آیا حکم موضوع تبصره ماده 193 ق. م. م. نسبت به اشخاص مذکور در ماده 2 و تبصره‌های...

گزارش شماره 270/5/30 مورخ 8/3/1370 دفتر فنی مالیاتی عنوان مقام محترم درآمدهای مالیاتی مشعر بر اینکه حکم موضوع تبصره ماده 193 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 نسبت به اشخاص مذکور در ماده 2 و تبصره‌های یک الی سه آن و مشمولین تبصره ماده 6، تبصره 2 ماده 11، تبصره‌های 2 و 4 ماده 16، تبصره 2 ماده 48 و ماده 81 قانون مذکور نیز تسری خواهد داشت یا خیر، به انضمام استعلام برخی ادارات کل راجع به ابهامات موجود در این باره، حسب ارجاع آن مقام در جلسه مورخ 25/3/1370 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به استناد بند 3 ماده 255 قانون فوق‌الاشعار مورد طرح و بررسی قرار گرفت. اینک هیأت عمومی پس از شور و تبادل نظر در این خصوص به شرح آتی اعلام نظر می‌نماید:

رأی اکثریت:
اولاً نظر به اینکه قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 متضمن حکم خاص برای انواع معافیت‌های مالیاتی می‌باشد، از طرفی طبق ماده 110 آن قانون، مؤدیان موضوع ماده اخیرالذکر و کارخانه‌داران در دوران معافیت نیز مکلف به تسلیم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر قانونی گردیده‌اند لذا از مقررات مزبور چنین استنباط می‌شود که حکم مذکور در تبصره ماده 193 مورد بحث صرفاً شامل کارخانه‌داران و اشخاص حقوقی بابت معافیت‌های مقرر در فصل اول باب چهارم قانون یاد شده حسب مورد می‌باشد و تبصره مزبور نسبت به سایر معافیت‌ها من‌جمله معافیت‌های کشاورزی تسری نخواهد داشت. ثانیاً با عنایت به استعلام اداره کل مالیات بر شرکت‌ها دایر بر اینکه لازمه اعطای معافیت در دوره معافیت علاوه بر تسلیم صورت‌های مالی، ارائه دفاتر و اسناد و مدارک نیز می‌باشد یا خیر؟ یادآور می‌شود، عدم ارائه اسناد و مدارک و دفاتر از طرف مؤدیان ذی‌ربط در صورتی که اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان در موعد مقرر تسلیم شده باشد، موجب عدم استفاده از معافیت نخواهد بود.

نظر اقلیت:
چون حکم تبصره ماده 193 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 شمولیت عام داشته و استثنای بر آن احتیاج به نص خاص دارد، بنابراین ضمن قبول نظر قسمت ثانیاً اکثریت مخالفت خود را با بند اول آن اعلام می‌داریم.