قانون موافقت نامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ج مهوری زیمباوه

شماره 48490/106 1395/07/06

حجت‌الاسلام والمسلمین جناب آقای دکتر حسن روحانی

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

عطف به نامه شماره 135594/52676 مورخ 1394/10/19 در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم(123) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه که با عنوان لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ 1395/06/10 و تایید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ می‌گردد.

رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره 83781 1395/07/12

وزارت راه و شهرسازی

در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به پیوست «قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمباوه» که در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دهم شهریورماه یکهزار و سیصد و نود و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1395/06/24 به تایید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره 48490/106 مورخ 1395/07/06 مجلس شورای اسلامی واصل گردیده، جهت اجرا ابلاغ می‌گردد.

با توجه به اصل یکصد و بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اجرای مفاد موافقتنامه منوط به انجام تشریفات و ترتیبات مندرج در ماده (19) موافقتنامه می‌باشد.

رییس جمهور ـ حسن روحانی

ماده واحده ـ موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه مشتمل بر یک مقدمه و نوزده ماده و یک پیوست، به شرح پیوست تصویب و اجازه تسلیم اسناد آن داده می‌شود.

تبصره1ـ کلیه اصلاحات آتی موضوع ماده (14) موافقتنامه باید طبق اصول هفتاد و هفتم (77) و یکصد و بیست و پنجم (125) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب گردد.

تبصره2ـ حل اختلاف از طریق داوری موضوع ماده (15) این موافقتنامه منوط به رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.

بسم الله الرحمن الرحیم

موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی

بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه

مقدمه

دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه که عضو کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی مورخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی می‌باشند، و از این پس «طرف‌های متعاهد» نامیده می‌شوند، با تمایل یکسان برای انعقاد موافقتنامه‌ای به منظور تاسیس و بهره‌برداری از سرویس‌های هوایی منظم بین و ماورای سرزمین های خود به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1ـ تعاریف

از نظر این موافقتنامه ، جز در صورتی که سیاق عبارت به گونه دیگری اقتضا نماید:

الف ـ اصطلاح «کنوانسیون » به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح گردید، اطلاق می‌شود، و شامل ضمایم کنوانسیون که به موجب ماده (90) کنوانسیون مزبور به تصویب رسیده و نیز اصلاحات پیوست یا کنوانسیون به موجب مواد (90) و (94) آن تا حدودی که موارد مزبور برای طرف‌های متعاهد لازم‌الاجرا شده است ، خواهد بود.

ب ـ اصطلاح «مقامات هواپیمایی » در مورد جمهوری اسلامی ایران به «رییس سازمان هواپیمایی کشوری » و هرشخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد، و در مورد دولت جمهوری زیمبابوه وزیر مسوول در امور هوانوردی و یا هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن مقام باشد، اطلاق می‌شود.

پ ـ اصطلاح «شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (3) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت بیابند.

ت ـ اصطلاح «ظرفیت » درمورد هواپیما، به میزان بارگیری موثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «ظرفیت » درمورد «سرویس مورد توافق » به حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.

ث ـ اصطلاح «سرزمین » در مورد هر یک از طرف‌های متعاهد به مناطق خشکی و آبی که تحت حاکمیت آن قرار دارد؛ اطلاق و شامل فضای محاذی آن‌ها نیز می‌شود.

ج ـ اصطلاحات «سرویس هوایی »، «سرویس هوایی بین‌المللی »، «شرکت هواپیمایی » و «توقف به منظورهای غیرحمل ونقل » به ترتیب دارای همان معانی است که در ماده (96) کنوانسیون برای آن‌ها ذکر شده است .

چ ـ اصطلاح «نرخ » به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمت‌های مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمت ها و شرایط مقرر برای نمایندگی ها و سایر خدمات جنبی به استثنای دستمزدها و شرایط حمل پست ، می‌باشد.

ح ـ اصطلاح «جدول مسیر» به جدول پیوست این موافقتنامه و هرگونه اصلاحیه آن که طبق مفاد ماده (14) موافقتنامه مورد توافق قرار گرفته است اطلاق می‌شود. «جدول مسیر» بخش لاینفک موافقتنامه را تشکیل می‌دهد.

