ابطال نامه شماره 2100/1401/937 مورخ 1401/4/13 معاون برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی

به استحضار می‌رساند، بند (اولاً) از دادنامه شماره 140109970906010610 مورخ 1401/08/22 صادره از هیأت تخصصی مالیاتی و بانکی دیوان عدالت اداری اشعار می‌دارد: «در راستای تبعیت از مفاد آرای سابق‌الصدور هیأت عمومی دیوان عدالت اداری کماکان بدون احصا موارد و صرفاً از باب تمثیل هر آنچه در قالب امور رفاهی و انگیزشی، به کلیه کارکنان در حدود متعارف پرداخت می‌شود معاف یا غیر مشمول مالیات بر حقوق است.»

منظور از دادنامه‌های سابق‌الصدور نیز همان دادنامه‌های شماره 1957-9909970905811956 مورخ 1399/12/19، 140109970905811185 مورخ 1401/06/26 [1401/06/29]، 601 مورخ 1389/02/09 [1389/12/09] و دادنامه اصلاحی شماره 9809970905810073 مورخ 1398/01/27 صادره از هیأت عمومی دیوان عدالت اداری است، که طی دادنامه‌های مذکور اختصاراً، با استناد به ماده 40 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384 مزایا و تسهیلات رفاهی حقوق‌بگیران را جزء مزایای شاغل تعریف نموده و از شمول به مواد 82 و 83 قانون مالیات مستقیم خارج دانسته است و صراحتاً بیان داشته این مصادیق مزایای رفاهی و انگیزشی حصری نمی‌باشد و از شمول مالیات معاف هستند.

این در حالی است که معاونت برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی طی دستور اداری شماره 2100/1401/937 مورخ 1401/04/13 بدون توجه به مقررات فوق، صرفاً چند آیتم احصا شده من‌جمله کمک هزینه مهد کودک، هزینه ایاب و ذهاب (سوخت)، هزینه مسکن، هزینه ورزشی، هزینه تلفن همراه و یارانه غذا را از شمول مواد 82 و 83 قانون مالیات مستقیم خارج دانسته و سایر مزایای رفاهی و انگیزشی را مشمول مالیات قرار داده است که به شرح فوق، صراحتاً مغایر مقررات ذکر شده می‌باشد.

لذا تقاضای ابطال دستور اداری شماره 2100/1401/937 مورخ 1401/04/01 3 معاون برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی موضوع اصلاحیه مالیات بر حقوق سال 1401 کارکنان، از حیث اطلاق و احصای آیتم‌های مشمول معافیت‌های مالیاتی، (صرفاً شامل کمک هزینه مهد کودک، هزینه ایاب و ذهاب «سوخت»، هزینه مسکن، هزینه ورزشی، هزینه تلفن همراه و یارانه غذا) و ایضاً شمول مالیات به کلیه مزایای رفاهی و انگیزشی، برخلاف کلیه مقررات و دادنامه‌های پیش گفت، مورد استدعا می‌باشد.

نامه شماره 2100/1401/937 مورخ 1401/04/13 معاون برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی

دستور اداری

حوزه: معاونت برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی
موضوع: اصلاحیه مالیات حقوق سال 1401

مدیرکل محترم تأمین اجتماعی استان …
مدیر درمان تأمین اجتماعی استان …

با سلام
احتراماً؛ پیرو دستور اداری شماره 372/1401/2100 مورخ 1401/02/22 موضوع نرخ مالیات بر درآمد حقوق سال 1401 که بر اساس بخشنامه شماره 200/1401/7 مورخ 1401/02/10 سازمان امور مالیاتی صادر شده است. به آگاهی می‌رساند با توجه به اصلاحیه انجام شده طی بخشنامه شماره 13/1401/200 مورخ 1401/02/28 توسط سازمان مذکور و محدود نمودن موارد عدم شمول مالیات حقوق به 6 آیتم شامل کمک هزینه مهد کودک، هزینه ایاب و ذهاب (سوخت)، هزینه مسکن، هزینه ورزشی، هزینه تلفن همراه و یارانه غذا، از ابتدای سال 1401، کلیه پرداخت‌های انجام شده به پرسنل بجز 6 مورد فوق مشمول مالیات می‌باشد؛ لذا می‌بایست پرداخت‌های انجام شده از ابتدای سال که به عنوان موارد عدم شمول لحاظ شده مشمول مالیات گردیده و مالیات متعلقه از حقوق و مزایای ماه جاری کسر گردد.

