درخواست ابطال بند 2 و 3 بخشنامه شماره 200/1401/13 مورخ 1401/2/28 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت...

[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]

الف - در خصوص تعیین موارد عدم شمول مواد 82 و 83 قانون مالیات‌های مستقیم (و …) که به معنای سایر مزایای رفاهی از جمله بن کالا و حق اولاد بوده حذف شده است.

ب - سازمان بند 3 بخشنامه را عامدانه به جای متن صریح بند (2) جزء (5) تبصره 12 قانون بودجه سال 1401 به کار برده که اشاره داشته کلیه پرداخت‌های مشابه حقوق و دستمزد مانند حق‌التدریس، حق‌الزحمه ساعتی، حق نظارت و پاداش شوراهای حل اختلاف، هزینه اجتناب‌ناپذیر محسوب می‌شود و مشمول مفاد جزء 5 بند الف این تبصره است و باید به صورت ماهانه پرداخت شود.

ج - متن بند فوق صراحت دارد که این پرداخت‌ها بخشی از پرداخت‌های موضوع ماده (84) بوده و ارتباطی به تبصره ماده 86 پرداخت‌کننده غیر اصلی حقوق ندارد و عملاً سازمان خارج از اختیار خود عملاً قانون‌گذاری نموده است.

1- مطابق ماده 83 قانون مالیات‌های مستقیم درآمد مشمول مالیات حقوق عبارت است از حقوق (مقرری یا مزد یا حقوق اصلی) و مزایای مربوط به شغل اعم از مستمر و یا غیر مستمر قبل از وضع کسور و پس از کسر معافیت‌های مقرر در این قانون و بر اساس مفاد آرای شماره 601 مورخ 1389/12/09 و 73 مورخ 1398/01/27 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، خدمات و تسهیلات رفاهی که در ماده 40 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مجوز پرداخت دارد مزایای مربوط به شاغل بوده (از قبیل مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و …) و داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده 83 قانون مالیات‌های مستقیم نمی‌باشد؛ و سازمان با علم به اینکه حق شاغل بر اساس مقررات جزء (5) بند (الف) تبصره (12) ماده واحده قانون بودجه سال 1401 مشمول مالیات بر درآمد حقوق می‌باشد لیکن بر اساس آرای هیأت عمومی و حکم صریح ماده 40 قانون مذکور، کمک هزینه مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، هزینه مسکن، کمک هزینه ورزش و کمک هزینه تلفن همراه را که صرفاً ناظر بر پرداختی‌های مربوط به پوشش هزینه‌هایی است که بر عهده کارفرما می‌باشد از شمولیت پرداخت مالیات بر درآمد حقوق مستثنا نموده است.

2- به موجب دادنامه هیأت تخصصی مالیاتی و بانکی به شماره 11383 مورخ 1400/02/09 شکایت شاکی از بخشنامه شماره 1795/04/30 مورخ 1372/02/06 مبنی بر عدم معافیت کمک عائله‌مندی موضوع ماده 86 قانون تأمین اجتماعی رد شده است.

3- هر چند در خصوص بند 2 بخشنامه در دادخواست شاکی ابهامی ارائه نشده است با عنایت به بند 10 ماده 91 قانون مالیات‌های مستقیم که مقرر داشته عیدی سالانه یا پاداش آخر سال جمعاً معادل یک دوازدهم میزان معافیت مالیاتی موضوع ماده 84 قانون مذکور از پرداخت مالیات بر درآمد حقوق معاف می‌باشد بنابراین نرخ مالیات بر درآمد حقوق نسبت به مازاد معافیت موصوف برای عیدی سالانه وفق مقررات ماده 85 قانون مالیات‌های مستقیم در سال 1401 خواهد بود.

4- با توجه به اینکه تمامی مصادیق بند ب تبصره 12 قانون بودجه سال 1401 (به استثنای حق‌التدریس) که از طرف پرداخت‌کنندگان اصلی صورت می‌پذیرد فارغ از پیش‌بینی مقررات بند یاد شده نیز مشمول نرخ‌های پلکانی مقرر در جزء 5 بند الف تبصره 12 می‌باشند بنابراین چنین مستفاد می‌شود که مقررات بند ب تبصره یاد شده به اعمال نرخ‌های پلکانی مندرج در جزء مذکور به پرداختی‌هایی اشاره دارد که از طرف غیر پرداخت‌کننده اصلی به عمل می‌آید.