جز در صورتی که سیاق عبارت به گونه دیگری دلالت داشته باشد، کلماتی که دربردارنده مفهوم مفرد می‌باشند، مفاهیم جمع را نیز شامل می‌شوند و برعکس.

بدیهی است عناوین مواد این موافقتنامه به هیچ وجه معنای هریک از مقررات این موافقتنامه را محدود نمی کند یا توسعه نمی دهد.

ماده 2ـ اعطای حقوق

1ـ هر طرف متعاهد جهت انجام سرویس‌های هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق مشخص شده در این موافقتنامه را به شرح زیر به طرف متعاهد دیگر اعطا می‌نماید:

الف ـ پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛

ب ـ توقف درسرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل ونقل ؛

پ ـ توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل ونقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه .

2ـ استفاده از حق آزادی پنجم پروازی منوط به موافقت مقامات صلاحیتدار طرف مقابل می‌باشد.

3ـ هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطا کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

4ـ در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است یا در مناطقی که تحت تاثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته، انجام سرویس‌های موضوع این ماده منوط به تصویب مقام‌های صلاحیتدار مربوطه خواهد بود.

ماده 3ـ تعیین و اجازه

1ـ هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام سرویس‌های مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین ، و هر شرکت هواپیمایی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد.

2ـ پس از دریافت اعلامیه مذکور مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (3) و (4) این ماده اجازه مقتضی را بدون تاخیر به شرکت هواپیمایی تعیین شده مزبور اعطا کنند.

3ـ مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولا به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات در مورد بهره‌برداری از سرویس‌های هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا می‌باشد.

4ـ هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد که مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی مربوط در اختیار طرف متعاهد تعیین کننده شرکت(های) هواپیمایی یا اتباع آن طرف متعاهد است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (2) این ماده امتناع ورزد یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (2) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین شده لازم بداند، وضع نماید.

5 ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بندهای (1) و (2) این ماده ، بهره‌برداری از سرویس‌های مورد توافق را آغاز کند.

ماده 4ـ تعلیق و لغو

1ـ هر طرف متعاهد می‌تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره‌برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده (2) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر معلق ، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می‌داند وضع کند:

الف ـ چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی مذکور در اختیار طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمایی یا اتباع طرف متعاهد مزبور می‌باشد؛ یا

ب ـ چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطا نموده است رعایت نکند؛ یا

پ ـ چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره‌برداری از شرایط مقرر به موجب این موافقتنامه تخطی کند.

2ـ اعمال حق لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند (1) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات ، فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت . این مشورت بین مقامات هواپیمایی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

ماده 5 ـ شمول قوانین و مقررات

1ـ قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهایی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط به بهره‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیماها مادام که برفراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد می‌باشند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.

2ـ قوانین و مقررات هر طرف متعاهد که ناظر به ورود، اقامت موقت و خروج مسافران ، خدمه ، بار یا پست از سرزمین آن می‌باشد از قبیل تشریفات ورود و خروج ، مهاجرت و همچنین مقررات گمرکی و بهداشتی در مورد مسافران ، خدمه ، بار یا محمولات پستی هواپیمای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر مادام که در سرزمین مذکور باشند اعمال خواهد شد.

3ـ هر طرف متعاهد بنا به تقاضای طرف متعاهد دیگر نسخه‌ای از قوانین و مقررات مذکور در این ماده را در اختیار آن قرار خواهد داد.

4ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد حق دارد دفتر نمایندگی خود را در سرزمین طرف متعاهد دیگر دایر نماید و یا اینکه برای خود عامل کل یا عامل فروش کل تعیین کند. نصب عامل کل یا عامل فروش کل بر اساس قوانین و مقررات مربوط حاکم هر طرف متعاهد صورت خواهد گرفت .

5 ـ انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد طبق مقررات تسعیر ارزهای خارجی جاری در هر دو کشور صورت خواهد گرفت . طرف‌های متعاهد بیشترین تلاش خود را برای تسهیل انتقال درآمدهای حاصله مزبور پس از کسر هزینه ها به عمل خواهند آورد.