شایان ذکر است با توجه به ابهامات برخی واحدها در خصوص قابل اجرا بودن دستور اداری شماره 13912/1400/1000 مورخ 1400/12/21 موضوع عدم شمول مالیات به پاداش‌های موردی به اطلاع می‌رساند همان گونه که در دستور اداری قبلی در خصوص موارد عدم شمول اشاره شده این دستور اداری در سال 1401 اجرایی نمی‌باشد و کلیه پاداش‌ها و سایر پرداخت‌ها از جمله حق اولاد، عائله‌مندی و … بجز 6 آیتم فوق مشمول مالیات است. توضیح این که معافیت‌های مقرر در ماده 91 قانون مالیات مستقیم و سایر قوانین به قوت خود باقی است. - معاون برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی

همان گونه که مستحضر می‌باشید، مطابق جزء 5 از بند (الف) و بند (ب) تبصره 12 قانون بودجه سال 1401 «نرخ مالیات بر درآمد حقوق کارکنان دولتی و غیر دولتی اعم از مجموع مندرج در احکام کارگزینی شامل حق شغل، حق شاغل، فوق‌العاده مدیریت و فوق‌العاده مستمر و غیر مستمر و سایر پرداختی‌ها و کارانه به استثنای عیدی پایان سال به شرح زیر می‌باشد …» همان گونه که ملاحظه می‌گردد در سال 1401 مالیات بر حقوق کارکنان دولت اعم از مجموع مندرج در احکام کارگزینی شامل حق شغل، حق شاغل مشمول مالیات دانسته شده است، این در حالی است که پیش‌تر در قانون مالیات مستقیم صرفاً حق شغل مشمول مالیات بوده است و دادنامه‌هایی که شاکی به آن استناد می‌نماید، مربوط به قبل از سال 1401 می‌باشد. با این وصف از قانون مذکور چنین استنباط می‌گردد، معافیت‌های مربوط به مالیات بر حقوقی که در قانون مالیات مستقیم و دادنامه‌های مورد استناد شاکی، درج شده است در سال 1401 مجری نیست و بر همین اساس در قسمت آخر دستور اداری معترض‌عنه نیز تأکید شده است کلیه پاداش‌ها مشمول مالیات بر حقوق است.

در خصوص استناد شاکی به بند (اولاً) از دادنامه شماره 610 مورخ 1401/08/22 هیأت تخصصی مالیاتی و بانکی دیوان عدالت اداری لازم به ذکر است هر چند در بند (اولاً) دادنامه مذکور قید شده است در راستای آرای سابق‌الصدور هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و کمافی‌السابق مزایای رفاهی و انگیزشی بدون احصای موارد و صرفاً از باب تمثیل که در حدود متعارف به کارکنان پرداخت می‌شود، از شمول به مالیات معاف است، لیکن چنین استنباط می‌گردد، که مفاد آرای هیأت تخصصی دیوان عدالت اداری الزام‌آور نبوده و جنبه ارشادی دارند و از سوی دیگر به شرح بند فوق مفاد جزء 5 از بند (الف) و بند (ب) تبصره 12 قانون بودجه سال 1401 خالی از ابهام بوده است، لذا شکایت شاکی در این خصوص بلاوجه است.

با عنایت به مطالب معروضه به استحضار می‌رساند دادنامه‌های مورد استناد شاکی یا مربوط به مالیات بر حقوق کارکنان در سال‌های قبل از سال 1401 می‌باشد و یا جنبه ارشادی دارند، ضمن آن که دستور اداری شماره 2100/1401/937 مورخ 1401/04/13 معاون برنامه‌ریزی، مالی و پشتیبانی در راستای جزء 5 از بند (الف) و بند (ب) تبصره 12 قانون بودجه سال 1401 تدوین گردیده است و استنباط این سازمان مبنی بر آن است که هرگونه پرداختی من‌جمله بن‌ها و پاداش‌ها و … جملگی مشمول مالیات بر حقوق بوده و صرفاً 6 آیتم احصا شده از شمول به مالیات بر حقوق معاف است. بر همین اساس شکایت شاکی مهمل قانونی نداشته و رد شکایت وی مورد استدعاست.