درخواست ابطال عبارت پایانی بخشنامه شماره 200/1400/66 مورخه 1400/10/11 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری

[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]

هنگامی که مالیاتی به قطعیت رسیده است، قانوناً امکان رسیدگی مجدد برای مرجع رسیدگی‌کننده وجود ندارد و نمونه استثنای آن ماده 156 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد که مرور زمان 5 ساله در خصوص درآمدهای کتمان شده مؤدی وجود دارد و در قانون مالیات بر ارزش افزوده حتی این استثنا نیز پیش‌بینی نشده است.

در عین حال سازمان امور مالیاتی توجهی به مصوبات ستاد تسهیل و آرای صادره از دیوان عدالت اداری نمی‌نماید و به صرف اینکه تشخیص دهند فروشنده‌ای در گذشته فاقد اعتبار بوده است مجدداً رسیدگی می‌نمایند.

در بخشنامه شماره 53/99/200 مورخه 1399/6/15 سازمان امور مالیاتی حکمی آمده بوده که چنانچه قبلاً نسبت به پذیرش اعتبار خرید از مؤدیان فاقد اعتبار اقدام نموده‌اند، مجدداً نسبت به مطالبه تا سقف اعتبار پذیرفته شده اقدام نمایند که با اعتراض به این بخشنامه مفاد آن در قالب بخشنامه مورد شکایت در این پرونده به شرح ذکر شده اصلاح گردید که جدای از اینکه تاریخ اصلاحیه به سابق تسری نیافته و مأمورین نمی‌دانند که می‌بایست از قبل و زمان بخشنامه سابق حکم جدید را عملیاتی نمایند، متن بخشنامه جدید حتی دارای ابهام می‌باشد و عبارت «چنانچه پس از رسیدگی مجدد احراز شود مالیات و عوارض خرید از شرکت فاقد اعتبار اساساً توسط خریدار پرداخت یا تهاتر نشده و یا به حساب فروشنده واریز نشده است، در این صورت می‌بایست نسبت به مطالبه مابه‌التفاوت و عوارض تا سقف اعتبار غیر واقعی پذیرفته شده از خریدار اقدام گردد» دارای ابهام است و مجوز رسیدگی مجدد به بهانه کد فروشی بودن و کاغذی بودن را می‌دهد.

فلذا درخواست ابطال از زمان صدور اطلاق حکم پایانی مصوبه مورد شکایت در حدی که مجوز رسیدگی به مالیات‌های قطعی شده سنوات قبل را که توسط سازمان امور مالیاتی مورد پذیرش واقع شد و قطعی گردید را دارم چون با احکام مندرج در مواد 11 و 17 از قانون مالیات بر ارزش افزوده سال 1387 و مواد 3 و 8 از قانون جدید مصوب 1400 منافات دارند.

تا لحظه تنظیم گزارش پاسخی واصل نشده است و پرونده آماده طرح در جلسه هیأت تخصصی می‌باشد.