ماده 6 ـ معافیت از حقوق گمرکی ، سود بازرگانی و سایر عوارض

1ـ هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهدی که سرویس‌های بین‌المللی را انجام می‌دهد و مواد سوختی ، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی ، وسایل یدکی ، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها و سرویس‌های موضوع این موافقتنامه می‌باشند به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهند بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار گیرد یا به مصرف برسد که هواپیماهای مزبور برفراز آن سرزمین در پرواز باشند.

2ـ سوخت ، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی ، وسایل یدکی ، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار که توسط یک طرف متعاهد یا اتباع آن به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شود و صرفا به منظور استفاده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده آن طرف متعاهد باشد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهد بود.

3ـ سوخت ، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی ، وسایل یدکی ، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار که بار هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد می‌شود و در سرویس‌های بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی ، مالیات ها و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی ، معاف خواهد بود.

4ـ تجهیزات هوابرد مورد نیاز جاری ، و همچنین مواد و کالاهای نگاهداری شده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد تن ها با موافقت مقامات گمرکی دیگر طرف متعاهد در آن سرزمین قابل تخلیه است . در این صورت می‌توان آن‌ها را تا زمانی که طبق مقررات گمرکی مجددا صادر می‌شوند و یا ترتیب دیگری در مورد آن داده شود تحت نظارت مقامات نامبرده قرار داد.

5 ـ مسافران ، اثاثیه مسافران و باری که از سرزمین یک طرف متعاهد در گذر (ترانزیت) مستقیم قرار دارند و از حریمی که در فرودگاه بدین منظور اختصاص یافته خارج نمی شوند، فقط مشمول یک کنترل ساده خواهند بود. اثاثیه مسافر و بار تا زمانی که در گذر (ترانزیت) مستقیم است از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هرگونه مالیات معاف خواهد بود.

6 ـ اسناد رسمی حاوی آرم رسمی شرکت هواپیمایی مانند برچسب چمدان ، بلیط هواپیما، بارنامه ، کارت اجازه ورود به هواپیما و جدول زمانبندی که به داخل سرزمین هر طرف متعاهد برای استفاده اختصاصی شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از کلیه حقوق گمرکی و سود بازرگانی و یا مالیات ها براساس عمل متقابل معاف خواهد بود.

ماده 7ـ تسهیلات و هزینه‌های فرودگاهی

1ـ هریک از طرف‌های متعاهد در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاه هایی را جهت استفاده شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر در مسیرهای مشخص شده تعیین خواهد کرد، و تسهیلات ارتباطی ، هوانوردی ، هواشناسی و سایر خدماتی را که برای بهره‌برداری سرویس‌های مورد توافق لازم است در اختیار شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.

2ـ هریک از طرف‌های متعاهد می‌تواند در قبال استفاده هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر از فرودگاه ها و سایر تاسیسات آن هزینه‌های عادلانه و معقولی دریافت دارد، مشروط بر آنکه میزان این هزینه ها از آنچه شرکت‌های حمل و نقل هوایی که در سرویس‌های مشابه بین‌المللی تردد می‌کنند، برای استفاده از چنین فرودگاه و تاسیساتی می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 8 ـ مقررات ظرفیت و تصویب برنامه‌های پرواز

1ـ شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف‌های متعاهد از رفتار عادلانه و برابر برخوردار خواهند بود تا بتوانند برای انجام سرویس‌های مورد توافق در مسیرهای مشخص شده از فرصت‌های متساوی بهره مند باشند.

2ـ در انجام سرویس‌های مورد توافق ، شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد، منافع شرکت هواپیمایی طرف دیگر را مورد نظر قرار خواهد داد تا من غیرحق در سرویس‌های طرف دیگردر تمام یا قسمتی از همان مسیرها اثر نامطلوب ایجاد نشود.

