شرکت‌ها و دفاتر خدمات مسافرت هوایی، جهانگردی و زیارتی

1- تأکید بر اجرای مفاد ماده 97 ق. م. م و نیز بخشنامه ترتیبات حسابرسی به شماره 200/99/522 سازمان. با توجه به اینکه عمده هزینه‌های این مؤدیان (مبالغ پرداختی به ایرلاین‌ها بابت پول بلیت، هزینه‌های حقوق و دستمزد، اجاره محل و هزینه آب و برق و …) مشخص و مستند می‌باشد رسیدگی مؤدیان مذکور بر اساس دفاتر و اسناد و مدارک ارائه شده باشد و تا حد ممکن از به کار بردن نسبت‌های سود فعالیت یا سود ناویژه جهت تعیین درآمد مشمول مالیات خودداری شود.

2- در رسیدگی به پرونده‌های مالیاتی این مؤدیان، ماهیت و نوع روابط و فضای حاکم بین فعالین این بخش در نظر گرفته شود. عمده این دفاتر به عنوان کارگزار و یا حق‌العمل‌کار نسبت به فروش بلیط هواپیما یا قطار یا … اقدام و پورسانت یا حق‌العمل یا کارمزد خود را دریافت می‌نمایند؛ لذا لازم است مأموران رسیدگی با توجه به تعریف حق‌العمل‌کار در ماده 357 قانون تجارت و در نظر گرفتن واقعیت امر با بررسی دقیق در حسابرسی‌های خود از احتساب تمامی مبالغ واریزی به حساب‌های تجاری این مؤدیان به عنوان درآمد آنان خودداری نمایند.

3- با توجه به توضیحات مندرج در بند 2 فوق‌الذکر محاسبه مالیات و عوارض بر ارزش افزوده این مؤدیان نیز نباید بر اساس کل میزان واریزی به حساب‌های تجاری محاسبه گردد. در این خصوص توجه همکاران را به مفاد بخشنامه شماره 200/97/133 سازمان امور مالیاتی جلب می‌نمایم.