آثار مالیاتی ناشی از اجرای استاندارد حسابداری شماره 35 با عنوان «مالیات بر درآمد»

1- از آنجا که تغییرات به عمل آمده در نتیجه رعایت این استاندارد، صرفاً تغییر در نحوه گزارشگری مالی بوده؛ لذا به طور کلی، با امعان نظر به مفاد مواد (94) و (106) قانون مالیات‌های مستقیم مبنی بر چگونگی تعیین مأخذ مشمول مالیات، صرف اجرای استاندارد حسابداری مذکور، موجب تغییر در مأخذ مشمول مالیات نخواهد بود؛ بنابراین، حساب «بدهی مالیات انتقالی» که در نتیجه رعایت استاندارد یاد شده ایجاد می‌شود، لزوماً بدهی مالیاتی ابرازی مؤدی تلقی نشده و مؤثر بر مأخذ مشمول مالیات نمی‌باشد. همچنین، حساب‌های «دارایی مالیات انتقالی» و «درآمد مالیات» ایجاد شده بابت رعایت این استاندارد؛ که صرفاً در راستای گزارشگری مالی می‌باشد، فاقد اثر مالیاتی بر مأخذ مشمول مالیات است.

2- حساب «هزینه مالیات بر درآمد» به موجب بند (7) ماده (148) قانون مالیات‌های مستقیم، هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمی‌شود.

3- منظور نمودن بخشی از افزایش ارزش دارایی‌های استهلاک‌پذیر، بابت تجدید ارزیابی، به حساب «بدهی مالیات انتقالی»، در اجرای استاندارد حسابداری شماره (35)، موجب شمول مالیات بر درآمد نسبت به «افزایش ارزش ناشی از تجدید ارزیابی»، در صورت رعایت مقررات تبصره (1) ماده (149) قانون مالیات‌های مستقیم، نخواهد بود.

4- آثار سود و زیان سنواتی ناشی از رعایت استاندارد حسابداری شماره (35)، از جمله شناسایی آثار انباشته ناشی از «تغییر در رویه»، با رعایت مقررات مواد (94) و (106) قانون مالیات‌های مستقیم، مؤثر بر درآمد مشمول مالیات نمی‌باشد.