مورخ: 1403/12/25
شماره: 140331390003138526
سایر قوانین
درخواست ابطال بند 2 بخشنامه شماره 200/1400/16 مورخ 1400/3/8 و بند 5 بخشنامه شماره 200/1401/39 مورخ 1401/7/23 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شاکی: محمد مهدی زاهدی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2 بخشنامه شماره 200/1400/16 مورخ 1400/03/08 و بند 5 بخشنامه شماره 200/1401/29 [200/1401/39] مورخ 1401/07/23
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی به خواسته ابطال بند 2 بخشنامه شماره 200/1400/16 مورخ 1400/03/08 و بند 5 بخشنامه شماره 200/1401/29 [200/1401/39] مورخ 1401/07/23 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
با عنایت به اینکه بر طبق صراحت مفاد بند (ق) تبصره (6) قانون بودجه سال 1400 و بند (ن) تبصره 6 قانون بودجه سال 1401 و بند (2) تبصره 6 قانون بودجه سال 1402 بخشودگی مقرر در نرخ مالیات موضوع ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم اشخاص حقوقی دارای پروانه بهره‌برداری از وزارتخانه‌های ذی‌ربط در فعالیت‌های تولیدی، علاوه بر سایر معافیت‌ها و بخشودگی‌ها و شوق‌های قانونی اشخاص مذکور است و اینکه در صورتی که 201-7 مورخ 1395/12/08 شورای عالی مالیات مبنی بر رعایت سایر مقررات هیچ تصریحی به مستثنا بودن مفاد تبصره 7 ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم در نحوه اعمال تخفیف نرخ موضوع بند (ق) تبصره 6 قانون بودجه سال 1400 و بند (ن) تبصره 6 قانون بودجه سال 1401 به عمل نیاورده است. اینکه در بخشنامه‌های مورد شکایت در موقع تسلیم اظهارنامه مالیاتی به صورت الکترونیکی مانع از اعمال هم‌زمان تخفیف و بخشودگی‌های مالیاتی موضوع بندهای فوق‌الذکر از قوانین بودجه سال‌های 1400 و 1401 موجب تبعیض ناروا و مطالبه مالیات مضاعف از مؤدیان گردیده که علاوه بر مغایرت با اصل پنجاه و یکم قانون اساسی و بندهای 9 و 4 اصل سوم و وصل بیستم تا آن قانون و مغایر تبصره قانونی بودجه در سال‌های 1400 و 1401 و نیز مغایر با شرع انور و قاعده لاضرر می‌باشد و در پایان ابطال بندهای مورد شکایت از تاریخ صدور مطرح شده است.
مدافعات طرف شکایت:
1- بند 2 بخشنامه شماره 200/1400/16 مورخ 1400/03/08 که موضوع خواسته اول شاکی برای ابطال است قبلاً در طی رسیدگی به شکایت مشابه در هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری به شرح رأی قطعیت یافته شماره 1390 و 1391 مورخ 1400/12/14 رأی به رد شکایت صادر شده و شکایت فعلی مشمول ماده 85 قانون دیوان عدالت اداری است.
