بخشنامه درباره پذیرش مالیاتی ذخیره مربوط به وجوه پرداختی سختی کار

با سلام و احترام

بازگشت به نامه شماره 1403/108 مورخ 1403/02/18، پیرامون ابهام مطرح شده نظر مشورتی این معاونت را به آگاهی می رساند؛

1-   مطابق قسمت اخیر ماده (147) قانون مالیات های مستقیم، "در مواردی که هزینه ای در این قانون پیش بینی نشده یا پیش از نصاب های مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و یا مصوبه هیات وزیران صورت گرفته باشد، قابل قبول خواهد بود. "همچنین، در بند (26) ماده (148) قانون اخیر الذکر، قانون گذار ذخیره مرتبط با هزینه های پرداختی قابل قبول را که به سال مورد رسیدگی ارتباط دارد، به عنوان هزینه های قابل قبول بر شمرده است. همچنین، مطابق بخشنامه شماره 30/4/14266/71996 مورخ 1374/12/21، "هزینه های قبول که با توجه به دلایل و مدارک مثبت در یک سال مالیاتی تحقق یافته، اعم از آن که در سال مزبور پرداخت شده یا مودی متعهد به پرداخت آن باشد، باید جزء هزینه های قابل قبول همان سال پذیرفته شود".

2-   در اجرای ماده  واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و (77) و تبصره ماده (76) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371 و مطابق ماده (14) آئین نامه اجرائی موضوع بند (5) جزء (ب) قانون مذکور به شماره 15365/ت36005هـ مورخ 1386/02/05 مصوب هیات محترم وزیران، "کارفرما مکلف است پس از احراز شرایط باز نشستگی بیمه شده شاغل در گارگاه وی، طبق این آئین نامه معادل چهار درصد (4%) میزان مستمری بر قراری بیمه شده نسبت به سنوات اشتغال او در مشاغل سخت و زیان آور را که توسط سازمان تامین اجتماعی محاسبه و مطالعه می گردد به طور یک جا به سازمان یاد شده پرداخت نماید."

3-   به موجب قوانین و مقررات مالیاتی از جمله ماده (95) قانون مالیات های مستقیم اصلاحی مصوب 1394 و آیین نامه اجرایی مربوطه، کلیه اشخاص حقوقی مکلف به نگهداری دفاتر و ثبت و شناسایی رویدادهای مالی در دفاتر قانونی با رعایت اصول و استانداردهای حسابداری می باشند.

با عنایت به مراتب فوق، در مواردی که آن شرکت مطابق استاندارد حسابداری شماره (4) ایران با عنوان "ذخایر، بدهی های احتمالی و دارایی های احتمالی" ملزم به نگهداری حساب ذخیره در دفاتر و صورت های مالی از بابت وجوه پرداختی به سازمان تامین اجتماعی ناشی از سختی کار در اجرای مقررات قانونی فوق الذکر شود، در این صورت ذخیره ای که با رعایت قوانین و مقررات مربوطه از جمله مقررات ماده واحده قانون یاد شده و الزامات استاندارد حسابداری مذکور محاسبه شده باشد، در اجرای حکم قسمت اخیر ماده (147) قانون مالیات های مستقیم، بند (26) ماده (148) قانون مزبور و با امعان نظر به مفاد بخشنامه مذکور، در زمره هزینه های قابل قبول مالیاتی تلقی خواهد شد.