3ـ هدف اصلی از برقراری سرویس‌های مورد توافق توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف‌های متعاهد، تامین ظرفیت کافی با ضریب بار مناسب جهت رفع نیازمندی‌های جاری و پیش بینی شده معقول برای حمل مسافر و بار و پست بین سرزمین طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمایی و سرزمین طرف متعاهد دیگر می‌باشد.

4ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد همچنین می‌تواند با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)، (2) و (3) این ماده ، ظرفیتی را برای رفع نیازمندی‌های حمل ونقل بین سرزمین های کشورهای ثالث مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه و سرزمین طرف متعاهد دیگر تامین نماید.

5 ـ ظرفیتی که عرضه می‌شود شامل تعداد سرویس ها و نوع هواپیماهای مورد استفاده شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف‌های متعاهد در سرویس‌های مورد توافق، از سوی مقام‌های هواپیمایی مورد توافق قرار خواهد گرفت.

6 ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد، حداکثر سی روز قبل از شروع سرویس ها در مسیرهای مشخص شده ، برنامه‌های پرواز را برای تصویب به مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر تسلیم خواهد نمود. در مورد تغییرات بعدی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد. در موارد خاص می‌توان این محدوده زمانی را با تصویب مقامات نامبرده تغییر داد.

ماده 9ـ شناسایی گواهینامه‌ها و پروانه ها

گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی باشد، برای بهره‌برداری از مسیرها و سرویس‌های موضوع این موافقتنامه ، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر اینکه شرایط صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور مساوی یا بیش از حداقل استانداردهایی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا خواهد شد. در هر حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد پرواز از فراز سرزمین خود از به رسمیت شناختن گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که برای اتباع آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده خودداری نماید.

ماده 10ـ نرخ‌های حمل ونقل هوایی

1ـ هر طرف متعاهد به هر شرکت هواپیمایی تعیین شده اجازه می‌دهد بر اساس ملاحظات بازرگانی بازار برای خدمات هوایی نرخ تعیین کند. هیچ یک از طرف‌های متعاهد، شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده خود را ملزم نمی نماید که با شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده دیگر در مورد نرخ‌هایی که آن‌ها اعمال یا اعمال آن‌ها را برای خدمات مشمول این ترتیبات پیشنهاد می‌کنند، مشورت نمایند.

2ـ هر طرف متعاهد می‌تواند از شرکت یا شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده خود اعلام یا ثبت هرگونه نرخ مقررشده را بخواهد. هیچ یک از طرف‌های متعاهد خواهان اعلام یا ثبت نرخ‌هایی نخواهد شد که شرکت یا شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار است اعمال نمایند. این نرخ ها به قوت خود باقی می‌ماند مگر آنکه متعاقبا به موجب بندهای (3) و (4) زیر تصویب نشوند.

3ـ مداخله طرف‌های متعاهد به موارد ذیل محدود می‌شود:

الف) حمایت از مصرف کنندگان در مقابل نرخ‌های گزاف به علت سواستفاده از قدرت بازار

ب) پیشگیری از نرخ‌هایی که اعمال آن‌ها رفتار ضدرقابتی تلقی می‌شوند که قطعا، احتمالا یا صراحتا تاثیر بازدارنده، محدودکننده یا منحرف کننده رقابت و یا حذف یک رقیب از مسیر را دارند.

4ـ هر طرف متعاهد می‌تواند بطور یکجانبه نرخ‌های ثبت شده یا اعمال شده توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده خود را قبول ننماید. در هر حال چنین مداخله ای تن ها در صورتی انجام خواهد شد که به نظر مقام هواپیمایی آن طرف متعاهد نرخ اعمال شده یا پیشنهادی، مشمول هر یک از معیارهای مقرر در بند (3) فوق‌الذکر باشد.

