درخواست ابطال تبصره 2 تصویب‌نامه شماره 61126/ت 54755 هـ مورخ 1397/5/10 از هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف...

[مقرره فوق‌الذکر در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]

شاکی به موجب دادخواستی تقاضای ابطال مقرره مورد شکایت را مطرح کرده و در تبیین مبنای خواسته خود اعلام کرده است که به موجب تبصره 2 تصویب‌نامه مورد اعتراض مقرر شده است که: «سازمان امور مالیاتی کشور موظف است از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 مطابق حکم این ماده و تبصره (1) آن اقدام کند.» یعنی عملاً سازمان امور مالیاتی کشور موظف شده است که ده سال پیش از وضع این تصویب‌نامه و هشت سال پیش از تصویب آیین‌نامه اجرایی ماده (1) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت و شش سال پیش از تصویب خود قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، معافیتی را که در قانون مالیات بر ارزش افزوده ذکر نشده، اعمال نماید. در حقیقت، ماده 1 قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت که در خصوص محاسبه مالیات با نرخ صفر می‌باشد، اولین بار در سال 1394 و هفت سال پس از تصویب قانون مالیات بر ارزش افزوده، وارد مجموعه قوانین مالیاتی شده و طبعاً اجرای آن از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده وجه قانونی ندارد؛ لذا از آنجا که وضع مقررات آمره به ویژه از حیث عطف به ماسبق شدن آن‌ها اختصاص به قانون‌گذار و یا مراجع ذی‌صلاح مأذون از قبل قانون‌گذار دارد و در ماده (1) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، ذکری از عطف به ماسبق شدن آن نشده، لذا ابطال تبصره (2) تصویب‌نامه شماره 61126/ت 54755 هـ مورخ 10/5/1397 هیأت وزیران از تاریخ تصویب تقاضا می‌گردد.

معاون امور حقوقی دولت به موجب لایحه شماره 46312/38007 مورخ 19/4/1398 در پاسخ به شکایت مطروحه اعلام کرده است که مطابق تبصره‌های 1 و 2 اصلاحی ماده 13 آیین‌نامه اجرایی ماده 1 قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2)، ضمن تعیین موارد مستثنا از شمول مالیات بر ارزش افزوده، مالیات و عوارض ارزش افزوده پرداخت شده مربوط به سایر کالاها و خدمات مشمول، به عنوان اعتبار مالیاتی قابل پذیرش تلقی گردیده و بر اساس تبصره 2 آن نیز سازمان امور مالیاتی موظف گردیده تا از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، مطابق حکم ماده 1 آیین‌نامه اجرایی و تبصره 1 آن اقدام نماید. به علاوه، شاکی ابطال تبصره 2 تصویب‌نامه مورد شکایت را از جهت عطف به ماسبق نمودن ساز و کار پیش‌بینی شده در مصوبه از زمان لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مطرح نموده است که بر اساس تصویب‌نامه شماره 88926/ت 55785 هـ مورخ 8/7/1397 تبصره‌های 1 و 2 مصوبه مورخ 10/5/1397 اصلاح و به صراحت عبارت «از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده» حذف گردیده است؛ لذا به استناد ماده 85 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری رد شکایت مطروحه مورد درخواست است.