نحوه محاسبه مزد پایه در هر سال عبارت است از حداقل مزد پایه سال قبل، ضرب در ضریب افزایش سالانه، به‌اضافه عدد ثابت مصوب شورای‌عالی کار.

بر اساس مصوبه افزایش مزد سال 1404، ضریب افزایش سالانه 32 درصد و مبلغ ثابت روزانه 310٬535 ریال تعیین شده است.

برای محاسبه مزد پایه روزانه سایر سطوح شغلی نیز باید به جای حداقل مزد روزانه سال قبل، از مزد روزانه سال گذشته کارکنان در فرمول زیر استفاده شود:

به کارگرانی که یک سال از شروع به کار آن‌ها در همان کارگاه گذشته باشد، پایه سنوات تعلق می‌گیرد. پایه سنوات از شروع سال دوم به کارگران تعلق گرفته و باید در ردیفی جداگانه از مزد پایه درج و پرداخت شود. مبالغ پایه سنوات هر سال متفاوت است.

بر اساس مصوبه افزایش مزد سال 1404، به کارگرانی که در سال 1404 دارای یک سال سابقه کار شده‌اند یا یک سال از دریافت آخرین پایه سنواتی آنان گذشته است، مبلغ روزانه 94٬000 ریال و ماهانه 2٬820٬000 ریال به عنوان پایه سنوات اولین سال سابقه پرداخت می‌شود.

برای افرادی که بیش از یک سال سابقه دارند و در سال قبل نیز مبلغی به عنوان پایه سنوات در قرارداد آن‌ها ثبت و ماهانه پرداخت شده است، پایه سنوات سال قبل در ضریب افزایش سال جدید ضرب و حاصل آن با حداقل پایه سنوات سال جاری جمع می‌شود.

اداره کل روابط کار وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی همه‌ساله همراه با بخشنامه افزایش مزد، جدول احتساب پایه سنوات افراد تا سی سال سابقه را منتشر می‌کند و می‌توان به جای محاسبه، از ستون صفر جدول مذکور استفاده کرد.

بر اساس ماده 86 قانون تأمین اجتماعی، به بیمه‌شدگانی که دارای فرزند هستند مبلغی به عنوان حق اولاد از سوی کارفرما پرداخت می‌شود. شرایط اصلی دریافت عبارت‌اند از:

1. بیمه‌شده حداقل سابقه پرداخت حق بیمه 720 روز کار را داشته باشد.
2. سن فرزندان کمتر از هجده سال باشد، یا فرزند صرفاً مشغول تحصیل باشد، یا در اثر بیماری یا نقص عضو طبق گواهی کمیسیون‌های پزشکی موضوع ماده 91 قانون تأمین اجتماعی قادر به کار نباشد.

بر اساس ماده واحده قانون اصلاح قوانین تنظیم جمعیت و خانواده مصوب 20 خرداد 1392، محدودیت پرداخت عائله‌مندی تا دو فرزند لغو شده است؛ بنابراین با احراز سایر شرایط قانونی، حق اولاد به ازای هر فرزند و بدون محدودیت در تعداد فرزندان پرداخت می‌شود. حق اولاد مشمول مالیات است، اما مشمول بیمه نیست.