اعمال معافیت ماده 132 در موارد تشخیص علی‌الرأس - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 402 مورخ 10/7/80

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78

شماره حوزه مالیاتی: 151

شماره سرممیزی مالیاتی: 15

اداره: سازمان امور اقتصادی و دارایی استان قزوین - شهرستان قزوین

تاریخ ابلاغ رأی: 11/9/80

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7488/4/30 مورخ 19/9/80

خلاصه واخواهی: احتراماً شرکت مذکور نسبت به تسلیم اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان عملکرد منتهی به پایان اسفند ماه 1378 با فروش ابرازی به مبلغ 268.098.000 ریال در مهلت قانونی اقدام نموده است علی‌هذا شرکت دارای پروانه بهره‌برداری به شماره 9461 مورخ 21/10/79 می‌باشد و به علت عدم ارائه اسناد و مدارک و پروانه بهره‌برداری قبل از صدور برگ تشخیص مالیات، حوزه مالیاتی پس از بازرسی از محل کارخانه و تحقیقات و بررسی‌های به عمل آمده نسبت به تهیه گزارش و تشخیص تولید و فروش مبلغ 568.098.000 ریال حاصل از فعالیت‌های مندرج در پروانه اقدام نموده است علی‌ایحال به دنبال اعتراض مؤدی و تقاضای اعمال معافیت ماده 132 ق. م. م پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارسال و هیأت‌های بدوی و تجدیدنظر بدون اظهارنظر در مورد مبلغ مابه‌التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده به مبلغ 300.000.000 ریال نسبت به اعمال معافیت مالیاتی ماده 132 ق. م. م اقدام نموده‌اند و فقط قسمت فعالیت خارج از پروانه بهره‌برداری را مشمول مالیات دانسته، علی‌هذا با توجه به استعلام شماره 13/74633/12 مورخ 18/4/77 اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان قزوین از شورای عالی مالیاتی مبنی بر اعلام نظر در مورد مابه‌التفاوت فروش ابرازی مؤدی و فروش تشخیص شده طبق نظر مأموران تشخیص تا کنون پاسخ مقتضی و راهنمایی لازم ارائه نشده است بنابراین در اجرای ماده 251 ق. م. م صرفاً نسبت به اعمال معافیت در مورد مبلغ 300.000.000 ریال (مابه‌التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی) به رأی تجدیدنظر اعتراض و تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارم.

حسب محتویات پرونده، ممیز کل ذی‌ربط به مفاد رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر از حیث عدم اظهارنظر در مورد مبلغ مابه‌التفاوت فروش ابرازی در اظهارنامه تسلیمی سال عملکرد 78 و میزان فروش تشخیص شده از طریق علی‌الرأس توسط حوزه مالیاتی به مبلغ 300.000.000 ریال به علت اعمال معافیت مالیاتی مقرر در ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم به وسیله مرجع حل اختلاف مالیاتی مزبور معترض بوده که معطوفاً به قسمت اخیر نظریه هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 4462/4/30 مورخ 27/3/70، عدم ارائه اسناد و مدارک و دفاتر از طرف مؤدیان ذی‌ربط در صورتی که اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان در موعد مقرر تسلیم شده باشد موجب عدم استفاده از معافیت نخواهد بود که مبدأ شروع دوره فعالیت نیز همان تاریخ شروع بهره‌برداری واقعی به تشخیص مأمورین مالیاتی مربوطه خواهد بود.
بنابراین با التفات به مراتب فوق از آنجا که تشخیص و برآورد حوزه مالیاتی دلالت بر کتمان درآمد یا فروش مؤدی به موجب اسناد و مدارک متقن ندارد لذا مابه‌التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی به دلیل عدم استناد به مدارک مثبته مانع استفاده مؤدی از معافیت پیش گفته نخواهد بود و به این لحاظ ایرادی به رأی مورد واخواهی مترتب نبوده، رد شکایت اعلام می‌گردد.