شماره پرونده: هـ ت/0300181
شاکی: آقای بهمن زبردست
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی (دفتر حقوقی سازمان)
موضوع خواسته: تقاضای ابطال از زمان صدور ردیف 4-10-17 صفحه 10 از 90 فهرست عناوین کالاها و خدمات مندرج در ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده، ابلاغ شده به موجب بخشنامه شماره 31091 مورخ 1388/12/26 معاون مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور
شاکی دادخواستی به دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته فوق‌الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم نموده که به هیات عمومی دیوان ارجاع گردیده است.
متن مقرره مورد شکایت:
[مقرره فوق در بخش اسناد مرتبط در دسترس است.]
خلاصه شکایت شاکی به قرار ذیل می‌باشد:
مطابق بند 4 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1378، دوازده قلم کالا به شرح «آرد خبازی، نان، گوشت، قند، شکر، برنج، حبوبات و سویا، شیر، پنیر، روغن نباتی و شیر خشک مخصوص تغذیه کودکان» از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده، معاف بوده‌اند. موارد کالاهای مذکور در بند مذکور همگی دارای مصرف خوراکی هستند و بنابراین مراد از روغن نباتی در این بند، روغن نباتی است که مصرف خوراکی دارد و نمی‌توان آن را شامل روغن جلا که مصرف صنعتی دارد، تلقی نمود. لازم به ذکر است در جزء 5 بند الف ماده 9 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 به صراحت سخن از «انواع روغن‌های خوراکی، اعم از گیاهی و حیوانی» می‌باشد. با این همه، طرف شکایت در سال‌های حاکمیت قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1378، عرضه روغن جلا را مشمول معافیت مالیات اعلام می‌نموده است که خلاف قانون بوده است و تقاضای ابطال آن از زمان صدور را دارم.
سازمان امور مالیاتی طی لایحه‌ای به شماره 200/5498/ص مورخه 1402/03/20 در پاسخ به شکایت شاکی مواردی را اعلام نموده است که خلاصه آن به شرح ذیل است:
1- عبارت «روغن نباتی» در بند 4 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1378 دارای اطلاق است و مقید کردن آن به نوع مصرف خوراکی، بیان تفسیری است که صرفاً در حدود صلاحیت قانون‌گذار می‌باشد. معاونت حقوقی رئیس‌جمهوری نیز در نظر خود (نظریه شماره 17075/158591 مورخ 1392/10/22)، با این توضیح که عبارت روغن نباتی در قانون مصوب 1378، «روغن نباتی تصفیه نشده» (که جنبه خوراکی ندارد) را نیز شامل می‌شود لذا این نهاد نیز تقیید قانون به روغن خوراکی را نپذیرفته است.
2- تسری معافیت در قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 به قانون مالیات بر ارزش افزوده 1378 دخالت در امر قانون‌گذاری می‌باشد. اگر مراد قانون‌گذار در سال 1378 تقیید به روغن خوراکی می‌بود، تصریح می‌نمود؛ بنابراین با توجه به اینکه مصوبه مورد شکایت مطابق قانون و مقررات می‌باشد، تقاضای رد شکایت شاکی می‌شود.
پرونده کلاسه هـ ت/0300181 در جلسه مورخ 1404/03/11 هیات تخصصی مالیاتی بانکی مورد بررسی و تبادل نظر واقع که با عنایت به عقیده اکثریت قریب به اتفاق حاضرین در جلسه با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی می‌نماید:
رأی هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
مفاد مصوبه مورد شکایت به شماره بخشنامه 31091 مورخ 1388/12/26 سازمان امور مالیاتی (ردیف 4-10-17 صفحه 10 از 90 فهرست عناوین کالا و خدمات موضوع ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387) مشعر بر این است که روغن جلا مشمول اطلاق مندرج در بند 4 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده بوده چرا که روغن نباتی محسوب می‌شود در نتیجه مشمول معافیت مالیاتی است در حالی که شاکی معتقد است اطلاق مصوبه دارای ایراد بوده و چون این نوع روغن (روغن جلا) مصرف خوراکی ندارد نمی‌بایست مشمول این امتیاز قانونی می‌گردید و این در حالی است که مقنن به شرح قانون مذکور، عرضه روغن نباتی را صرف نظر از خوراکی یا غیر خوراکی بودن آن مشمول معافیت قرار داده است و مفهوم آن این است که روغنی که منشأ تحصیل آن از نباتات است مشمول معافیت است و از آنجایی که قانون‌گذار معافیت را مقید به خوراکی بودن ننموده بلکه مقید به نباتی بودن نموده است، مصوبه موصوف مغایرتی با قانون نداشته به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید رأی یاد شده ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت می‌باشد.
فایل‌های پیوست: