ابلاغ دادنامه شماره 140231390002191107 مورخ 1402/8/23 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر ابطال اطلاق بند 7 بخشنامه...

خلاصه پیام رأی:

مطابق بند 7 بخشنامه مورد شکایت؛ در صورتی که دریافت خسارت تأخیر موضوع ماده 242 قانون مالیات‌های مستقیم و تبصره 6 ماده 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 و ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 برای مؤدیان احراز شده است، مبالغ خسارت مذکور از جرایم قابل بخشش مربوط به دوره‌ها/سال‌های مالیاتی مورد درخواست، حسب مورد کسر و سپس نسبت به بخشودگی جرایم اقدام گردد.

بنا به ادعای شاکی، مقرره مورد شکایت به طور کلی و بدون تفکیک قائل شدن نسبت به نوع خسارت، استرداد جرایم دریافتی و خسارت متعلقه بر مبنای مالیات من غیر حق را قابل کسر از جرایم قابل بخشش دانسته، که با این وجود ضمانت اجرای استرداد خسارت یک و نیم درصد مبالغ اضافه دریافتی از بابت اصل مالیات و جرایم متعلقه از بین خواهد رفت.

بر اساس دادنامه صدرالذکر، اطلاق مقرره فوق در فرضی که اصولاً تمامی دریافتی از مؤدی، اضافه بوده و مؤدی تکلیفی به پرداخت مالیات نداشته و اصولاً بحث بخشودگی جرایم موضوعیت ندارد، واجد ایراد است و تمامی دریافتی از مؤدی باید مسترد شود و هیچ‌گونه محاسبه جرایمی نباید صورت گیرد. بر همین اساس اطلاق بند 7 بخشنامه مورد شکایت خلاف قانون است و ابطال می‌شود.

مطلب فوق حاوی خلاصه رأی است و لزوماً منعکس‌کننده تمامی ابعاد مطروحه در دادنامه اصداری نیست.