مفاد بند «ت» تبصره 6 قانون بودجه سال 1403 کل کشور

با توجه به مفاد بند (ت) تبصره 6 قانون بودجه سال 1403 کل کشور سازمان امور مالیاتی می‌تواند کلیه پرونده‌های مالیاتی سال‌های 1387 لغایت 1400 اشخاص حقوقی و صاحبان مشاغل فاقد اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده که تا کنون مورد رسیدگی واقع نشده و مالیات آن‌ها نیز برآورد نگردیده، بر اساس اظهارنامه برآوردی تعیین نماید و در صورت اعتراض این‌گونه مؤدیان به مالیات تعیین شده، پرونده قابل طرح در هیأت موضوع تبصره (1) ماده (216) قانون مالیات‌های مستقیم خواهد بود.

همچنین مفاد این حکم در خصوص پرونده‌های مالیات بر ارزش افزوده سال‌های 1387 لغایت 1402 صاحبان مشاغل که پرونده هر یک از دوره‌های آن‌ها قطعی نشده نیز تسری دارد؛ بنابراین سازمان امور مالیاتی کشور با استفاده از ضرایب کاهشی در قالب لحاظ نمودن اعتبار مالیاتی برای مؤدیان و به صورت سیستمی اقدام به تعیین مالیات این‌گونه مؤدیان نموده است.

بدیهی است در صورت اعتراض هر یک از مؤدیان به مالیات‌های مذکور پرونده در اجرای مقررات ماده 30 آیین‌نامه ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم و همچنین در ادامه در هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی از طریق تبصره (1) ماده 216 قانون مذکور قابل طرح و تأیید، تعدیل یا رفع تعرض خواهد بود.

ضمناً در صورت اعتراض مؤدی تا تعیین تکلیف پرونده و قطعیت آن اقدام اجرایی انجام نخواهد شد و محدودیتی نیز برای صدور گواهی موضوع ماده 186 برای این مؤدیان ایجاد نخواهد شد.

همچنین با توجه به اینکه طبق مفاد بند فوق در صورتی که مالیات و عوارض متعلق ظرف یک سال از ابلاغ اوراق قطعی با رعایت نصاب مربوطه پرداخت شود کلیه جرایم متعلق بدون هیچ شرط دیگری بخشوده می‌شود. بخشنامه تبیینی آن طی شماره 61/1403/200 مورخ 1403/12/25 صادر و ابلاغ شده است.

ضمناً به ادارات امور مالیاتی توصیه شده است حتی‌المقدور از ظرفیت ماده 30 آیین‌نامه موضوع ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم برای رفع مغایرت‌ها استفاده نمایند.