی بدهیهای مالیاتی ملاک عمل جهت پرداخت برای صدور گواهی موضوع ماده 187 ق. م. م میباشد که این احکام در راستای اجرای صحیح و دقیق قانون بوده و مغایرتی با حکم قانون نداشته به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر مینماید. رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت اداری میباشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی
دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی
دیوان عدالت اداری
مورخ:
1402/09/14
شماره:
212/17102/ص
بخشنامه
مورخ:
1402/08/15
شماره:
140231390002102097
سایر قوانین
مورخ:
1401/04/18
شماره:
200/1401/530
دستورالعمل
مورخ:
1394/04/31
شماره:
186
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1392/04/30
شماره:
25846
سایر قوانین
مورخ:
1384/09/12
شماره:
52647
سایر قوانین
مورخ:
1366/12/03
شماره:
218
قانون مالیاتهای مستقیم