مورخ:
1397/05/22
شماره:
41402 هـ/ب
سایر قوانین
اصلاح کننده
نظریه رئیس مجلس مبنی بر مغایرت قانونی تصویبنامه شماره 49751/ت 55549 هـ مورخ 1397/4/21 موضوع اصلاح آییننامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات موضوع تصویبنامه شماره 1395/ت 16 هـ مورخ 1373/2/6
حجتالاسلاموالمسلمین جناب آقای دکتر روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
بازگشت به رونوشت تصویبنامه هیأت محترم وزیران به شماره 49751/ت 55549 هـ مورخ 1397/04/21، موضوع: «اصلاح آییننامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات موضوع تصویبنامه شماره 1395/ت 16 هـ مورخ 1373/2/6»، متعاقب بررسیها و اعلام نظر مقدماتی «هیأت بررسی و تطبیق مصوبات دولت با قوانین» و مستنداً به صدر ماده واحده و تبصره (4) الحاقی به «قانون نحوه اجرای اصول هشتاد و پنجم (85) و یکصد و سی و هشتم (138) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اصلاحات بعدی» و ماده (10) آییننامه اجرایی آن، مراتب متضمن اعلام نظر قطعی جهت اقدام لازم در مهلت مقرر قانونی و اعلام نتیجه به این جانب ابلاغ میگردد. بدیهی است پس از انقضای یک هفته مهلت مقرر در قانون، آن بخش از مصوبه که مورد ایراد قرار گرفته است، ملغیالاثر خواهد بود.
- نظر به بند «5» ماده (12) «قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (1)» - مصوب 1384- که مقرر میدارد:
«دولت مکلف است با حذف تخفیف و معافیتها، ضمن وصول درآمدهای دولت از ایجاد امتیاز برای افراد خاص جلوگیری نماید. شورای اقتصاد و سایر مراجع نمیتوانند به طور موردی سود بازرگانی یا مابهالتفاوت را برای اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از دولتی و غیر دولتی تخفیف داده یا مشمول بخشودگی نموده و یا با وضع تعرفهها برای اشخاص فوقالذکر ایجاد امتیاز نمایند.»؛
بنابراین، انتهای بند (1) مصوبه که مقرر میدارد: «برای اشخاص حقوقی بازرگانی... الزامی نیست»، از حیث استثنا کردن «اشخاص حقوقی بازرگانی معتبر» از رعایت سقف ارزش مجاز به واردات به صرف تأیید «وزیر صنعت، معدن و تجارت» به جهت ایجاد امتیاز برای اشخاص مذکور، مغایر قانون است. - با توجه به ماده (60) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) - مصوب 1393- که مقرر میدارد: «دریافت و پرداخت هرگونه وجهی تحت هر عنوان توسط دستگاههای اجرایی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (5) قانون محاسبات عمومی باید در چهارچوب قوانین موضوع کشور باشد و...»، علیهذا بند (6) مصوبه ناظر به تبصره «5» الحاقی که مقرر میدارد: «دارنده کارت بازرگانی و استفادهکننده آن متضامناً مسئول رد و تسویه دیون دولتی و مالیات مقرر میباشند.» از این حیث که راجع به پرداخت مالیات، وضع هرگونه مالیات منوط به حکم قانون است و به موجب بند «7» ماده (274) الحاقی به قانون مالیاتهای مستقیم - مصوب 1394- «استفاده از کارت بازرگانی اشخاص دیگر به منظور فرار مالیاتی» مستوجب تحمل مجازاتهای مندرج در صدر همین ماده الحاقی میباشد، بنابراین، تعیین مسئولیت تضامنی برای استفادهکننده از کارت بازرگانی دیگران از حیث نیازمند بودن به وضع قانون و خارج بودن تعیین چنین مسئولیتی از حوزه صلاحیت دولت و مآلاً مشتمل بودن بر توسعه شمول قانون، مغایر قانون است.
علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی
رئیس مجلس شورای اسلامی
مورخ:
1397/04/21
شماره:
49751/ت 55549 هـ
تصویبنامه و تصمیمنامه
اصلاح شده
مورخ:
1393/12/23
شماره:
156822
سایر قوانین
مورخ:
1384/09/12
شماره:
52647
سایر قوانین
مورخ:
1373/02/06
شماره:
1395/ت 16 هـ
تصویبنامه و تصمیمنامه
مورخ:
1372/07/15
شماره:
10508
سایر قوانین
مورخ:
1358/11/01
شماره:
10170
سایر قوانین