مورخ: 1401/03/21
شماره: 140109970906010135
سایر قوانین
درخواست ابطال صورت‌جلسه 1-201 مورخه 1400/2/22 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی و بند یک بخشنامه 200/1400/16 مورخ 1400/3/8 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ع/0002409
شاکی: آقای حمید رضا فتاحی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال صورت‌جلسه 1-201 مورخه 1400/2/22 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی و بند یک بخشنامه 16/1400/200 مورخ 1400/3/8 سازمان امور مالیاتی
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی به خواسته ابطال صورت‌جلسه 1-201 مورخه 1400/2/22 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی و بند یک بخشنامه 16/1400/200 مورخ 1400/3/8 سازمان امور مالیاتی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
1- رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی (1-201)
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
2- بند 1 بخشنامه شماره 16/1400/200 مورخه 1400/3/8 با توجه به سؤالات و ابهامات مطرح شده در خصوص نحوه اجرای بخشودگی موضوع مقررات جزء 2 بند (ق) تبصره 6 قانون بودجه سال 1400 کل کشور، بدین وسیله مقرر می‌دارد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی جهت ابطال مصوبه مورد شکایت:
طبق اصل 73 قانون اساسی صلاحیت تفسیر قوانین عادی با مجلس شورای اسلامی است و نیز دادرسان به واسطه جایگاهی که دارند می‌توانند قانون را تفسیر نمایند قانون‌گذار در جزء دوم از بند ق تبصره 6 قانون بودجه سال 1400 مشوق و امتیازی برای مؤدیان منظور نموده است که این احکام مالیاتی توسط سازمان امور مالیاتی در قالب بخشنامه پانزده (15) بندی ابلاغ شده است.
متعاقباً در قالب بخشنامه مورد شکایت و نیز رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی تفسیری صورت پذیرفت که منطبق بر مفاد قانون و مقررات نمی‌باشد؛ و چون تفسیر قانون با مجلس شورای اسلامی می‌باشد و قوه مجریه حق تفسیر از قانون را ندارد و در عین حال شرایطی را در خصوص قانون یاد شده ایجاد نمود که خلاف قانون می‌باشد و دایره آن را محدود نموده است اینکه شورای عالی مالیاتی با برداشت ناصواب از مفهوم درصد و واحد درصد و ملاک و نرخ در این خصوص نیز نظر غیر منطبق بر قانون ارائه نمودند.
وقتی در یک مسئله نص صریح وجود دارد استفاده از ملاک قانون و استناد به مواد دیگر برای ملاک‌گیری که در مانحن‌فیه شورای عالی مالیاتی انجام داده است امری ناصواب بوده و قابلیت ابطال دارد.
با عنایت به اینکه قانون‌گذار صراحتاً مقررات بخشودگی را ناظر بر مالیات عملکرد داشته است، فلذا ابطال صورت‌جلسه شماره 1-201 مورخه 1400/2/22 شورای عالی مالیاتی که آن را معطوف به نرخ مالیاتی دانسته است و نیز بند 1 بخشنامه شماره 16/1400/200 مورخه 1400/3/8 سازمان امور مالیاتی که علاوه بر شرایط مندرج در قانون شرط‌های دیگری ذکر نموده است خلاف قانون بوده تقاضای ابطال آن را دارم.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی طی لایحه شماره 12464/212/ص مورخه 1400/10/28 در پاسخ بیان نموده است که همان‌طور که در حکم قانون‌گذار در تبصره 6 (بند ق جزء 2) قید شده است مراد مقنن 5 واحد درصد بخشودگی است نه 5 درصد، اگر مراد مقنن 5 درصد بخشودگی بود ضرورتی به درج عبارت واحد درصد نداشته است، کسر واحد درصد به مفهوم کسر 5 درصد از موضوعی مشخص در قانون است که نرخ مالیات تنها متغیری است که امکان کسر 5 واحد درصد برای آن وجود دارد و هر چند در قانون در موارد مشابه مواد 64 تبصره 7 ماده 105 و تبصره ماده 131 نیز از این اصطلاح استفاده شده است. طبق تبصره 1 ماده 46 از قانون مالیات‌های مستقیم، شرط برخورداری از هرگونه مشوق مالیاتی و نرخ صفر، ارائه اظهارنامه مالیاتی است و چون بخشودگی به موجب این قانون نیز یک نوع مشوق مالیاتی است، فلذا مشمول رعایت شروط یاد شده مندرج در تبصره 1 ماده 146 قانون می‌باشد.
بنابراین تقاضای رد شکایت را به جهت قانونی بودن مصوبات مورد شکایت دارم.
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با لحاظ اینکه سابقاً در خصوص موارد و مصوبات مشابه در هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری، نسبت به اتخاذ تصمیم و صدور حکم بر رد شکایت (از جمله دادنامه شماره 11384 مورخه 1400/12/9 و دادنامه شماره 11390 مورخه 1400/12/14) اقدام شده است و آنچه در این پرونده مورد شکایت واقع شده است یعنی حکم مندرج در صورت‌جلسه 1-201 مورخه 1400/2/22 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی راجع به اعطای مشوق مالیاتی با توجه به معیار نرخ و نه مالیات (طبق جزء 2 بند ق تبصره 6 قانون بودجه سال 1400 کل کشور) و نیز حکم مندرج در بند 1 بخشنامه شماره 16/1400/200 مورخ 1400/3/8 سازمان امور مالیاتی که اعطای مشوق موضوع قانون بخشودگی و پنج واحد درصد از نرخ‌های مالیاتی به جهت بروز کرونا را مبتنی بر انجام تکالیف قانونی از جمله تبصره 1 ماده 146 مکرر ق. م. م قرار داده است، مشابه احکام مندرج در مصوباتی بود که به موجب آرای ذکر شده قابل ابطال تشخیص داده نشده‌اند، چرا که طبعاً مقنن هیچ‌گاه برای مؤدی که قانون‌گریزی می‌نماید و رعایت ضوابط و مقررات را نمی‌نماید مشوق مالیاتی در نظر نمی‌گیرد، بلکه اعطای امتیاز بخشودگی مستلزم رعایت تکالیف و از طرفی مستفاد از حکم مقنن در ماده 64 و تبصره 7 ماده 105 و نیز ماده 131 ق. م. م همان نرخ است و نه مالیات چون موجب معافیت مضاعف می‌شود، بنابراین موجبی جهت ابطال مقرره‌های مورد شکایت وجود نداشته به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی
دیوان عدالت اداری
مورخ: 1400/02/22
شماره: 201-1
آرا هیات عمومی شورای مالیاتی
مورخ: 1400/01/18
شماره: 200/1400/01
بخشنامه
مورخ: 1358/11/01
شماره: 10170
سایر قوانین