نحوه برخورداری معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی و معدنی دارای پروانه بهره‌برداری

کلاسه پرونده: 90/693
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای مصطفی توکلی با وکالت از شرکت مشهد صدرا
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض در آرای صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری

گردش‌کار:
آقای مصطفی توکلی با وکالت از شرکت مشهد صدرا به موجب درخواستی که به شماره 520/711/د 41 مورخ 1390/07/17 ثبت دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده است که:

با توجه به این که شرکت مشهد صدرا (موکل) دارای پروانه بهره‌برداری شماره 56725 مورخ 1380/11/14 از سازمان صنایع و معادن خراسان رضوی است و وفق ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1376/11/26 از تاریخ بهره‌برداری به مدت 4 سال از پرداخت مالیات معاف می‌باشند و سال 1381 توسط دارایی از پرداخت مالیات معاف و سال‌های 1384، 1383 و 1382 مکلف به پرداخت مالیات شده‌اند که با تقدیم دادخواست طی دادنامه‌های شماره 582 کلاسه پرونده 14/87/658 مورخ 1388/05/31 و دادنامه 1522 کلاسه پرونده 14/88/740 مورخ 1388/11/28 صادر شده از شعبه 14 دیوان، سال‌های 1383 و 1382 معافیت شامل و اجرا شده است. متأسفانه 8 ماه باقی‌مانده سال 1384 توسط دادنامه شماره 9009970901300314 مورخ 1390/03/30 مکلف به پرداخت شده است که رونوشت مصدق دادنامه‌ها پیوست است لذا در اجرای ماده 20 اصلاحی مصوب سال 1378 آن دیوان که در یک موضوع و مشابه یکدیگر آرای متناقض از شعبه 14 و 13 دیوان صادر شده است تقاضا دارم موضوع در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مطرح تا رأی وحدت رویه صادر شود.

گردش‌کار پرونده‌ها و مشروح آرا به قرار زیر است:

الف: شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 14/87/658 با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره 8173-201 مورخ 1386/06/24 شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی، به موجب دادنامه شماره 582 مورخ 1388/05/31، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است:

با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه اداره طرف شکایت و محتویات سوابق پرونده مالیاتی مؤدی، حکایت از آن دارد که شرکت مشهد صدرا واحد تولیدی شرکت بوشهر پلاستیک را که دارای پروانه بهره‌برداری شماره 30358 مورخ 1374/07/25 بوده را اجاره کرده از باقی‌مانده معافیت تا پایان تاریخ 1378/07/25 نیز در مدت اجاره استفاده کرده است به لحاظ مهارتی که در تولید لوله فایبرگلاس پیدا کرده بود اقدام به تأسیس یک واحد تولیدی به نشانی ابتدای جاده نیشابور جاده سد طرق با ظرفیت نهصد و پنجاه و هفت تن با دو شیفت کاری می‌نماید که پروانه تأسیس اولیه واحد تولیدی طی شماره 19369 مورخ 1379/04/23 صادر شد متعاقباً پس از تکمیل و راه‌اندازی پروانه بهره‌برداری شماره 56725 مورخ 1380/11/14 را از سازمان صنایع و معادن استان خراسان اخذ می‌نماید که از تاریخ 1380/11/09 عملاً کالای این واحد تولیدی، تولید می‌شود. نظر به این که بهره‌مندی از معافیت مقرر در ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1376/11/26 درآمدهای تولیدی و معدنی که از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون از وزارتخانه صنایع، معادن و فلزات برای آن‌ها پروانه بهره‌برداری صادر می‌شود از تاریخ بهره‌برداری حسب اولویت‌های 3 و 2 و 1 به ترتیب مدت 6، 8 و یا 4 سال از مالیات معاف خواهند بود و با توجه به این که معافیت مقرر موکول به شرط عدم استفاده از ماشین‌آلات واحدهای تولیدی نیست تا در صورت استفاده واحد تولیدی دیگر از آن ماشین‌آلات در دوره معافیت خود واحد مالیاتی جدید با پروانه بهره‌برداری جدید و استفاده از ماشین‌آلات مستعمل و مورد استفاده از واحد تولیدی دیگر نتواند از معافیت مقرر بهره‌مند شود؛ لذا بنا به مراتب مذکور شکایت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض رأی معترض‌عنه به وارد دانستن آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف همعرض موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم حکم صادر و اعلام می‌شود. رأی دیوان قطعی است.

ب: شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 14/88/740 با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره 20485 مورخ 1385/12/22 هیات حل اختلاف مالیاتی استان خراسان رضوی و رأی شماره 3695-201 مورخ 1388/02/20 شعبه ششم شورای عالی مالیاتی، به موجب دادنامه شماره 1522 مورخ 1388/11/28، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است:

با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه سازمان طرف شکایت سوابق پرونده مالیاتی مؤدی، حکایت از آن دارد که شرکت مشهد صدرا واحد تولیدی شرکت بوشهر پلاستیک را که دارای پروانه بهره‌برداری شماره 30358 مورخ 1374/07/25 بوده را اجاره کرده، از باقی‌مانده معافیت تا پایان تاریخ 1378/07/25 نیز در مدت اجاره استفاده کرده است به لحاظ مهارتی که در تولید لوله فایبرگلاس پیدا کرده بود اقدام به تأسیس یک واحد تولیدی به نشانی ابتدای جاده نیشابور جاده سد طرق با ظرفیت نهصد و پنجاه و هفت تن با دو شیفت کاری می‌نماید که پروانه تأسیس اولیه واحد تولیدی طی شماره 19369 مورخ 1379/04/23 صادر شد. متعاقباً پس از تکمیل و راه‌اندازی پروانه بهره‌برداری شماره 56725 مورخ 1380/11/14 را از سازمان صنایع و معادن استان خراسان اخذ می‌نماید که از تاریخ 1380/11/09 عملاً کالای این واحد تولیدی تولید می‌شود، نظر به این که بهره‌مندی از معافیت مقرر در ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی مصوب 1376/07/26 درآمدهای تولیدی و معدنی که از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون از وزارتخانه صنایع، معادن و فلزات برای آن‌ها پروانه بهره‌برداری صادر می‌شود از تاریخ بهره‌برداری حسب اولویت‌های 1، 2 و 3 به ترتیب مدت 6، 8 و یا 4 سال از مالیات معاف خواهند بود و با توجه به این که معافیت مقرر موکول به شرط عدم استفاده از ماشین‌آلات واحدهای تولیدی نیست تا در صورت استفاده واحد مالیاتی دیگر از آن ماشین‌آلات در دوره معافیت خود واحد مالیاتی جدید با پروانه بهره‌برداری جدید و استفاده از ماشین‌آلات مستعمل و مورد استفاده از واحد تولیدی دیگر نتواند از معافیت مقرر بهره‌مند شود زیرا هدف و منظور قانون‌گذار تأسیس و بهره‌برداری واحد تولیدی جدید است؛ لذا بنا به مراتب مذکور شکایت شرکت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض آرای معترض‌عنه به وارد دانستن آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف همعرض موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم حکم صادر و اعلام می‌شود. رأی دیوان قطعی است.

ج: شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900065507 با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره 6070 مورخ 1387/08/07 صادر شده از هیات حل اختلاف مالیاتی خراسان رضوی و شماره 19656-201 مورخ 1388/12/15 صادر شده از شعبه ششم شورای حل اختلاف مالیاتی، به موجب دادنامه شماره 9009970901300314 مورخ 1390/03/31، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است:

با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی‌عنه به شماره 1548/212/ص مورخ 1390/01/29 که به شماره 356 مورخ 1390/03/22 ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به این که با ملاحظه مواد 97، 132، 138، 210، 219، 238، 251 و 256 قانون مالیات‌های مستقیم آرای مذکور متضمن نقض قوانین و مقررات نبوده و از جانب وکیل شرکت هم دلیلی بر مخدوش بودن آن ارائه نشده است مآلاً موجب قانونی بر پذیرش خواسته شرکت وجود ندارد لذا شعبه 13 دیوان با در نظر گرفتن مراتب فوق‌البیان به استناد مفهوم مخالف مواد 14 و 13 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385/03/09 مجلس شورای اسلامی و 1385/09/25 مجمع تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، به رد شکایت شاکی حکم صادر و اعلام می‌دارد. رأی دیوان قطعی است.

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آرا به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می‌کند.

رأی هیات عمومی

• اولاً: تعارض در آرا محرز است.
  
  
• ثانیاً: مطابق ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی سال 1376 که مقرره حاکم در پرونده‌های موضوع تعارض بوده است و نیز حکم مقرر در ماده 132 قانون اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم مصوب سال 1380، درآمد واحدهای تولیدی و معدنی که از طرف وزارتخانه‌های ذی‌ربط برای آن‌ها کارت شناسایی یا پروانه بهره‌برداری صادر شده باشد از تاریخ شروع بهره‌برداری یا استخراج حسب مورد در مناطق مختلف به میزان سنوات متفاوت از پرداخت مالیات معاف است. نظر به این که تغییر نشانی محل بهره‌برداری در همان منطقه فعالیت و داخل در مدت بهره‌مندی از معافیت، دلیل بر منع برخورداری از معافیت مقرر در قانون نیست، بنابراین آرای شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه‌های 582 مورخ 1388/05/31 و 1522 مورخ 1388/11/28 که دلیل مذکور را موجب منع معافیت مالیاتی تلقی نکرده است صحیح و موافق مقررات تشخیص می‌شود. این رأی به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.