2- در خصوص درخواست ابطال بند 5 بخشنامه شماره 200/1401/39 مورخ 1401/03/27 سازمان امور مالیاتی در راستای نحوه اجرای صحیح حکم مندرج در بند (ن) تبصره 6 قانون بودجه سال 1401 ناظر به کاهش نرخ مالیات موضوع ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم و با عنایت به قوانین و مقررات مالیات‌های حاکم مقرر گردیده در مواردی که مؤدی امکان استفاده بیش از یک معافیت، بخشودگی یا تخفیف در نرخ مالیاتی را دارد کاهش نرخ مالیات بایستی با رعایت بخشنامه 200/96/35 مورخ 1396/03/03 اعمال شود. مفاد بخشنامه 200/96/35 مورخ 1396/03/03 به موجب دادنامه شماره 10109 مورخ 1397/04/31 مورد تأیید هیأت تخصصی مالیاتی بانکی قرار گرفته است. به موجب این دادنامه رأی اکثریت اعضای شورای عالی مالیاتی در صورت‌جلسه شماره 201-7 مورخ 135/05/12 چنانچه به موجب قوانین و مقررات در فرایند اعمال معافیت 4 و بخشودگی‌ها، مؤدی استحقاق چندین معافیت و بخشودگی را دارد، نحوه اعمال بدین صورت خواهد بود که معافیت یا تخفیف که معافیت یا تخفیف قبلی اعمال شده مورد نظر قرار می‌گیرد و تخفیف یا معافیت بعدی بر خالص نرخ یا مالیات متعلقه پس از کسر معافیت بخشودگی یا تخفیف قبلی اعمال می‌شود نه اینکه به ترتیب موارد معافیت مالیاتی پیش‌بینی شده در مواد قانونی، از نرخ مالیات مربوطه کسر گردد. این فرایند منطبق با دادنامه هیأت تخصصی و منطبق با مبانی و اصول صحیح تشخیص و مبانی حسابداری و عادلانه است زیرا همان‌طور که اعمال مالیات مضاعف پذیرفته نیست اعطای امتیازات مضاعف مانند معافیت نیز مبتنی بر مبانی حقوق مالیاتی نمی‌باشد؛ لذا رد شکایت شاکی مورد استدعاست.
پرونده کلاسه 0300104/هـ ت در جلسه مورخ 1403/12/05 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی با حضور قضات عضو هیأت مورد بررسی واقع که راجع به بند (5) بخشنامه شماره 200/1401/29 [200/1401/39] مورخ 1401/07/23 موضوع شکایت با لحاظ نظر اتفاقی حاضرین با استعانت از خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی می‌نماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
شاکی نسبت به مفاد بند (5) بخشنامه شماره 200/1401/29 [200/1401/39] مورخ 1401/07/23 که مقرر می‌دارد در مواردی که مؤدی امکان استفاده بیش از یک معافیت، بخشودگی یا تخفیف در نرخ مالیاتی را دارا می‌باشد، کاهش نرخ موضوع بند (ن) تبصره فوق‌الذکر می‌بایست با رعایت مفاد بخشنامه شماره 200/96/35 مورخ 1396/03/03 اعمال شود و از آنجایی که بند (ن) تبصره 6 قانون بودجه سال 1401 کل کشور راجع به کاهش نرخ مالیات موضوع ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد و مفاد بخشنامه مذکور در بند معترض‌عنه (بخشنامه شماره 200/96/35 مورخ 1396/03/03) نیز مورد ابطال واقع نشده است و در این مقرره به اعمال مفاد قانون و بخشنامه‌ای که حیات حقوقی و اجرایی دارد اشاره می‌نماید و از سویی دیگر در آرای سابق‌الصدور این هیأت تخصصی، معیار در اعمال مشوق‌ها و معافیت‌های متعدد مالیاتی به صراحت بیان شده است از جمله دادنامه شماره 1391-1390 مورخ 1400/12/14 که هر مشوق یا معافیت یا ترجیح مالیاتی پس از کسر مشوق سابق و بر باقی مانده مالیات متعلقه یا درآمد مشمول مالیات (حسب مورد) اعمال می‌شود و این دیدگاه منطبق بر قانون بوده و مغایرتی با قوانین ندارد فلذا به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید رأی یاد شده ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
مورخ: 1402/12/21
شماره: 105
قانون مالیات‌های مستقیم
مورخ: 1402/01/10
شماره: 200/1402/02
بخشنامه
مورخ: 1401/01/09
شماره: 1314
سایر قوانین
مورخ: 1400/01/18
شماره: 200/1400/01
بخشنامه
مورخ: 1358/11/01
شماره: 10170
سایر قوانین