لوگو

بازگشت
مورخ: 1403/09/13
شماره: 140331390002216656
آرا هیات عمومی دیوان عدالت
اصلاح کننده
ابطال اطلاق قسمتی از ماده 7 دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد
شماره پرونده: 0300003
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای بهمن زبردست
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده 7 دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد
گردش‌کار:
شاکی به موجب دادخواستی ابطال اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده 7 دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته به طور خلاصه اعلام کرده است که:
با وجود تمدید زمان اجرای قانون برنامه پنج ساله ششم، وفق بند (2) ماده (55) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این قانون، احکام مربوط به توزیع عوارض در بند (ب) ماده (6) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه، نسخ شده و نحوه توزیع عوارض جدیدی در فصل نهم قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 مقرر گردیده و در بند (1) ماده (56) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 هم صراحتاً ذکر شده که قانون برنامه ششم، به استثنای موارد منسوخ در ماده (55) قانون مالیات بر ارزش افزوده، از جمله بند نسخ شده (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم، قابل اجرا است؛ لذا روشن است که تمدید زمان اجرای قانون برنامه ششم، متضمن اعتبارسنجی به مواد منسوخ آن نیست. همچنین قانون‌گذار در بند (د) تبصره (6) قوانین بودجه سال‌های 1400 و 1401 و نیز بند (ح) تبصره (6) قانون بودجه 1402 هم ترتیبات خاصی را برای نحوه توزیع عوارض تعیین نموده است.
از آن جا که هم دستورالعمل مورد شکایت و هم دستورالعمل شماره 230/81003/د مورخ 1400/12/03، هر دو پس از اجرایی شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 و نسخ بند (ب) ماده (6) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه صادر شدند و در هیچ یک هم ذکری از این که پرونده‌های مالیاتی مورد بحث، مربوط به چه سال‌هایی هستند نشده، لذا حکم دستورالعمل مورد شکایت اطلاق داشته و بدون استثنا شامل همه سال‌ها می‌شود. بر همین اساس، با توجه به مغایرت اطلاق حکم عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده (7) دستورالعمل مورد شکایت با احکام بند (2) ماده (55) و بند (1) ماده (56) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، بند (د) تبصره (6) قوانین بودجه سال‌های 1400 و 1401 و نیز بند (ح) تبصره (6) قانون بودجه 1402 در خصوص نحوه توزیع عوارض در محدوده زمانی اجرایی این قوانین و تعیین کلی بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه به عنوان مبنای توزیع عوارض در همه سال‌ها، همچنین خروج از حدود اختیار قانونی، درخواست ابطال از تاریخ تصویب این اطلاق حکم عبارت مذکور را دارم.
متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور به موجب لایحه شماره 212/15469/ص مورخ 1403/08/05 توضیح داده است که:
به موجب دستورالعمل شماره 200/1403/507 مورخ 1403/07/28، بند 7 دستورالعمل مورد شکایت اصلاح شده است، فلذا رسیدگی به مقرره مورد شکایت موضوعاً منتفی می‌باشد و به استناد مواد (84) و (85) قانون دیوان عدالت اداری درخواست صدور قرار رد دادخواست مورد استدعا است.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1403/09/13 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آرا به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.
رأی هیأت عمومی
بر اساس بند 2 ماده 55 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این قانون احکام مربوط به توزیع عوارض در بند (ب) ماده 6 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران نسخ شده و نحوه توزیع عوارض جدید در فصل نهم قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 مقرر گردیده است و در بند 1 ماده 56 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 هم صراحتاً ذکر شده است که قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران، به استثنای موارد منسوخ در ماده 55 قانون مالیات بر ارزش افزوده (از جمله بند «ب» ماده 6 قانون مزبور) قابل اجرا است. با توجه به مراتب فوق، اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده 6 قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» در ماده 7 دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد خلاف قانون است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود. این رأی بر اساس ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوب 1402/02/10) در رسیدگی و تصمیم‌گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است.
احمدرضا عابدی
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری