آیین‌نامه اجرایی نشان‌دار کردن مالیات‌ها

هیأت وزیران در جلسه 1403/04/10 به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای بند (3-2) تصویب‌نامه شماره 62499/24660 هـ مورخ 1403/02/16، آیین‌نامه اجرایی نشان‌دار کردن مالیات‌ها را به شرح زیر تصویب کرد:

ماده 1- سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی (سازمان امور مالیاتی کشور) و در چهارچوب این آیین‌نامه، ساز و کار مناسب برای تخصیص یک درصد (1%) از کلیه درآمدهای مالیاتی به طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه‌ای اولویت‌دار موضوع ماده (2) این آیین‌نامه را حسب انتخاب مؤدیان مالیاتی فراهم آورند.

ماده 2- سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است با رعایت تبصره‌های موضوع این ماده تا پایان پانزدهم اردیبهشت ماه هر سال، فهرستی از طرح (پروژه) هایی که امکان خاتمه یافتن آن‌ها تا پایان همان سال وجود دارد و طرح‌های اولویت‌دار هر استان را به همراه سقف تخصیص اعتبار مورد نیاز در همان سال برای هر طرح (پروژه) به همراه اطلاعات طرح (پروژه) (شامل عنوان، دستگاه اجرایی و محل استقرار) به سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید.

تبصره 1- سهم تخصیص از درآمدهای موضوع ماده (1) این آیین‌نامه برای مجموع طرح (پروژه) های هر استان توسط سازمان برنامه و بودجه کشور، بر اساس سهم استان از کل وصولی‌های پرونده‌های مشمول تبصره ماده (100) قانون مالیات‌های مستقیم سال گذشته که گزارش آن در ابتدای هر سال توسط سازمان امور مالیاتی کشور ارائه خواهد شد، در نظر گرفته می‌شود. استان تهران از شمول محاسبات مربوط به تخصیص این تبصره مستثنا خواهد بود و وصولی و سهم تخصیص موضوع این تبصره برای آن با ضریب یک دهم (0/1) محاسبه می‌شود. مانده وصولی مالیات استان تهران با تعیین سازمان برنامه و بودجه کشور به سهم استان‌های کم‌برخوردار اضافه می‌گردد.

تبصره 2- صرفاً طرح (پروژه) های خاتمه یافته اولویت‌دار از نوع احداث، توسعه و تجهیز (دارای مجوز موضوع ماده 23 قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت 2 مصوب 1393) که با تخصیص کامل بودجه از محل درآمدهای موضوع این آیین‌نامه، امکان خاتمه یافتن آن‌ها تا پایان همان سال وجود داشته باشد، با اولویت طرح‌های دارای حداکثر منافع عمومی در استان از سوی سازمان برنامه و بودجه کشور انتخاب و اعلام می‌شوند.

ماده 3- کلیه مؤدیان مشمول تبصره ماده (100) قانون مالیات‌های مستقیم می‌توانند پیشنهاد تخصیص مالیات پرداختی خود را به طرح‌های موضوع این آیین‌نامه ارائه دهند.

ماده 4- سازمان امور مالیاتی کشور موظف است بستر لازم برای انتخاب طرح‌های مورد نظر مؤدیان از میان فهرست موضوع ماده (2) این آیین‌نامه و ثبت مالیات قابل پرداخت توسط مؤدیان به صورت سامانه‌ای (سیستمی) را فراهم آورد و عنوان هر طرح (پروژه) را پس از تأمین منابع آن تا سقف میزان تخصیص موضوع ماده (2) این آیین‌نامه، از فهرست طرح (پروژه) های قابل انتخاب مؤدیان خارج نموده و گزارش مجموع مالیات‌های پرداختی هر یک از مؤدیان به تفکیک هر یک از طرح (پروژه) ها در هر ماه را حداکثر تا پانزدهم ماه بعد برای سازمان برنامه و بودجه کشور و خزانه‌داری کل کشور ارسال نماید.

ماده 5- چنانچه مجموع مبلغ تخصیص یافته از محل منابعی که توسط مؤدیان مالیاتی به این طرح‌ها تزریق می‌شود کمتر از سقف مذکور در ماده (1) این آیین‌نامه باشد، باقی‌مانده منابع (تا یک درصد «1%» از مالیات‌های پرداختی) توسط سازمان برنامه و بودجه کشور به طرح‌های باقی‌مانده موضوع ماده (2) این آیین‌نامه و یا سایر طرح‌های پیشنهادی سازمان برنامه و بودجه کشور با رعایت ضوابط ماده (2) این آیین‌نامه تخصیص خواهد یافت.

ماده 6- اعتبارات موضوع این آیین‌نامه در چهارچوب بند (د) ماده (28) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) مصوب 1393 پس از گردش خزانه‌داری کل کشور، در حدود ابلاغ و تخصیص اعتبار با رعایت ماده (30) قانون برنامه بودجه کل کشور مصوب 1351، قابل تعهد، پرداخت و هزینه است. سازمان برنامه و بودجه مکلف است حداکثر یک ماه پس از اعلام کتبی درآمد وصولی و فهرست طرح (پروژه) های منتخب مؤدیان مالیاتی توسط سازمان امور مالیاتی کشور به آن سازمان، نسبت به ابلاغ و تخصیص اعتبار اقدام نماید.

ماده 7- سازمان برنامه و بودجه کشور مکلف است حداکثر تا (15) روز پس از تخصیص مبالغ، گزارش منابع تخصیص یافته به هر یک از طرح‌ها (پروژه) های مشمول را جهت انتشار عمومی به سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید.

ماده 8- سازمان امور مالیاتی کشور مکلف است امکان اعلام عمومی نام اشخاص پرداخت‌کننده مالیات را فراهم نماید.