درخواست ابطال پاراگراف پایانی بخشنامه شماره 200/1400/77 مورخ 1400/11/23 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری

… بدیهی است مفاد رأی مذکور صرفاً ناظر به کمک هزینه‌های رفاهی به شرح فوق بوده و قابل تسری به سایر حقوق و مزایای پرداختی یا تخصیص اعم از نقدی یا غیر نقدی (مستمر و غیر مستمر) نخواهد بود.

شاکیان بدواً تقاضای اعمال ماده 92 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری را نموده‌اند که این تقاضا به جهت عدم اجتماع شرایط اعمال، مورد پذیرش واقع نشد و پرونده در راستای ماده 84 قانون به هیأت تخصصی مالیاتی بانکی ارجاع شده است.

شاکیان مدعی هستند با لحاظ دادنامه‌های متعدد صادره از هیأت عمومی دیوان عدالت اداری از جمله دادنامه شماره 601 مورخه 1389/12/9 و شماره 73 مورخه 1398/1/27 (دادنامه اصلاحی) و شماره 1957-1956 مورخه 1400/1/16 که همگی در مقام اعطای معافیت مالیاتی به پرداخت موارد رفاهی و انگیزشی و بدون انحصار می‌باشند و بخشنامه‌های سازمان امور مالیاتی که در مقام انحصار موارد معاف بوده است را ابطال نموده‌اند و با توجه به دادنامه اخیر هیأت تخصصی مالیاتی بانکی به شماره 11207 مورخه 1400/10/15 طرف شکایت برخلاف قانون و مقررات و استعلام‌های انجام شده و نظر ریاست معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری، اقدام به صدور بخشنامه شماره 77/1400/200 مورخه 1400/11/23، نموده است و در آن قید نموده است که مفاد رأی مذکور صرفاً ناظر به کمک هزینه‌های رفاهی به شرح فوق بوده و قابل تسری به سایر حقوق و مزایای پرداختی‌ها یا تخصیص اعم از نقدی و غیر نقدی (مستمر یا غیر مستمر) نخواهد بود که این فراز از مصوبه برخلاف قوانین و مقررات بوده تقاضای ابطال آن را داریم. (با لحاظ نوع عبارات مندرج در شرح خواسته‌ها به نظر می‌رسد شاکیان تقاضای ابطال از تاریخ صدور و تصویب را تقاضا نموده‌اند و حتی فراتر از آن تقاضای اعمال اثر ابطال به سال 1387)

مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی طی لایحه شماره 825/212/ص مورخه 1401/1/21 در پاسخ بیان داشته است که: در دادنامه شماره 601 مورخه 1389/12/9 با این استدلال که چون مصادیق حقوق و مزایای کسر مالیات بر حقوق مربوط به شغل است نه شاغل بنابراین مصادیق رفاهی تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و … مشمول کسورات مالیات بر حقوق نبوده و مشمول مواد 82 و 83 ق. م. م نمی‌باشد و بعد از آن در دادنامه سال 1398 به شماره 73 دامنه شمول این رأی را از کارکنان دولت به حقوق‌بگیران تصحیح نموده است و سازمان امور مالیاتی نیز تبعیت نمود و قید کارکنان دولت را به کلیه حقوق‌بگیران تغییر داده است. کمک هزینه‌های رفاهی کارکنان دولت در قوانین بودجه‌ای مشخص می‌باشد و در فصل ششم اعتبارات هزینه‌های دستگاه‌های اجرایی همه ساله تعیین می‌شود اما در خصوص کارکنان بخش غیر دولتی، این موضوع روشن نمی‌باشد و مصادیق حق شاغل نامشخص است و تحت عنوان حق‌السعی بررسی می‌شود.

سازمان امور مالیاتی در راستای تبعیت از دادنامه شماره 11207 مورخ 1400/10/15 هیأت تخصصی که در آن باز تأکید بر دادنامه شماره 601- سال 1389 و 73 سال 1398 هیأت عمومی شده است، اقدام به صدور بخشنامه مورد شکایت نموده است و مفاد رأی هیأت تخصصی و تأکید بر آن در بخشنامه مورد توجه واقع شد و هیأت تخصصی در رأی اخیر خود حق عائله‌مندی را نیز مشمول معافیت ندانسته است (دادنامه شماره 11383 مورخه 1400/12/9) با عنایت به توضیحات فوق رد شکایت شاکیان مورد تقاضا می‌باشد. ضمناً نامه‌های مورد اشاره شاکی جنبه مشورتی داشته و مواردی چون پاداش افزایش تولید مشمول موارد یاد شده نمی‌باشد.