شماره پرونده: هـ ت/0300269
شاکی: آقای بهمن زبردست
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال از زمان صدور اطلاق معافیت «عرضه و واردات انواع چای» مذکور در نامه شماره 260/3432/ص مورخ 1396/11/08 معاون مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور
شاکی دادخواست به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته فوقالذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
با عنایت به تصمیم اخیر شورای مدیران این معاونت و صورتجلسه تنظیمی مورخ 1396/11/03 عرضه و واردات انواع چای از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون برنامه ششم توسعه از پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده معاف خواهد بود بدیهی است معافیت مذکور قابل تسری به قبل از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون برنامه ششم توسعه نخواهد بود.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
مطابق بند (ر) ماده (33) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه، «مراحل بستهبندی، انجماد، پاک کردن، درجهبندی، پوستگیری مانند شالیکوبی و خشک کردن مانند چای و تفت دادن مانند نخودپزی، فرآوری محصولات کشاورزی محسوب نمیشود. خدمات مزبور، از پرداخت مالیات و عوارض معاف میباشد.» گرچه مدیرکل دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی در پاسخ به استعلامی که در همین باره از وی شده، طی نامه شماره 267/2961/ص مورخ 1396/10/09 به درستی پاسخ داده که این معافیت تنها شامل «عرضه و واردات چای خشک بدون هیچگونه افزودنی اعم از اسانس و …» میشود اما معاون مالیات بر ارزش افزوده، کمتر از یک ماه بعد، در نامه مورد شکایت، خطاب به گمرک، «عرضه و واردات انواع چای» را علیالاطلاق معاف از مالیات بر ارزش افزوده اعلام نموده که طبعاً این معافیت شامل چایهای دارای اسانس و دیگر مواد افزودنی هم میشود. متعاقباً گمرک نیز با صدور بخشنامهای همین مراتب معافیت مطلق چای را ابلاغ و بر این اساس هم اقدام نموده است. یعنی همین معاون مالیات بر ارزش افزوده، در همان زمانی که قائل به معافیت مطلق شیر و پنیر که معافیت علیالاطلاق آنها در بند (4) ماده (12) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 مقرر شده نبود و به بهانه طعمدار بودن شیر و پنیر را مشمول مالیات مینمود معافیت خشک کردن چای را به طعمدار بودن آن تسری داده و انواع چای طعمدار را هم معاف اعلام نموده بود؛ لذا به دلیل مغایرت اطلاق حکم معافیت «عرضه و واردات انواع چای»، در نامه مورد شکایت، در حدی که شامل چایهای دارای اسانس و دیگر مواد افزودنی میشود، با حکم بند (ر) ماده (33) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه که تنها در خصوص معافیت خشک کردن چای است و نیز خروج از حدود اختیارات قانونی از حیث توسعه دامنه شمول حکم قانونگذار درخواست ابطال آن را از زمان صدور دارم.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
تا زمان تهیه گزارش پاسخی واصل نشده است.
رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
شاکی تقاضای ابطال از زمان صدور اطلاق معافیت عرضه و واردات انواع چای مذکور در نامه شماره 260/3432/ص مورخ 1396/11/08 را نموده است و مدعی است در این مقرره با لحاظ مفاد بند (ر) ماده (33) قانون برنامه ششم توسعه در دایره شمول معافیت توسعه داده شده است لیکن از آنجا که قانون مشتمل بر معافیت بند (ر) ماده 33 قانون برنامه ششم توسعه میباشد که در آن خشک کردن محصولات کشاورزی مانند چای را از مصادیق و موارد معافیت بیان نموده است و قیدی که دلالت داشته باشد که منظور صرفاً چای سیاه و خشک است وجود ندارد و هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز در موارد مشابهی، صرف طعمدار نمودن را موجب تغییر ماهیت ندانسته است فلذا افزودن اسانس به چای را نمیتوان از موارد خروج از دایره معافیت دانست. علیالخصوص که «انواع چای» در مقرره مورد شکایت قابل حمل به انواع چای خشک و بدون افزودنی از قبیل چای داخلی، وارداتی، برگ چای خرد شده، کلهمورچهای و بدون افزودن نیز میشود؛ فلذا به استناد ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری به جهت عدم مغایرت با قانون رأی به رد شکایت صادر مینماید. رأی یاد شده ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت اداری میباشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی
دیوان عدالت اداری