ادارات کل امور مالیاتی
موضوع: در خصوص مصادیق اشتباه محاسبه موضوع ماده 30 آییننامه اجرایی ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم و نحوه اقدام در موارد احراز بیشبرآوردی مأخذ یا درآمد مشمول مالیات موضوع تبصره (2) ماده یادشده
با توجه به سؤالات و ابهامات مطرح شده پیرامون ماده 30 آییننامه اجرایی ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم و تبصره (2) آن و در راستای رفع ابهام و وحدت رویه و تسهیل امور مؤدیان، مقرر میدارد:
الف- در خصوص اشتباه محاسبه:
با عنایت به مفاد ماده 30 آییننامه اجرایی ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم و تعریف اشتباه محاسبه مبنی بر اینکه «مصادیق اشتباه محاسبه شامل وجود دادههای ناصحیح، اشتباه در بهرهبرداری از اطلاعات و عدم انتقال صحیح دادهها یا به طور کلی عدم انتقال دادهها از کاربرگ تهیه شده به سیستم و یا اشتباه محاسباتی در کاربرگهای تهیه شده در زمان حسابرسی مالیاتی است، مشروط بر اینکه تغییر مبانی در تشخیص مأخذ یا درآمد مشمول مالیات یا اعتبار مالیاتی نباشد» و به منظور تبیین مصادیق «وجود دادههای ناصحیح»، بدینوسیله اعلام میدارد:
به طور کلی دادههای اشتباه در سامانه «بهرهبرداری از اطلاعات مالیاتی»، از جمله دادههای مربوط به اطلاعات ارسالی توسط گمرک و درصد رفع تعهد ارزی اعلامی توسط بانک مرکزی، از مصادیق «وجود دادههای ناصحیح» موضوع اشتباه محاسبه ماده (30) آییننامه یادشده محسوب میشود. لذا در مواردی که اطلاعات سامانه مذکور اصلاح میگردد، اصلاح برگ تشخیص/ مطالبه/ قطعی حسب مورد با رعایت مقررات این ماده، ضروری میباشد.
ب- نحوه اقدام در موارد احراز بیشبرآوردی
با توجه به اصلاح تبصره (2) ماده 30 آییننامه ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر اینکه «در صورتی که در محاسبه مأخذ یا درآمد مشمول مالیات بیشبرآوردی صورت گرفته باشد و مراتب به تأیید اداره کل امور مالیاتی ذیربط برسد و این امر منجر به کاهش مالیات یا جرایم متعلقه شود، مطابق مقررات این ماده اقدام میشود» و در راستای احتراز از مطالبه مالیات ناشی از بیشبرآوردی، مقرر میگردد:
1) چنانچه به دلایلی از قبیل عدم ارائه اسناد و مدارک توسط مؤدی و یا عدم توجه به اسناد و مدارک مثبته ابرازی یا به دست آمده، در تعیین مأخذ یا درآمد مشمول مالیات مؤدی، بیشبرآوردی نسبت به میزان واقعی آن، صورت گرفته باشد و مبلغ بیشبرآوردی، در هر یک از مراحل قبل یا بعد از طرح در مرحله رسیدگی مجدد موضوع ماده 238 قانون مالیاتهای مستقیم یا هر یک از مراجع دادرسی مالیاتی از جمله مراجع موضوع مواد 244، 247، 251 و نیز ماده 251 مکرر قانون مذکور، توسط اداره کل امور مالیاتی ذیربط (مدیرکل یا یکی از معاونین حسابرسی به انتخاب مدیرکل) مورد تأیید قرارگیرد، حوزه کاری حسابرسی ذیربط مکلف به اقدام وفق ماده یادشده و صدور برگ تشخیص/مطالبه/ قطعی اصلاحی برابر مقررات خواهد بود.
2) در موارد طرح پرونده در مراجع دادرسی مالیاتی، اعمال مفاد تبصره مزبور صرفاً تا پیش از تشکیل جلسه رسیدگی مراجع یادشده امکانپذیر خواهد بود. بدیهی است در صورتی که این مراجع نسبت به موضوع بیشبرآوردی رسیدگی ننموده باشند، اداره کل امور مالیاتی مربوطه میتواند در چارچوب تبصره مذکور اقدام نماید.
3) مقررات ماده 30 آییننامه اجرایی موضوع ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم، نافی انجام تکالیف مراجع دادرسی مالیاتی در رسیدگی به اعتراض مؤدیان وفق مقررات مربوطه نمیباشد.
با صدور این بخشنامه، مفاد نامه شماره 200/85609/د مورخ 1402/12/12 ملغی میگردد.
فایلهای پیوست:
