شماره پرونده: هـ ت/0400064
شاکی: شرکت بازرگانی مروارید سرام یزد
طرف شکایت: وزارت امور اقتصادی و دارایی - وزارت دادگستری کل استان تهران
موضوع شکایت و خواسته: درخواست حذف جمله (قانون ارزش افزوده) از بندهای ماده 1- بند پ و ماده 1- بند خ و ماده 10- بند 8 و اصلاح آئیننامه اجرایی موضوع تبصره 4 ماده 181 ق. م. م
شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت امور اقتصادی و دارایی وزارت دادگستری به خواسته فوقالذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
[مقرره فوق در بخش اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
با توجه به اینکه قانون مالیاتهای مستقیم و قانون ارزش افزوده دو مقوله جدا و اجرای مفاد هر یک نمیتواند تکلیفی را برای دیگری برقرار و معین نماید مگر اینکه قانونگذار در هر یک از قوانین تسری و اثرات موادی از هر یک را در اجرای قانون دیگر به صراحت ذکر و تصویب کرده باشد.
در ماده 33 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387/03/19 و ماده 25 قانون دائمی ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 احکامی از قانون مالیاتها که در اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده جاری میباشد به شرح زیر به صراحت ذکر شده است.
ماده 33 احکام مربوط به فصل هشتم و نهم باب چهارم و فصل سوم باب پنجم و مواد 167-191-202-230 تا 233 ماده 25- مواد 162-167-169 مکرر -171- تبصره ماده 177-178-182-186 و …
به طور آشکار ملاحظه میفرمایید که در دو ماده فوق از قانونها، اثرات اجرای ماده 181 قانون مالیاتها بر اجرای قانون ارزش افزوده مصوب نگردیده است؛ و در مواد دستوری برای اجرای قانون ارزش افزوده مطالبه مالیات بر اساس فاکتور فروش و مستندات قانونی غیر قابل خدشه حکم گردیده است.
وزرای امور اقتصادی و دارانی و دادگستری در بندهایی از آئیننامه اجرایی موضوع تبصره 4 ماده 181 قانون مالیاتها بدون توجه به بند با تبصره 3 ماده 25 ق. 1.10 تمام مؤدیان را مشمول مقررات ماده 181 قانون مالیاتها دانستهاند که خود بیانگر نوعی قانونگذاری میباشد که در صلاحیت تصویبکنندگان آئیننامه نمیباشد.
لذا تقاضای حذف جمله قانون ارزش افزوده از بندهای مورد شکایت و اصلاح آئیننامه مذکور و تصریح عدم شمولیت اجرای ماده 181 قانون مالیاتها بر ارزش افزوده با پاسخ قانونی برای رسیدگی در دیوان عدالت اداری را دارم.
ضمناً در جهت استحکام درخواست توجه کارشناسان محترم را به دادنامه شماره 205 الی 208 مورخ 1393/03/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری به دلیل عدم ذکر ماده 169 مکرر در ماده 33 قانون ارزش افزوده مصوب 1387/03/19 بر عملیات اجرایی قانون ارزش افزوده قسمتی از بخشنامه شماره 244680/200 ص مورخ 1390/10/27 را مغایر قانون تشخیص و در نتیجه حذف و ابطال نموده است.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
1- برخلاف تصور شاکی مقرره مورد شکایت کلیه مؤدیان موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده را مشمول مقررات ماده (181) قانون مالیاتهای مستقیم نمیداند چرا که حکم بند (4) ماده (3) و ماده (7) آئیننامه اجرایی موضوع تبصره (4) ماده (181) قانون مالیاتهای مستقیم که اصلاح آن مدنظر شاکی محترم میباشد صرفاً ناظر به مؤدیان مندرج در حکم صادره در راستای ماده 181 ق. م. م است.
2- با توجه به حکم مندرج در جزء (ب) ماده (25) قانون مالیات بر ارزش افزوده (مصوب 1400) حکم ماده (181) قانون مالیاتهای مستقیم به قانون مالیات بر ارزش افزوده به شرط عدم عضویت مؤدیان در سامانه مؤدیان تسری یافته است.
این مهم را میتوان از بند (خ) ماده (1) قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز استنباط نمود که عملیات بازرسی موضوع ماده (181) قانون مالیاتهای مستقیم را در مورد قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز امکانپذیر دانسته است با توجه به این که اجرای حکم ماده (9) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان مصوب 1398 نیز در صورت اجرای حکم ماده (181) قانون مالیاتهای مستقیم امکانپذیر خواهد بود و عبارات مندرج در ماده (9) قانون پایانههای فروشگاهی دلالت بر مالیات بر ارزش افزوده دارد روشن میشود که احکام مذکور به قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز قابلیت تسری است. در نتیجه حذف عبارت قانون مالیات بر ارزش افزوده از آئیننامه مذکور، بنا بر خواسته شاکی منتج به نقض قانون مالیات بر ارزش افزوده و کاهش گستره و حدود آن در آئیننامه اجرایی مذکور خواهد شد که این امر خلاف اصل سلسله مراتب قوانین میباشد.
بنا به مطالب یاد شده برابر مفهوم مخالف ماده (12) قانون دیوان عدالت اداری رد شکایت شاکی مورد تقاضا است.
پرونده کلاسه 0400064 در جلسه مورخ 1405/04/07 هیات تخصصی مالیاتی بانکی مورد رسیدگی واقع که با لحاظ عقیده ابرازی حاضرین با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی مینماید.
رأی هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
شکایت شاکی در خصوص ابطال و حذف عبارت ارزش افزوده از بندهای (ب) و (خ) ماده یک و بند (8) ماده (10) اصلاح آئیننامه اجرایی تبصره 4 ماده 181 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1395/10/06 میباشد که شاکی مدعی است با لحاظ مفاد ماده 33 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 و ماده 25 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 شمول ماده 181 قانون مالیاتهای مستقیم راجع به مالیات بر ارزش افزوده مورد نص و صراحت مقنن واقع نگردیده است لیکن به جهت اینکه قانونگذار به موجب نص خاص تبصره 1 ماده 181 قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی (1394) شمول ماده 181 ق. م. م و احکام مترتب بر آن را بر مالیاتهای موضوع این قانون و قانون مالیات بر ارزش افزوده جاری داشته است شکایت شاکی غیر وارد تشخیص و مقررات مورد شکایت مغایرتی با قانون نداشته به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر مینماید رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت میباشد.
فایلهای پیوست: