مورخ:
1403/12/11
شماره:
140331390002952114
سایر قوانین
درخواست ابطال از تاریخ تصویب نامه شماره 233/41073/د مورخ 1402/6/21 مدیرکل دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شاکی: شهرداری شاپورآباد
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور - وزارت امور اقتصادی و دارایی - معاونت درآمدهای مالیاتی دفتر حسابداری، وصول و استرداد مالیاتی - اداره کل امور مالیاتی استان اصفهان
موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 مدیرکل دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور از تاریخ تصویب
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور - وزارت امور اقتصادی و دارایی - معاونت درآمدهای مالیاتی دفتر حسابداری، وصول و استرداد مالیاتی - اداره کل امور مالیاتی استان اصفهان
موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 مدیرکل دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور از تاریخ تصویب
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی - وزارت امور اقتصادی و دارایی به خواسته ابطال نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 مدیرکل دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور از تاریخ تصویب به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 معاونت درآمدهای مالیاتی دفتر حسابداری وصول و استرداد (مالیاتی) سازمان امور مالیاتی کشوربازگشت به نامه شماره 39483/104/د مورخ 1402/06/13 موضوع نحوه توزیع عوارض آلایندگی معوقه سنوات 1392 لغایت 1394 شرکت پالایش نفت اصفهان، به استحضار میرساند:با عنایت به ماده (47) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 که مقرر میدارد: پروندههای مالیات بر ارزش افزوده که تاریخ تعلق آنها قبل از لازمالاجرا شدن این قانون است، از نظر تعیین مأخذ مشمول مالیات و نرخ مالیات، جرایم و تکالیف مؤدیان و مأموران مالیاتی و نحوه رسیدگی تابع قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387/02/17 میباشد اما در مورد رفع اختلاف سازمان با مؤدی، قطعیت، وصول، توزیع و تسویه، تابع احکام و مقررات این قانون است. توزیع عوارض آلایندگی فارغ از دوره یا سال، از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/02/03 تابع احکام این قانون خواهد بود.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
شاکی مدعی است که عوارض آلایندگی موضوع تبصره یک ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 بر اساس بند چ ماده یک قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 از حیث نحوه توزیع و تسویه تابع قانون مالیات بر ارزش افزوده در زمان حاکمیت قانون مالیات بر ارزش افزوده برای سالهای قبل از 1400 میباشد لیکن در نامه مورد شکایت که در خصوص اختلاف در این خصوص که آیا توزیع عوارض آلایندگی سالهای 92 لغایت 94 مشمول حکم ماده 40 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 است، از سوی مدیرکل امور مالیاتی استان اصفهان از سازمان امور مالیاتی استعلام شده لیکن طرف شکایت به شرح نامه مذکور توزیع عوارض را شمول مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 دانسته است که این پاسخ مغایر بندهای ج و چ ماده یک قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 است زیرا بر اساس بند ج ماده یک قانون مالیات بر ارزش افزوده، توزیع عوارض آلایندگی تابع مقررات زمان تعلق عوارض است و قاعدتاً بایستی عوارض آلایندگی سالهای 92 تا 94 بر اساس مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده سال 1387 انجام گیرد و لذا نامه مورد اعتراض از این حیث مغایر قانون است.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
با عنایت به اینکه ماده (47) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02، اشاره به کلیه پروندههای مالیات بر ارزش افزوده داشته و پروندههای عوارض آلایندگی را نیز در بر میگیرد بنابراین توزیع عوارض آلایندگی فارغ از دوره یا سال از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 تابع احکام این قانون خواهد بود.لذا توزیع عوارض سالهای فوق که در سال 1402 وصول شده است تابع قانون جدید بوده و دادخواست شهرداری مذکور مبنی بر مرتبط دانستن بند (چ) ماده (1) قانون مذکور (تعریف کلمه عوارض) به ماده (47) صحیح نبوده و درخواست ابطال نامه این دفتر فاقد وجاهت قانونی است.ضمناً در خصوص موارد مشابه در سنوات قبل نیز این موضوع مطرح بوده است که توزیع عوارض بدون در نظر گرفتن دوره مالیاتی مربوط بر اساس قانون جدید صورت میپذیرفته است و مورد تأیید دیوان عدالت اداری نیز قرار گرفته است. به طور نمونه رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری دادنامه شماره 105 مورخ 1393/02/01 مبنی بر عدم ابطال قسمت اخیر بند (3) دستورالعمل شماره 1855 مورخ 1390/02/11 همچنین دادنامه شماره 140231390002962798 مورخ 1402/11/14 صادره از هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری مبنی بر رد شکایت از جزء (2) بند (ب) دستورالعمل شماره 200/96/503 مورخ 1396/02/17 صادر گردیده است. مراتب جهت استحضار و بهرهبرداری لازم ارسال میگردد.
پرونده کلاسه هـ ت/0300085 در جلسه مورخ 1403/11/14 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی مورد بررسی و تبادل نظر واقع که با لحاظ عقیده اتفاقی قضات حاضر در جلسه، با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی مینماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
با لحاظ اینکه در مقرره مورد شکایت (نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 مدیرکل دفتر حسابداری وصول و استرداد سازمان امور مالیاتی) در راستای اجرای مفاد ماده (47) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 راجع به پروندههای مالیات بر ارزش افزوده که تاریخ تعلق مالیات قبل از لازمالاجرا شدن قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده است ابتدائاً تمامی حکم مندرج در ماده (47) قانون یاد شده را جهت اجرا و در پاسخ استعلام معموله راجع به نحوه توزیع آلایندگی پالایشگاه اصفهان بیان نموده است و به غیر از حکم مندرج در قانون، مطلب دیگری بیان نداشته و سپس راجع به تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400، نحوه توزیع عوارض آلایندگی را فارغ از دوره یا سال از تاریخ اجرای قانون اخیر، تابع احکام این قانون دانسته است که این حکم مندرج در مقرره نیز در راستای منویات مقنن و احکام مندرج در قانون بوده و مغایرتی با قوانین حاکم نداشته و موجبی جهت ابطال آن وجود ندارد فلذا به استناد مواد 12 و 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1404 رأی به رد شکایت صادر مینماید رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان میباشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
مورخ:
1404/02/13
شماره:
212/2543/ص
بخشنامه
مورخ:
1402/11/14
شماره:
140231390002962798
سایر قوانین
مورخ:
1396/02/17
شماره:
200/96/503
دستورالعمل
مورخ:
1393/02/01
شماره:
105
آرا هیات عمومی دیوان عدالت
مورخ:
1390/02/11
شماره:
1855
دستورالعمل