مورخ: 1404/09/17
شماره: 140431390002365270
آرا هیات تخصصی دیوان عدالت
معتبر
درخواست ابطال بخشنامه شماره 200/1403/43 مورخه 1403/10/29 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری

شماره پرونده: هـ ت/0303824 
شاکی: آقای نیما غیاثوند
طرف شکایت: وزارت امور اقتصادی و دارایی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره 200/1403/43 مورخه 1403/10/29

شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت امور اقتصادی و دارایی به خواسته ابطال بخشنامه شماره 200/1403/43 مورخه 1403/10/29 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.

متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

[مقرره فوق در بخش اسناد مرتبط در دسترس است.]

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

1- خارج از حدود اختیار

2- مغایرت با ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده بدین توضیح که طبق ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده، تأخیر در پرداخت مالیات با رعایت ماده 19 قانون مالیات‌های مستقیم موجب نقض جریمه است و هیچ‌گونه بخشودگی در این ماده ملاحظه نمی‌گردد و فقط در تبصره ذیل ماده قانونی مذکور چنانچه مؤدی خارج از اراده امکان پرداخت مالیات را نداشته باشد پس از طرح دعوا در هیأت حل اختلاف مالیاتی و یا تشخیص هیأت حل اختلاف مالیاتی پس از بررسی مدارک و مستندات جریمه متعلقه قابل بخشش می‌باشد؛ بنابراین سازمان امور مالیاتی اختیار بخشودن جریمه را ندارد و تصمیم مذکور مغایر ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده است. شاکی به مغایرت با اصول حقوقی مثل تفکیک قوا هم استناد کرده است.

خلاصه مدافعات طرف شکایت:

1- منطبق با ماده 4 قانون مالیات بر ارزش افزوده، ترتیب پرداخت مالیات بر ارزش افزوده توسط سازمان امور مالیاتی تعیین می‌شود؛ بنابراین سازمان امور مالیاتی اختیار اتخاذ تصمیم در این مورد را داشته است.

2- منطبق با ماده 191 قانون مالیات‌های مستقیم، سازمان امور مالیاتی اختیار بخشودگی جرایم مالیاتی با رعایت تشریفات و ترتیبات مذکور در مقررات مربوط دارد.

رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

بر اساس ماده 191 قانون مالیات‌های مستقیم (اصلاحی 1380/11/27) که بر مبنای بند (الف) ماده 25 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در خصوص موضوعات مشمول این قانون نیز جاری است: «تمام یا قسمتی از جرایم مقرر در این قانون بنا به درخواست مؤدی با توجه به دلایل ابرازی مبنی بر خارج از اختیار بودن عدم انجام تکالیف مقرر و یا در نظر گرفتن سوابق مالیاتی و خوش حسابی مؤدی به تشخیص و موافقت سازمان امور مالیاتی کشور قابل بخشوده شدن می‌باشد» و این بخشودگی در کنار بخشودگی موضوع تبصره 2 ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 هر دو از نظر قانون‌گذار در صورت تحقق شرایط مقرر قابل اعمال است و لذا بخشنامه شماره 200/1403/43 مورخ 1403/10/29 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور که متضمن صلاحیت سازمان مالیاتی برای اعمال بخشودگی نسبت به برخی از مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده است، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار نیست و به استناد بند (ب) ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 رأی به رد شکایت صادر و اعلام می‌کند. این رأی مستند به ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوب 1402/02/10) در رسیدگی و تصمیم‌گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل بوده و ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور توسط رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.

ابوالفضل حسن‌زاده
نایب‌رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری

15
(0)