درخواست ابطال از زمان صدور بخشنامه شماره 232/51305/د مورخ 1403/07/17 مدیرکل دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی 2-...

شماره پرونده: هـ ت/0300303
شاکی: آقای علی‌اصغر یزدانی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی - شرکت تدبیر صنعت کوثر
موضوع شکایت و خواسته: 1- ابطال از زمان صدور بخشنامه شماره 232/51305/د مورخ 1403/07/17 مدیرکل دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی 2- ابطال از زمان صدور بخشنامه 232/5290/ص مورخ 1401/03/23 مدیرکل دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی 3- استرداد مالیات کسر شده غیر قانونی 4- جبران خسارت

شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی - شرکت تدبیر صنعت کوثر به خواسته فوق‌الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است.

متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

بازگشت به نامه شماره 254/37384/د مورخ 1403/07/03 در خصوص استعلام شرکت تدبیر صنعت کوثر راجع به مالیات بر درآمد حقوق در سال 1403، به آگاهی می‌رساند؛

در سال جاری، بر اساس بند (ث) تبصره 15 قانون بودجه سال 1403 کل کشور، مجموع درآمد حقوق کارکنان دولتی و غیر دولتی که تحت عناوینی از قبیل حقوق و مزایا، مقرری یا مزد، حق شغل، حق شاغل، فوق‌العاده‌ها، اضافه کار، حق‌الزحمه، حق مشاوره، حق حضور در جلسات، پاداش، حق‌التدریس، حق‌التحقیق، حق پژوهش و کارانه اعم از مستمر یا غیر مستمر که به صورت نقدی و غیر نقدی، از یک یا چند منبع، در بخش دولتی و یا غیر دولتی تحصیل می‌نمایند، چه از کارفرمای اصلی و یا غیر اصلی (موضوع تبصره 1 ماده 86 قانون مالیات‌های مستقیم) باشد، مورد حکم قرار گرفته است. همچنین، بنا به صراحت جزء 4 بند (ث) تبصره 15 قانون مذکور، مفاد این بند در خصوص درآمد مشمول مالیات حاصل از عناوین بر شمرده شده فوق که مصادیق درآمد مواد 82 و 83 قانون مالیات‌های مستقیم نباشند، نیز جاری است. ضمناً در خصوص مشمولین قانون کار نیز طبق مفاد تبصره 3 ماده 36 این قانون، کمک هزینه مسکن، خواروبار و کمک عائله‌مندی و پاداش افزایش تولید، از مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای اعلام گردیده‌اند. با عنایت به مراتب فوق از آنجا که برخی از احکام مربوط به مالیات بر درآمد حقوق به موجب قوانین بودجه سنواتی و به صورت سالانه توسط مجلس شورای اسلامی در قالب قانون وضع می‌شوند بنابراین، در سال 1403 به موجب بند (ث) تبصره 15 قانون فوق‌الذکر، درآمد تحصیل شده تحت عنوان «مزایا» با رعایت سایر قوانین و مقررات مربوط، از جمله مفاد بند 13 ماده 91 قانون مالیات‌های مستقیم، مشمول مقررات بند (ث) تبصره 15 قانون یاد شده می‌باشد.

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

بر اساس آرای متعدد صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله دادنامه‌های شماره 1185 مورخ 1401/06/29 و شماره 601 مورخ 1389/12/09 و اصلاحی به شماره 73 و شماره 1956-1957 مورخ 1399/12/19 و دادنامه اخیر به شماره 1065411 مورخ 1403/05/09، کسر مالیات از موارد رفاهی و انگیزشی به عنوان مالیات حقوق صحیح و منطبق با قانون دانسته نشده است. علی‌رغم صدور این آرا طرف شکایت در راستای مواد 92 و 12 قانون دیوان عدالت اداری از مفاد آن تبعیت ننموده است و مجدداً برخلاف آرای صادره اقدام به صدور بخشنامه نموده است.

اینجانب از پرسنل شرکت «تدبیر صنعت کوثر» می‌باشم که از شرکت‌های پیمانکار در حوزه گازی است و از حقوق بنده رفاهیات و انگیزشی‌ها مشمول مالیات شده‌اند و مبنای آن را نامه شماره 232/1305/د مورخ 1403/07/17 سازمان امور مالیاتی (استعلام شماره 254/37284/د) مورخ 1403/07/03 و نیز بخشنامه شماره 232/5290/ص مورخ 1401/03/23 می‌دانند. طبق مفاد دادخواست تقاضای ابطال بخشنامه‌های صادره از تاریخ تصویب و استرداد مالیات اضافی اخذ شده و الزام سازمان امور مالیاتی به اصلاح سامانه ثبت اطلاعات و جبران خسارت‌های وارده را دارم.

خلاصه مدافعات طرف شکایت:

مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی طی لایحه شماره 212/19156/ص مورخ 1403/10/03 در پاسخ بیان داشته که احکام مربوط به قانون بودجه به صورت سالانه تدوین و مقرر می‌شوند و در سال 1403 مفاد بند (ث) تبصره (15) قانون بودجه کل کشور لازم‌الاجرا می‌باشد که کلیه عناوین اعم از حق شغل و شاغل و مستمر و غیر مستمر و مزایا را مشمول مالیات دانسته است. دادنامه‌های صادره از هیات عمومی دیوان مربوط به سنوات قبل است و شامل سال 1403 نمی‌شود و در سال یاد شده حکم قانون بودجه جاری است. تقاضای رد شکایت واصله را دارم.

با عنایت به تشکیل جلسه هیات تخصصی مالیاتی بانکی در مورخ 1404/02/14 راجع به پرونده کلاسه هـ ت/0300303 و نظریه اتفاقی حاضرین نسبت به بخشی از موضوع خواسته و شکایت، با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشا رأی می‌نماید:

رأی هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

راجع به بخشی از شکایت شاکی مبنی بر ابطال از زمان صدور بخشنامه شماره 232/51305/د مورخ 1403/07/17 مدیرکل دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی که شاکی ادعا نموده است حسب مفاد آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری امور رفاهی و انگیزشی و پرداختی متعارف در این موارد از شمول مالیات بر حقوق خارج می‌باشد لیکن به موجب مقرره مورد شکایت این سنخ پرداختی‌ها مشمول مالیات حقوق دانسته شده است، در حالی که با بررسی مصوبه مورد شکایت، موضوعی که دلالت بر این نماید که امور رفاهی و انگیزشی مشمول مالیات حقوق می‌باشند استنباط نگردید و در پاراگراف میانی که مواردی مثل کمک هزینه مسکن، خواروبار و عائله‌مندی و دیگر مصادیق را بیان نموده، این‌ها را به عنوان مواردی از مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای ذکر نموده است نه تمام مصادیق رفاهی و انگیزه‌ای و چون ایجاد حصر ننموده است فلذا موجبی جهت ابطال این مصوبه احراز نشده است به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.