5 ـ هیچ یک از طرف‌های متعاهد نباید به طور یکجانبه جهت پیشگیری از اجرایی شدن یا تداوم نرخ اعمال شده یا پیشنهادی برای اعمال توسط یک شرکت هواپیمایی طرف متعاهد دیگر اقدام نماید. چنانچه یک طرف متعاهد معتقد باشد که هرگونه نرخی از این قبیل با ملاحظات مندرج در بند (3) فوق‌الذکر ناهماهنگ است، می‌تواند درخواست مشاوره نماید و طرف متعاهد دیگر را از دلایل نارضایتی خود مطلع سازد. این مشاوره ها باید پس از دریافت درخواست حداکثر ظرف مدت چهارده روز انجام شود. بدون توافق دو جانبه نرخ، قابل اعمال یا همچنان معتبر خواهد بود.

ماده 11ـ امنیت هوانوردی

1ـ طرف‌های متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌الملل در قبال یکدیگر در خصوص حفظ امنیت هواپیمایی کشوری در برابر اعمال مداخله گرایانه غیرقانونی دارند، مورد تاکید قرار می‌دهند. طرف‌های متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به عهده دارند، به ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرایم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما، امضاشده در توکیو به تاریخ 1342/06/23 هجری شمسی مطابق با 14 سپتامبر 1963 میلادی ، کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیما، امضاشده در لاهه به تاریخ 1349/09/25 هجری شمسی مطابق با 16 دسامبر 1970 میلادی و کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری، امضاشده در مونترال به تاریخ 1350/07/01 هجری شمسی مطابق با 23 سپتامبر1971میلادی عمل خواهندکرد.

2ـ طرف‌های متعاهد حسب تقاضا، کلیه مساعدت های لازم را به یکدیگر جهت جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال غیرقانونی علیه امنیت این هواپیماها، مسافران و خدمه آن‌ها، فرودگاه ها و تاسیسات هوانوردی و هر نوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمایی کشوری ارایه خواهند کرد.

3ـ طرف‌های متعاهد باید در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری که به عنوان ضمایم کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی شناخته شده اند تا حدودی که مقررات امنیتی مزبور در مورد طرف ها قابل اجرا است عمل نمایند. طرف‌های متعاهد باید از متصدیان هواپیماهایی که محل ثبت آن هواپیماها یا محل اصلی کار و یا اقامت دایمی متصدیان آن‌ها در سرزمین وی واقع شده و نیز از متصدیان فرودگاه های واقع در سرزمین خود بخواهد که مطابق مقررات امنیتی هوانوردی مزبور عمل کنند.

4ـ هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی مورد اشاره در بند (3) فوق را که طرف متعاهد دیگر برای ورود به سرزمین خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است ، رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در سرزمین خود اقدامات کافی برای حفاظت از لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خواربار هواپیما پیش از سوارشدن مسافران یا بارگیری و به هنگام آن به نحو موثر انجام می‌شود. همچنین هر طرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام اقدامات معقول امنیتی ویژه جهت مقابله با تهدیدی خاص به عمل آورد، با نظر مساعد مورد توجه قرار دهد.

5 ـ هرگاه هواپیمای کشوری به طور غیرقانونی تصرف شود و یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت این هواپیما، مسافران و خدمه آن، فرودگاه ها یا تاسیسات هوانوردی صورت پذیرد، و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد، طرف‌های متعاهد باید از طریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به منظور ختم سریع و بی خطر حادثه و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.

ماده 12ـ ایمنی هوانوردی

1ـ هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مربوط به تاسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره‌برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کار گرفته است، درخواست مشاوره نماید. چنین مشاوره‌ای ظرف مدت سی روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.

2ـ در صورتی که پس ازمشاوره مزبور یک طرف متعاهد ملاحظه کند که طرف متعاهد دیگر استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مذکور در بند (1) را که درآن زمان به موجب کنوانسیون وضع شده، به طور موثر به کار نمی گیرد یا اجرا نمی کند، طرف متعاهد دیگر را از یافته‌های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با استانداردهای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری ضروری به نظر می‌رسد آگاه خواهد کرد. طرف متعاهد دیگر اقدام اصلاحی مناسب را در فرصت زمانی توافق شده اعمال خواهد نمود.

