لوگوی تجارت هوشمند درسان
کهکشان قوانین

بازگشت

24
(0)
مورخ: 1405/04/27
شماره: 140531390001019423
رأی هیأت تخصصی دیوان عدالت اداری
معتبر
خلاصه مقرره
این دادنامه به رد شکایت نسبت به ابطال قسمت اخیر بند 21-9-5 دستورالعمل رسیدگی و استرداد مالیات و عوارض مودیان نظام مالیات بر ارزش افزوده موضوع بخشنامه شماره 260/94/58 مورخ 1394/06/08 مربوط است. هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری با این استدلال که الزام به ارائه گواهی مراجع ذی‌صلاح و در موارد امحاء، گواهی نماینده سازمان امور مالیاتی، در حدود اختیارات سازمان و ناظر به اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده بوده، شکایت را مردود اعلام کرده است. رأی صادره ظرف بیست روز پس از صدور، قابل اعتراض از سوی ریاست دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات دیوان است.
درخواست ابطال قسمت اخیر بند 21-9-5 دستورالعمل رسیدگی و استرداد مالیات و عوارض مؤدیان نظام مالیات بر ارزش افزوده موضوع بخشنامه شماره 260/94/58 مورخ 1394/06/08 از هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

شماره پرونده: هـ ت/0400053
شاکی: آقای حسین اصل زعیم
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال قسمت اخیر بند 21-9-5 دستورالعمل رسیدگی و استرداد مالیات و عوارض مؤدیان نظام مالیات بر ارزش افزوده موضوع بخشنامه شماره 260/94/58 مورخ 1394/06/08

شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی به خواسته مصوبه یاد شده به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.

متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

[مقرره فوق در بخش اسناد مرتبط در دسترس است.]

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

مقرره مورد شکایت با بند 9 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم مغایرت دارد با تجاوز از حدود قانونی صادر شده است چون بر اساس بند 9 ماده 148 قانون هزینه‌های جبران خسارت وارده به فعالیت و دارایی با شرایط مندرج در آن به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی است.

این در حالی است که در مصوبه احراز هزینه بودن منوط به گواهی یا تأییدیه خسارت وارده از سوی مراجع ذی‌صلاح که متولی تشخیص خسارت هم نمی‌باشند قرار داده شده است و یا منوط شده به هرگونه سند دیگری که خسارت وارده را تأیید نمایند.

سازمان امور مالیاتی برخلاف صلاحیت قانونی خویش اقدام به وضع دستورالعمل نموده است در حالی که در قانون صرفاً این موضوع را منوط به تأیید مراجع ذی‌صلاح نموده است در اینجا گواهی نماینده سازمان امور مالیاتی را نیز ضروری دانسته است در حالی که می‌بایست صرفاً منوط به تشخیص مراجع ذی‌صلاح در تشخیص خسارت باشد تقاضای ابطال آن را دارم.

در پاسخ به شکایت مذکور مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان به موجب لایحه شماره 212/5274/ص مورخ 1404/03/12 به طور خلاصه توضیح داده است که:

اولاً: برخلاف ادعای شاکی مستند به ماده 33 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 احکام مربوط به فصل دوم باب چهارم قانون مالیات‌های مستقیم با عنوان هزینه‌های قابل قبول و استهلاکات از جمله ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم در خصوص مالیات بر ارزش افزوده قابل تسری نمی‌باشد.

ثانیاً: در خصوص اعاده به جهت حفظ حقوق دولت و اینکه کالا واقعاً امحا شده و به فروش نرفته گواهی نماینده سازمان امور مالیاتی لازم دانسته شده است.

ثالثاً: سازمان امور مالیاتی اختیار قانونی جهت تدوین بخشنامه و دستورالعمل در خصوص موضوعات مختلف را داشته است و احراز هزینه قابل قبول با سازمان امور مالیاتی و مأمورین آن است که در جهت حفظ حقوق بیت‌المال اقدام به تدوین مقرره مورد شکایت شده است تقاضای رد شکایت را دارم

پرونده کلاسه هـ ت 0400053 در جلسه مورخ 1405/03/24 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی مورد رسیدگی واقع که با لحاظ عقیده ابرازی همکاران با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی می‌نماید.

رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

مفاد مقرره مورد شکایت به شماره بند 21-9-5 از بخشنامه شماره 260/94/58 مورخ 1394/06/08 با موضوع دستورالعمل رسیدگی و استرداد مالیات و عوارض مالیات دلالت بر این دارد که در صورتی که به علت آتش‌سوزی سرقت و … کالا یا دارایی از حساب‌های مربوطه خارج شود جهت اجرای مفاد قانون برای پذیرش اعتبار و نیز در موارد امحای کالا گواهی مراجع ذی‌صلاح ضرورت دارد و از آنجایی که موضوع مربوط به قانون مالیات بر ارزش افزوده سال 1387 بوده که در خصوص اجرای قانون مالیات‌های مستقیم مفاد ماده 33 قانون یاد شده جاری بوده است و اصولاً موضوع بند 9 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم مربوط به شرایط پذیرش هزینه در این خصوص و در زمان حاکمیت قانون سابق مالیات بر ارزش افزوده جاری نبوده است فلذا موجبی جهت پذیرش ادعای شاکی وجود نداشته و مفاد مقرره مورد شکایت مبنی بر وجود تأیید به مراجع ذی‌صلاح در زمره اختیارات سازمان امور مالیاتی بوده و شرط مازاد بر قانون محسوب نمی‌شود به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت می‌باشد.

محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

فایل‌های پیوست:

📄
دادنامه-شماره-140531390001019423-مورخ-1405-04-27-پیوست-1.pdf
دانلود
📄
دادنامه-شماره-140531390001019423-مورخ-1405-04-27-پیوست-2.pdf
دانلود