مورخ: 1387/02/29
شماره: 16635
بخشنامه
ناسخ
ابلاغ رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص دادنامه شماره 209 مورخ 1385/4/11 مبنی بر ابطال سیاق عبارات بخشنامه شماره 15776/3884/1768/232 مورخ 1383/9/15
ضمن ارسال تصویر رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص دادنامه شماره 209 مورخ 11/4/1385 مبنی بر ابطال سیاق عبارات بخشنامه شماره 15776/3884/1768-232 مورخ 15/9/1383 سازمان امور مالیاتی کشور و با عنایت به رفع ابهام به عمل آمده از رأی مزبور توسط معاون محترم قضایی دیوان عدالت اداری به شماره 21/10/د/41 مورخ 21/1/1387، بدین مضمون که «مفاد رأی هیأت عمومی مبین این نکته است که مؤدی مالیاتی هم‌زمان می‌تواند از چند معافیت مالیاتی که از منابع مختلف مالیاتی می‌باشد استفاده نمایند.» و به منظور ایجاد وحدت رویه در نحوه اعمال معافیت‌های مالیاتی موضوع تبصره 11 ماده 53 و مواد 84، 57 و 101 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی مصوب 27/11/1380، که مرتبط با این امر می‌باشند، مقرر می‌دارد:
  1. برخورداری از معافیت مالیاتی موضوع تبصره 11 ماده 53 قانون مالیات‌های فوق‌الذکر، مانع استفاده از معافیت مالیاتی ماده 57 قانون یاد شده نخواهد بود.

  2. در خصوص ماده 84 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی مصوب 27/11/1380، با توجه به صراحت ماده قانونی، درآمد سالانه مشمول مالیات حقوق از یک یا چند منبع، از یک معافیت مالیاتی برخوردار می‌باشد.

  3. صاحبان مشاغل صرفاً برخوردار از یک معافیت مالیاتی (موضوع ماده 101 قانون فوق) می‌باشند. به عبارت دیگر دارندگان واحدهای کسبی متعدد می‌توانند جهت یکی از واحدهای فوق از معافیت مالیاتی موضوع ماده 101 قانون موصوف استفاده نمایند.

  4. اشخاص حقیقی که در عملکرد یک سال از منابع مختلف دارای درآمد باشند، می‌توانند هم‌زمان در هر منبع از یک معافیت مالیاتی برخوردار گردند.
علی‌اکبر عرب‌مازار
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور




شماره: 13338/230
تاریخ: 18/02/1387
پیوست:

جناب آقای دکتر عرب‌مازار
رئیس کل محترم سازمان امور مالیاتی کشور
با سلام
احتراماً، عطف به پیش‌نویس بخشنامه تهیه شده در خصوص تبصره 11 ماده 53 و مواد 84، 57 و 101 قانون مالیات‌های مستقیم، مراتب را به شرح زیر به استحضار می‌رساند:
  1. طبق ماده 52 ق. م. م درآمد شخص حقیقی یا حقوقی ناشی از واگذاری حقوق خود نسبت به املاک واقع در ایران پس از کسر معافیت‌های مقرر در قانون مشمول مالیات بر درآمد املاک می‌باشد.

  2. درآمد مشمول مالیات املاکی که به اجاره واگذار می‌گردد طبق مقررات ماده 53 ق. م. م، کل مال‌الاجاره، اعم از نقدی و غیر نقدی، پس از کسر بیست و پنج درصد بابت هزینه‌ها و استهلاکات و تعهدات مالک نسبت به مورد اجاره می‌باشد.

  3. تسهیلات مقرر در تبصره 11 ماده 53 ق. م. م به عنوان یک معافیت مالیاتی برای اشخاص مذکور در نظر گرفته شده است.

  4. در ماده 57 ق. م. م در صورتی که شخص حقیقی هیچ‌گونه درآمدی ندارد تا میزان معافیت مالیاتی درآمد حقوق از درآمد مشمول مالیات سالانه مستغلات از مالیات معاف و مازاد طبق مقررات مشمول مالیات می‌باشد و در قسمت اخیر این ماده حقوق بازنشستگی و وظیفه دریافتی و جوایز و سود ناشی از سپرده‌های بانکی از تلقی عنوان درآمد استثنا گردیده است.

با عنایت به مراتب فوق و با توجه به تقدم و تأخر مواد 57 و 53 چنین به نظر می‌رسد که چنانچه قانون‌گذار درآمد حاصل از تبصره 11 ماده 53 را به عنوان درآمد تلقی نمی‌نمود می‌بایست درآمد مذکور را در استثنائات قسمت اخیر ماده 57 منظور می‌نمود. بنابراین به نظر این معاونت عدم تلقی درآمد اجاره به عنوان درآمد و استفاده از معافیت موضوع تبصره 11 ماده 53 و ماده 57 ق. م. م بدون لحاظ نمودن درآمد اجاره فاقد وجاهت قانونی می‌باشد.
محمود شکری
معاون عملیاتی




شماره: 21/10/د/41
تاریخ: 21/01/1387
پیوست:

رئیس محترم کل سازمان امور مالیاتی کشور
با ابلاغ سلام و تحیات:
عطف به نامه 88098 مورخ 4/10/86 اشعار می‌دارد که مفاد رأی هیأت عمومی همان‌طوری که در استدلال رأی بدان اشاره شده است مبین این نکته است که مؤدی مالیاتی هم‌زمان می‌تواند از چند معافیت مالیاتی که از منابع مختلف مالیاتی می‌باشد استفاده نماید. بنابراین مؤدی که از معافیت حقوق برخوردار است هم‌زمان می‌تواند از معافیت مشاغل استفاده کند و همین طور از معافیت تبصره (9) ماده 53 قانون مالیات‌ها و چون کلمه یک باره در سیاق بخشنامه مفهم عدم استفاده هم‌زمان از چند جهت معافیت از منابع مختلف بود ابطال شده است بنابراین ابهامی در رأی مزبور وجود ندارد.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری
مقدسی فرد
مورخ: 1402/12/21
شماره: 84
قانون مالیات‌های مستقیم