3ـ به موجب ماده (16) کنوانسیون توافق می‌شود، هر نوع هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد یا از طرف آن، در سرویس‌هایی از مبدا سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره‌برداری قرار گیرد، می‌تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر مشمول بازرسی نماینده مجاز طرف متعاهد دیگر قرار گیرد، مشروط به اینکه این امر، منجر به تاخیر بدون دلیل در بهره‌برداری از هواپیما نگردد. علی رغم تعهدات مندرج در ماده (33) کنوانسیون هدف از این بازرسی تایید اعتبار اسناد هواپیمای مربوط،گواهینامه خدمه و تطبیق تجهیزات و وضعیت هواپیما با استانداردهای وضع شده در آن زمان به موجب کنوانسیون می‌باشد.

4ـ در صورتی که اقدام فوری برای حصول اطمینان از ایمنی بهره‌برداری شرکت هواپیمایی تعیین شده ضرورت داشته باشد، هر طرف متعاهد حق تغییر یا تعلیق فوری مجوز بهره‌برداری شرکت یا شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر را برای خود محفوظ می‌دارد.

5 ـ هراقدامی ازسوی یک طرف متعاهد طبق بند(4) فوق با از بین رفتن زمینه اتخاذ آن اقدام متوقف خواهد شد.

6 ـ با توجه به بند (2) فوق اگر مشخص شود که یک طرف متعاهد در وضعیت عدم تطابق با استانداردهای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری قرار دارد، پس از گذشت فرصت زمانی مورد توافق، مراتب باید به اطلاع دبیر کل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری برسد. مقام اخیرالذکر باید از تصمیم رضایت بخش بعدی در خصوص وضعیت نیز مطلع گردد.

ماده 13ـ تسلیم آمار

مقامات هواپیمایی هر طرف متعاهد اطلاعات و آمار مربوط به حمل ونقل انجام شده در سرویس‌های مورد توافق توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده خود به سرزمین طرف متعاهد دیگر یا از آن سرزمین را که معمولا توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده برای مقامات ملی هوانوردی خود تهیه و به آن‌ها ارایه می‌گردد، بنابر تقاضا در اختیار مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر قرار خواهند داد. ارایه هرگونه اطلاعات اضافی آماری حمل ونقل مورد درخواست مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد از مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر منوط به مذاکره و توافق متقابل طرف‌های متعاهد خواهد بود.

ماده 14ـ مشاوره ، تغییر و اصلاح

1ـ هر طرف متعاهد یا مقامات هواپیمایی آن می‌توانند در هر زمان از طرف متعاهد دیگر یا مقامات هواپیمایی آن تقاضای مشاوره کنند.

2ـ مشاوره مورد تقاضای یک طرف متعاهد یا مقامات هواپیمایی آن‌ها ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت تقاضا آغاز خواهد شد.

3ـ هرگونه تغییر یا اصلاح این موافقتنامه با رعایت مفاد ماده (19) این موافقتنامه ، به مورد اجرا نهاده خواهد شد.

4ـ علی رغم مفاد بند (3) اصلاحات جدول مسیر پیوست این موافقتنامه می‌تواند، بطور مستقیم بین مقامات هواپیمایی طرف‌های متعاهد مورد توافق قرار گیرد. این اصلاحات پس از تایید از طریق مبادله یادداشت دیپلماتیک لازم‌الاجرا خواهد گردید.

ماده 15ـ حل اختلافات

1ـ هرگاه در مورد تفسیر یا اجرای این موافقتنامه و پیوست (های) آن بین طرف‌های متعاهد اختلافی بروز نماید، طرف‌های متعاهد در مرحله نخست اهتمام خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل نمایند.

2ـ هرگاه طرف‌های متعاهد نتوانند اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل کنند، می‌توانند با توافق موضوع را جهت کسب نظر مشورتی به هر شخص یا هیاتی مثل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری ارجاع کنند.

3ـ چنانچه طرف‌های متعاهد به موجب بندهای (1) و (2) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه نرسند هر یک از طرف‌های متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر موضوع را به هیات داوری سه نفره ارجاع نماید.

