ورود شکایت نسبت به رفع ابهام از رای شماره 601- 1389/12/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری (و رای...

بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: 140009970905813048

تاریخ دادنامه: 19؍11؍1400

شماره پرونده: 0003705

مرجع رسیدگی:

هیات عمومی دیوان عدالت اداری متقاضی: رییس کل دادگستری استان آذربایجان شرقی

موضوع شکایت و خواسته: رفع ابهام از رای شماره 601- 1389/12/09

هیات عمومی دیوان عدالت اداری (و رای اصلاحی آن به شماره 73-1398/01/27) و همچنین رای شماره 1957-1956 مورخ 1399/12/19

هیات عمومی دیوان عدالت اداری

گردش کار:

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقام رسیدگی به تقاضای ابطال بخشنامه شماره 33553-1387/04/12 سازمان امور مالیاتی کشور و به موجب رای شماره 601- 1389/12/09 و رای اصلاحی به شماره 73- 1398/01/27 اعلام کرده است که : «نظر به اینکه مصادیق حقوق و مزایای مشمول کسر مالیات،

موضوع ماده 82 قانون مالیاتهای مستقیم در ماده 83 همان قانون به عنوان مزایای مربوط به شغل احصاء شده است و خدمات و تسهیلات رفاهی که در ماده 40 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (1380/11/27) مصوب 1384/08/15 مجوز پرداخت دارد مزایای مربوط به شاغل بوده و داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده 83 قانون مالیاتهای مستقیم نمی‌باشد، بنابراین وجوه پرداختی به حقوق بگیران، تحت عناوین مهدکودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و... به عنوان مصادیق ماده 40 قانون مارالذکر،

موضوع اً از شمول احکام مواد 82 و 83 قانون مالیاتهای مستقیم خارج بوده و نظریه شماره 256/20100- 1389/10/06 دیوان محاسبات کشور هم در تایید مراتب می‌باشد. النهایه بخشنامه مورد اعتراض خلاف قانون و خارج ازحدود اختیارات سازمان امور مالیاتی کشور تشخیص و به استناد قسمت دوم اصل 170 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بند یک ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‌گردد.» این هیات همچنین در مقام رسیدگی به تقاضای ابطال بخشنامه شماره 80/98/200- 1398/08/27 سازمان امور مالیاتی کشور و به موجب رای شماره 1957-1956 مورخ 1399/12/19 و با استناد به مفاد آرای صدرالاشاره اعلام کرده است که : «...

با توجه به اینکه در بخشنامه شماره 80/98/200-1398/8/27 سازمان امور مالیاتی کشور که در مقام ابلاغ دادنامه اصلاحی رای مذکور صادر شده، وجوه پرداختی به کارکنان دولت منحصر به عناوین مهد کودک، یارانه غـذا، ایاب و ذهاب و بن کالا شـده و عبارت «و...» که بیانگر تمثیلی بودن عناوین فوق می‌باشد، حذف شده است، بخشنامه مذکور خلاف قانون و خارج از اختیار وضع شده و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 88 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود.» به دنبال صدور آرای مزبور، رییس کل دادگستری استان آذربایجان شرقی به موجب نامه شماره 1/17965/9011-1400/09/25 تقاضای رفع ابهام از رای شماره 601- 1389/12/09 (و رای اصلاحی آن به شماره 73-1398/01/27) و همچنین رای شماره 1957-1956 مورخ 1399/12/19

هیات عمومی دیوان عدالت اداری را از دیوان عدالت اداری خواستار شده که حسب پیشنهاد مورخ 1400/10/07 معاون قضایی دیوان عدالت اداری در امور هیات عمومی و هیاتهای تخصصی به رییس دیوان عدالت اداری،

موضوع رفع ابهام از آرای مذکور برای بررسی به هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری ارجاع شد و پس از طرح

موضوع در جلسه مورخ 1400/10/19 آن هیات، رییس هیات تخصصی مالیاتی بانکی به موجب نامه مورخ 1400/10/25 نظریه مشورتی اعضای هیات تخصصی را درخصوص رفع ابهام از آرای صدرالاشاره هیات عمومی به معاون قضایی دیوان عدالت اداری در امور هیات عمومی و هیاتهای تخصصی منعکس کرد و مشارالیه نیز پس از دریافت نظریه مزبور، به موجب نامه مورخ 1400/11/05 به رییس دیوان عدالت اداری اعلام کرده است که : «...با توجه به اینکه براساس ماده 122 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392: «... موارد سکوت در این قانون به ترتیبی است که در قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) و قانون اجرای احکام مدنی مقرر شده است» و به موجب ماده 27 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356/08/01: « اختلافات راجع به مفاد حکم همچنین اختلافات مربوط به اجرای احکام که از اجمال یا ابهام حکم یا محکوم‌به حادث شود، در دادگاهی‌ که حکم را صادر کرده رسیدگی می‌شود» و برمبنای موازین قانونی مذکور، رفع ابهام از آرای

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در صلاحیت خود هیات عمومی است، بر همین اساس مراتب جهت صدور دستور مقتضی درخصوص طرح

موضوع رفع ابهام از آرای فوق در جلسه

هیات عمومی دیوان عدالت اداری ، خدمت حضرتعالی ارایه می‌شود.» پس از موافقت رییس دیوان عدالت اداری با مفاد نامه مزبور در تاریخ 1400/11/09،

موضوع در دستور کار هیات عمومی قرار گرفت.

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/11/19 به ریاست معاون قضایی دیوان عدالت اداری در امور هیات عمومی و با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است
براساس ماده 122 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 : «... موارد سکوت در این قانون به ترتیبی است که در قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) و قانون اجرای احکام مدنی مقرر شده است» و به موجب ماده 27 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356/08/01 : «اختلافات راجع به مفاد حکم همچنین اختلافات مربوط به اجرای احکام که از اجمال یا ابهام حکم یا محکوم‌به حادث شود، در دادگاهی‌ که حکم را صادر کرده رسیدگی می‌شود» و برمبنای موازین قانونی مذکور، رفع ابهام از آرای

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در صلاحیت خود هیات عمومی است. ثانیاً: با توجه به اینکه

هیات عمومی دیوان عدالت اداری قبلاً و به موجب رای شماره 9909970905811956- 1399/12/19 اعلام کرده است که چون وجوه پرداختی به حقوق بگیران تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و ... به عنوان مصادیق ماده 40 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384/08/15 به عنوان عناوین خارج از شمول احکام مواد 82 و 83 قانون مالیاتهای مستقیم واجد جنبه تمثیلی و غیرحصری هستند و بر همین اساس نیز حکم به ابطال بخشنامه شماره 80/98/200-1398/8/27 سازمان امور مالیاتی کشور به دلیل حذف عبارت «و...» صادر کرده است، بنابراین با توجه به نظر

هیات عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص تمثیلی بودن عناوین فوق و عدم صلاحیت قانونی این هیات برای تعیین عناوین مزبور، رای شماره 601-1389/12/09 (و رای اصلاحی آن به شماره 73-1398/01/27) و همچنین رای شماره 1957-1956 مورخ 1399/12/19

هیات عمومی دیوان عدالت اداری از نظر

هیات عمومی دیوان عدالت اداری واجد ابهام تشخیص داده نشد و موجبی برای رفع ابهام از آنها وجود ندارد
مهدی دربین

هیات عمومی دیوان عدالت اداری معاون قضایی دیوان عدالت اداری