ماده 3 قانون صدور چک

ماده 3 -

صادرکننده چک باید در تاریخ مندرج در آن، معادل مبلغ مذکور، در بانک محال‌علیه، وجه نقد داشته باشد، و نباید تمام یا قسمتی از وجهی را که به اعتبار آن چک صادر کرده، به صورتی از بانک خارج نماید، یا دستور عدم پرداخت وجه چک را بدهد، و نیز نباید چک را به صورتی تنظیم نماید که بانک، به عللی از قبیل عدم مطابقت امضا یا قلم‌خوردگی در متن چک، یا اختلاف در مندرجات چک، و امثال آن، از پرداخت وجه چک خودداری نماید.

هرگاه در متن چک، شرطی برای پرداخت ذکر شده باشد، بانک به آن شرط ترتیب اثر نخواهد داد.