دستورالعمل وصول یا استرداد چک‌های دریافتی بابت واردات آن دسته از ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید

1- ادارات امور مالیاتی با رعایت الزامات صدور چک در سامانه بانکی صیاد، نسبت به اخذ چک صیادی تضمین با تاریخ حداکثر شش ماه از تاریخ نامه گمرک جمهوری اسلامی ایران به اداره امور مالیاتی مبنی بر اخذ تضمین، اقدام نمایند.

تبصره 1- در صورت عدم نصب ماشین‌آلات مورد نظر ظرف مدت شش ماه یاد شده، حسب درخواست مؤدی و موافقت مدیرکل امور مالیاتی، چک اولیه با چک صیادی جدید به تاریخ حداکثر سه ماه از تاریخ موضوع این بند جایگزین می‌شود.

تبصره 1- در صورت عدم نصب ماشین‌آلات مورد نظر ظرف مدت شش ماه یاد شده، جایگزینی چک‌های جدید در بازه‌های زمانی حداکثر 3 ماه، با درخواست مؤدی و موافقت مدیرکل امور مالیاتی امکان‌پذیر می‌باشد.

تبصره 2- در صورت عدم نصب ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید ظرف مهلت‌های تعیین شده، ادارات امور مالیاتی باید نسبت به وصول چک اخذ شده وفق مقررات موضوعه اقدام نمایند.

تبصره 3- حسب صلاحدید ادارات امور مالیاتی، اخذ تضمین بانکی و سایر تضامین بلامانع می‌باشد.

2- چنانچه حسب درخواست مؤدی مبنی بر تعیین تکلیف تضمین‌های دریافتی یا سررسید تضمین‌های دریافتی، پس از بررسی مستندات و همچنین بازدید از محل احراز شود که ماشین‌آلات موصوف، نصب شده است، فارغ از مشمولیت/معافیت تولیدات مربوط به ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید یاد شده، چنانچه مؤدی فاقد بدهی مالیات و عوارض ارزش افزوده باشد، تضمین/تضمین‌های دریافتی پس از پایان دوره مالیاتی مسترد می‌شود. در غیر این صورت استرداد تضمین‌های مورد بحث، منوط به پرداخت یا ترتیب پرداخت بدهی‌ها اعم از مالیات و عوارض ارزش افزوده و جرایم متعلق خواهد بود.

3- بعد از اجرای قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مؤدیان، بررسی مستندات به منظور تعیین تکلیف تضمین‌های دریافتی به منزله رسیدگی موضوع تبصره ماده (14) قانون مالیات بر ارزش افزوده نمی‌باشد.

4- صرف نظر از آنکه ماشین‌آلات خطوط تولید در راستای تولید «کالا و خدمات معاف یا مشمول» و یا «کالا و خدمات معاف و مشمول به صورت توأمان» به کار گرفته شود، مالیات و عوارض خرید پرداختی مربوط به ماشین‌آلات خطوط تولید قابل کسر، تهاتر و استرداد می‌باشد.

تبصره - وفق مفاد تبصره (4) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده صرفاً مالیات و عوارض خرید مربوط به ماشین‌آلات خطوط تولید قابل کسر، تهاتر و استرداد می‌باشد و این موضوع قابل تسری به تجهیزات مربوط نمی‌باشد. مالیات و عوارض پرداختی بابت تجهیزات حسب مقررات موضوعه از جمله مفاد تبصره‌های (2) و (3) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده به عنوان اعتبار مالیاتی قابل پذیرش خواهد بود.

5- مادامی که وجه تضمین‌های مذکور وصول و به حساب‌های تعیین شده از سوی سازمان امور مالیاتی کشور واریز نشود، از این بابت اعتبار مالیاتی برای مؤدی محسوب نخواهد شد.

6- از آنجایی که وفق مفاد جزء (الف) ماده (39) قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور ورود ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید توسط واحدهای تولیدی، صنعتی و معدنی مجاز با تشخیص وزارت صنعت، معدن و تجارت با رعایت مقررات قانونی بدون پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده و با اخذ تضمین امکان‌پذیر می‌باشد، لذا چنانچه ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید مورد بحث به فروش رفته باشد و یا مؤدی از ارائه اسناد و مدارک مربوط خودداری نماید، ادارات امور مالیاتی مکلفند تضمین‌های دریافتی را وصول نمایند.

تبصره - در صورت فروش ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید، چنانچه مؤدی مالیات و عوارض فروش را در اظهارنامه ابراز و مالیات بر ارزش افزوده دوره مالیاتی مربوط را پرداخت و یا ترتیب پرداخت آن را داده باشد و فاقد بدهی مالیات و عوارض ارزش افزوده باشد، استرداد تضمین‌های دریافتی با رعایت مقررات موضوعه بلااشکال می‌باشد.

7- با عنایت به تنفیذ رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی موضوع صورت‌جلسه شماره 201-6 مورخ 1402/06/12 در خصوص «نحوه اجرای مفاد بند (الف) ماده (39) قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور با توجه به تصویب قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده در تاریخ 1400/03/02» جایگزینی تضمین با رعایت این دستورالعمل و دستورالعمل شماره 86391 مورخ 1396/05/17 موضوع «دستورالعمل اجرایی موضوع ماده (39) قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور در خصوص ترخیص ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید» با ضمانت‌نامه‌های دریافتی گمرک بابت واردات ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید بلامانع می‌باشد.

8- معاونت فناوری مالیاتی مکلف است ظرف یک ماه از ابلاغ این دستورالعمل ثبت اطلاعات مربوط به تضمین‌های اخذ شده بابت واردات ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید و تعیین تکلیف آن توسط ادارات امور مالیاتی را فراهم نماید.