4ـ هریک از طرف‌های متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه ارجاع اختلاف به داوری ، نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند. داور سوم که ریاست هیات داوری را به عهده خواهد داشت و از این پس سرداور نامیده خواهدشد ظرف مدت شصت روز از آخرین انتخاب توسط همان دو داور منتخب، انتخاب خواهد شد. چنانچه هر یک از طرف‌های متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند، و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور، در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرف‌های متعاهد می‌تواند از رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرف‌های متعاهد روابط سیاسی دارد.

5 ـ در مواردی که سرداور باید توسط رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری تعیین شود چنانچه رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف‌های متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رییس انجام خواهد شد، و چنانچه معاون رییس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف‌های متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ یک از طرف‌های متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.

6 ـ هیات داوری با توجه به سایر مواردی که طرف‌های متعاهد توافق نموده اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

7ـ تصمیمات هیات داوری برای طرف‌های متعاهد لازم‌الاتباع است .

8 ـ مخارج داوری ، شامل هزینه ها و دستمزدهای داوران به نسبت مساوی توسط طرف‌های متعاهد پرداخت خواهد گردید. هرگونه مخارجی که توسط شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری در رابطه با نصب سرداور و یا داور طرف ممتنع به شرح مندرج در بند (4) این ماده به وجود آید به عنوان بخشی از هزینه‌های داوری محسوب خواهد گردید.

ماده 16ـ فسخ

1ـ هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه طی اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اطلاعیه همزمان به آگاهی سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری نیز خواهد رسید.

2ـ در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهدشد، مگر آن که اطلاعیه فسخ قبل از انقضای این مدت با تراضی طرف‌های متعاهد مسترد شود. هرگاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده روز پس از وصول آن توسط سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 17ـ مطابقت با کنوانسیون‌ها یا موافقتنامه‌های چندجانبه

چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل ونقل هوایی در مورد هر دو طرف متعاهد لازم‌الاجرا گردد، این موافقتنامه و پیوست(های) آن باید به نحوی اصلاح شود که مفاد آن با مقررات کنوانسیون یا موافقتنامه مزبور انطباق یابد.

ماده 18ـ ثبت

این موافقتنامه و پیوست (های) آن و هرگونه اصلاحیه آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 19ـ لازم‌الاجرا شدن

این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر طرف متعاهد به طرف متعاهد دیگر مبنی بر اینکه الزامات قانون اساسی خود را برای لازم‌الاجرا شدن این موافقتنامه به عمل آورده ، به مورد اجرا گذارده خواهد شد.

با تایید مفاد این موافقتنامه ، نمایندگان تام‌الاختیار امضاکننده زیر که از طرف دولت‌های متبوع خود مجاز می‌باشند این موافقتنامه را در یک مقدمه و نوزده ماده و یک پیوست امضا نمودند.

این موافقتنامه در تهران در تاریخ 1391/07/25 هجری شمسی برابر با 16 اکتبر 2012 میلادی در دو نسخه اصلی به زبان‌های فارسی و انگلیسی که تمامی متون دارای اعتبار یکسان می‌باشند، تنظیم گردید.

از طرف از طرف

دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری زیمبابوه

پیوست

(جدول مسیر)

1ـ مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده جمهوری اسلامی ایران مورد بهره‌برداری قرار گیرد:

2ـ مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده دولت جمهوری زیمبابوه مورد بهره‌برداری قرار گیرد:

تذکر:

1ـ هر شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند نقاط واسط و نقاط ماورا مشخص شده در پیوست این موافقتنامه را در شرایطی مورد بهره‌برداری قرار دهد که حق بهره‌برداری از آزادی پنجم حمل و نقل بین این گونه نقاط و سرزمین طرف متعاهد دیگر اعمال نگردد، مگر اینکه در این مورد بین دو طرف متعاهد توافقی به عمل آمده باشد.

2ـ از نـقاط واسط و نقاط ماورا در هر یک از مسیرهای مشخص شده می‌توان به اختیار شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده در هر پرواز یا کلیه پروازها صرف نظر نمود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و دو تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و نوزده ماده و یک پیوست در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دهم شهریورماه یکهزار و سیصد و نود و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1395/06/24 به تایید شورای نگهبان رسید.

رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی