تعیین بهای تمام شده واقعی کالاهای وارداتی در موارد تشخیص علی‌الرأس

فارغ از نحوه تعیین ارزش ریالی کالاهای وارداتی توسط گمرک جمهوری اسلامی ایران به منظور محاسبه و مطالبه حقوق و عوارض گمرکی و مالیات و عوارض قانون مالیات بر ارزش افزوده و سایر وجوه از کالاهای وارداتی، حسابرسان مالیاتی و مراجع حل اختلاف مالیاتی، به منظور تعیین بهای تمام شده کالاهای وارداتی جهت محاسبه و یا کنترل بهای فروش کالاهای مذکور، می‌بایست با ملحوظ نظر قرار دادن مفاد بخشنامه‌های شماره 200/93/524 مورخ 1393/06/22 و شماره 200/97/172 مورخ 1397/12/22، در مواردی که واردکنندگان با استفاده از نرخ ارز رسمی و یا نرخ ارز بازار ثانویه (سامانه نیما) اقدام به واردات کالا نموده و حسب الزام مراجع ذی‌ربط مکلف به فروش کالاهای مزبور به نرخ مصوب می‌باشند، نرخ مصوب فروش کالاهای مشمول قیمت‌گذاری را ملاک عمل برای تعیین درآمد مشمول مالیات واردکنندگان کالا قرار دهند.

بدیهی است در مواردی که کالاهای وارداتی مشمول فرایند قیمت‌گذاری نبوده و فاقد قیمت فروش مصوب باشند و همچنین در مواردی که به دلیل عدم ارائه مستندات توسط واردکنندگان، امکان احراز مبلغ فروش واقعی (متعارف) کالا میسر نمی‌باشد، حسابرسان مالیاتی و مراجع حل اختلاف مالیاتی می‌بایست بدون توجه به منبع تأمین ارز، بهای فروش را به صورت واقعی و یا با استفاده از بهای تمام شده واردات مبتنی بر نرخ ارز در دسترس (سنا) در تاریخ انجام معامله، مطابق روش محاسباتی اعلام شده طی دستورالعمل شماره 230/30107/د مورخ 1393/09/02، تعیین نمایند.